از نهال‏‌هاحفاظت‌کنیم

هرساله در سطح کشور در ماه حوت و حمل، غرس نهال آغاز می‏شود و صدها هزار نهال مثمر و غیرمثمر از سوی وزارت زراعت، نهادهای غیردولتی و مردم به صورت خودجوش در گوشه و کنار کشور کاشته می‏شود. تنها تفاوت امسال در برنامه‏‌ی نهال‏‌شانی، کاشت نهالی به یاد فرخنده از سوی نهادهای جامعه مدنی بود.

میزان قابل توجهی از مساحت سرسبزی کشور طی سال‌‏های گذشته و در نتیجه خشک‏‌سالی و استفاده از جنگلات در جریان جنگ از بین رفته و درختان و بوته‏‌های خودرو و کوهی در سراسر کشور یا دیگر وجود ندارند و اگر هم کمی باقی مانده‌‏اند در اثر بی‌‏توجهی مردم و دولت وشرایط خاص کشور از بین رفته‏‌اند. به گونه مثال درختان خودرو و کوهی پسته در مناطق کوهستانی شمال کشور در اثر تاراج و تجارت نامتوازن از بین رفته‏‌اند و تپه‏‌ها و کوه‌های خاکی از وجود ریشه‏‌های این درختان که به صورت اهرمی نگهدارنده در برابر حوادث طبیعی مانند زلزله و خیزش‏‌های زمین عمل می‏کردند اکنون دیگر وجود ندارد.

کارشناسان محیط زیست به‌‏ویژه اداره ملی حفاظت از محیط زیست علت آلودگی بیش از حد شهرهای بزرگ کشور را ازدیاد گازهای مضر می‏دانند. آن‏ها به این نظرند که تنها با غرس نهال و رشد درختان و بوته‏‌ها می‏توان از میزان آلودگی هوا در سراسر کشور کاست.

غرس نهال طی سال‏‌های گذشته از مسایلی بوده که درزمان مشخصی از سوی مسئولین در کشور دنبال و انجام می‏شده است. میزان قابل توجهی از انواع نهال و درخت و گل و گیاه و چمن در ساحات تعیین شده، کنار جاده‏‌ها و در چهارراه‌ها و گلدان‏‌های بزرگ حد فاصل بین برخی جاده‌‏های اصلی شهرها و به‌‏خصوص کابل کاشته می‏شوند.

اگر از این تعداد نهال و درخت که هرساله در سطح کشور کاشته می‏شوند به خوبی و درستی حراست و حفاظت و نگهداری می‏گردید، شاید اکنون کابل و دیگر شهرهای کشور کمتر با فضایی خشک و نامطلوب و آلوده روبرو بود. موضوع مهم در مسئله درخت‏‌شانی و غرس نهال که کمتر به آن به شکل معیاری توجه می‏شود، نگهداری و آبیاری و حفاظت آن‏ها در برابر آسیب‌‏ها و تهدیدهای محیطی است.

در این زمینه می‏توان به نقش مردم برای نگهداری و مراقبت از درختان نورس و نهال‌‏های کوچک توجه کرد. خانواده‌‏ها و در مجموع شهروندان باید از طریق رسانه‏‌های ارتباط جمعی و تبلیغات قدرتمند و قوی از ضرورت نگهداری از محیط زیست و پاکی و سرسبزی آن آگاهی یابند و بدانند که در قبال حفظ و مراقبت از محیط زیست که ساحه‏‌ی وسیعی از موضوعات را دربرمی‏‌گیرد، مجبور و مکلف اند.

هرچند که حراست و حفاظت از درختان و محیط سبز تنها وظیفه دولت و حکومت نیست و نمی‏‌توان تنها به نقش دولت در این زمینه بسنده کرد، اما نقش اصلی و کلیدی را دولت در اختیار دارد و می‏تواند از راه تدوین قوانین و مقررات سخت، نقش تاثیرگذارتری در قبال مراقبت از محیط سبز بازی کند.

هرچند که در کشور ما مسایل داغ‏‌تر دیگری مثل امنیت همواره اولویت داشته‌‏اند و اگر به راستی امنیت نباشد حیات جمعی مردم در خطر قرار می‏گیرد و نه تنها حیات مردم و بل سایر مسایل نیز قربانی می‏شوند، ولی باید توجه داشت که داشتن محیط سبز و پاک و کار صادقانه برای کشور در هر عرصه‌‏ای که باشد خودش یک قدرت بازدارنده به حساب می‌‏آید و مانع بسیاری از ناهنجاری‏‌ها و ناامنی‏‌ها می‏شود. وقتی کشوری سبز می‏‌توانیم داشته باشیم که از نهال و درخت برای تمام شهروندان دارای ارزش باشد و کسی به خود حق تعرض و شکستن و قطع درختان را ندهد و دولت هم سیاست سبز را همراه با دیگر کشورهای جهان به طور واقعی و نه صورت نمادین و نه در حرف پیاده کند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده