آینده حضور امریکا در عراق

هلال/ آشوب‌های بصره ممکن است با توجه به شرایط معیشتی مردم محلی چندان تعجب برانگیز نباشد، اما در عین حال باید از آنها درس گرفت. این نتیجه‌ای است که بعد از تغییر رژیم، 15 سال مداخله، اشغالگری و بازسازی در عراق به بار آمده است. این حاصل تریلیون‌ها دلار پول قرض گرفته و خرج شده و از بین رفتن جان ده‌ها هزار امریکایی و عراقی است.

اعتراضات در شهر بصره تنها یک جنبه از آشوب سیاسی فعلی در عراق به همراه تمامی خطرات امنیتی و مصائب انسانی متعاقب آن است. اینها نشان‍ دهنده شکست واشنگتن در اتکا به مداخله نظامی و به اصطلاح کشور سازی در کنار مشکلات سیاسی در سرزمین‌های دور دست است که امنیت، موفقیت یا سبک زندگی امریکا را تهدید نمی‌کنند.

در بصره و عراق، امریکایی‌ها طی سال‌ها مدارک و شواهد کار خود را دیدند و ملاحظه کردند که مداخله نظامی در دستیابی به نتایج مهم راهبردی و پایدار به رغم تلاش‌های امریکا شکست خورد.

سرهنگ بازنشسته اندرو باسوویچ، یک مورخ نظامی است.

او می‌گوید: ممکن است برخی بگویند تلاش سخت‌تر، سرمایه‌گذاری میلیاردها پول بیشتر و باز هم فرستادن تجهیزات بیشتر برای 15 سال دیگر نتایج مطلوب‌تری به بار خواهد آورد. اما این یک خیال واهی است. امریکا در عراق هیچ مرجعی ندارد که با استناد به آن مدعی پیروزی نظامی شود و تکرار اشتباهات گذشته، قرار نیست به پایان متفاوتی در یک زمان دیگر منجر شود.

نویسنده این مطلب تصریح می‌کند: برای واشنگتن مشاهده آشوب‌های بصره باید محرکی به منظور دنبال کردن یک تغییر ریشه‌ای در سیاست خارجی امریکا و رفتن به مسیری دیگر، به منظور تمرکز شدید بر دفاع از منافع حیاتی امریکا باشد. این دستورکار شاید در واشنگتن چندان آشنا به نظر نرسد؛ اما بازتاب چیزی است که اکثر امریکایی‌ها می‌خواهند.

بری پوسن، یک استاد دانشگاه ام‌آی‌تی در پولتیکو می‌نویسد: تا جایی که دیدگاه‌های مردم امریکا را می‌خوانیم زمانی که باراک اوباما به ریاست‌جمهوری رسید بیشتر آنها می‌خواستند کشورشان از عراق خارج شود. آنها همین خواسته را به هنگام انتخاب دونالد ترامپ به ریاست‌جمهوری داشتند. در حقیقت مخالفت هر دو نفر با جنگ در عراق یکی از کلیدهای موفقیت‌های انتخاباتی بود.

پوسن ادامه می‌دهد: با توجه به استدلال‌های کسانی که می‌گویند تلاش‌های نظامی بیشتر در عراق نه لازم و نه عاقلانه است، ما باید بررسی کنیم که آیا این تلاش‌ها با دیدگاه‌های ابراز شده مردم امریکا به شکلی دموکراتیک تطابق دارد یا خیر. در خاتمه این مطلب آمده است: امریکایی‌ها به درستی خواهان یک سیاست خارجی محتاطانه‌تر و واقع‌بینانه‌تر هستند. یک چنین سیاستی منجر به قربانی کردن جان و مال امریکایی‌ها در جنگ‌هایی به هدف تغییر نظم جوامع نشده، بلکه به جایش منجر به تمرکز بر دفاع از امریکایی‌ها می‌شود. چنین سیاستی منجر به تحمیل راه‌حل نظامی خارجی برای مشکلات سیاسی داخلی کشورهای دیگر نمی‌شود. چنین سیاستی وظایفی را بر دوش ارتش امریکا که برای آن تعریف نشده و متناسب آن نیست، نمی‌گذارد. چنین سیاستی به بی‌ثباتی منطقه‌ای در خاورمیانه دامن نمی‌زند.

مصایب مداومی که نتیجه‌اش تظاهرات مردم بصره طی چند روز گذشته چالش‌هایی دشوار هستند اما نه برای امریکا بلکه برای عراق. این سختی‌ها در غیاب مداخله نظامی امریکا البته از بین نمی‌روند؛ اما در حضور آن نیز از بین نمی‌روند و از خیلی وقت پیش باید یک مسیر جدید در عراق در پیش گرفته می‌شد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده