افتتاح پروژه احداث خط آهن میان ترکمنستان، افغانستان و تاجکستان

حامدکرزی، رئیس‌جمهورافغانستان چهارشنبه15 جوزا در رأس یک هیأت عالی‌رتبه‌ی دولتی به منظور گشایش پروژه‌ی ساخت خط آهن میان ترکمنستان، افغانستان و تاجکستان، عازم ترکمنستان گردید.

حامد کرزى در جریان این سفر همراه با قربان قلی بردی محمدوف، رئیس‌جمهور ترکمنستان و امام علی رحمان، رئیس‌جمهور تاجکستان، پروژه‌ی احداث خط آهن میان سه کشور را افتتاح کرد. همچنین حامد کرزی با رؤسای جمهور ترکمنستان و تاجکستان در مورد پروژه‌ی یادشده و گسترش روابط میان سه کشور در عرصه‌های گوناگون، بحث و تبادل نظر کرد.

رئیس‌جمهور کشورمان را در این سفر داکتر زلمی رسول، وزیر امور خارجه، داکتر رنگین دادفر سپنتا، مشاور امنیت ملی، نجیب‌الله اوژن، وزیر فواید عامه و حمیرا لودین اعتمادی، معاون ریاست دفتر مقام ریاست‌جمهوری همراهی کردند.

احمدشاه وحید، معاون وزارت فواید عامه کشور به بیبیسی گفت که ۸۵ کیلومتر از این راه آهن در ترکمنستان و بیش از سیصد کیلومتر آن در ولایتهای شمالی افغانستان ساخته میشود. آقای وحید افزود که این راه آهن از طریق بندر شیرخان در ولایت کندز، افغانستان را با کشور تاجیکستان وصل میکند. معاون وزارت فواید عامه افغانستان گفت که هر چند هنوز آن بخش از راه آهن که در افغانستان ساخته خواهد شد، نیاز به بررسی و نقشهبرداری دقیق دارد، اما به طور تخمینی حدود ۳۵۰ میلیون دالر هزینه میبرد که بانک توسعه آسیایی آن را خواهد پرداخت.

به گفته آقای وحید، این راه آهن در ولایت بلخ با راه آهن مزار شریف-حیرتان وصل میشود که به شبکه راه آهن ازبکستان میپیوندد. این راه آهن در سال ۱۳۸۹ توسط شرکت راه آهن ازبکستان به طول ۷۵ کیلومتر از بندر حیرتان تا فرودگاه مزار شریف ساخته شد.

آقای وحید افزود که این راه آهن از طریق بندر شیرخان در ولایت کندز، افغانستان را با کشور تاجیکستان وصل میکند. معاون وزارت فواید عامه افغانستان گفت که هر چند هنوز آن بخش از راه آهن که در افغانستان ساخته خواهد شد، نیاز به بررسی و نقشهبرداری دقیق دارد، اما به طور تخمینی حدود ۳۵۰ میلیون دالر هزینه میبرد که بانک توسعه آسیایی آن را خواهد پرداخت.

همچنین در سال ۱۳۸۵ ساخت راه آهن خواف-هرات به طول ۱۳۰ کیلومتر در غرب بین افغانستان و ایران به حمایت مالی ایران آغاز شد، اما در مراحل آخر آن در نزدیک شهر هرات کلیک ناتمام ماند. مقامهای ایرانی گفتهاند که عملیاتی شدن بقیه این طرح منوط به منابع مالی است که دولت افغانستان باید تامین کند و چالشهای محلی را هم از سر راه بردارد.

به این ترتیب، مجموع راه آهن در داخل افغانستان به ۱۳۵ کیلومتر هم نمیرسد که عملاً از یک بخش آن در بلخ در سطح محدودی بهره‌برداری میشود و بخش دیگر آن در هرات هنوز قابل استفاده نیست. اگر راه آهن بین ترکمنستان، افغانستان و تاجکستان ساخته شود، منافع اقتصادی افغانستان را در زمینه‌ی ارتباطات تا حدود زیادی تامین میکند. حمل و نقل در افغانستان محاط به خشکه متکی به راه‌های جادهای است که به طور کلی چندان وضع مطلوبی ندارد. افزون بر آن، پایانههای این راه‌ها در برخی کشورهای همسایه از جمله پاکستان با دشواریهایی همراه بوده است.

از زمانی که راه‌های دریایی در سده ۱۹ در جهان توسعه یافت، شبکه راه‌های زمینی در افغانستان از نظرها افتاد و به دنبال آن هر بار که روسیه تزاری و هند بریتانیایی در صدد تمدید شبکه راه آهن در افغانستان برآمدند، یا یکی از این دو ابرقدرت وقت با آن مخالفت کردند یا حکومتهای وقت افغانستان مانع ساخت آن شدند. از جمله وقتی که روسیه در سال ۱۸۸۵ پیشنهاد کرد که راه آهنی از روسیه به سرخس ایران، هرات و قندهار افغانستان بسازد، دولت هند بریتانیایی با آن مخالفت کرد. چرا که بریتانیا آن را خطری برای منافع خود در هند میدانست.

همچنین وقتی در چند مورد و از جمله در ۱۹۲۸، بریتانیایی‌ها پیشنهاد کردند که شبکه راه آهن پیشاور را تا جلالآباد، کابل و قندهار تمدید کنند، حکومت افغانستان آن را طرحی در راستای اهداف استعماری بریتانیا دانست و با آن موافقت نکرد.

پس از آن برای ده‌ها سال افغانستان هیچ برنامهای برای ساخت راه آهن نداشت و در حال حاضر هم به نظر میرسد که این موضوع در سایه مسایل سیاسی کمرنگ باشد.

به این ترتیب، افغانستان هنوز با داشتن شبکه ملی راه آهن فاصله زیادی دارد و پیوستن آن به شبکه جهانی راه آهن هم با چالشهای فراوانی روبرو است. غیر از راه‌های جادهای و راه آهن، حمل و نقل هوایی برای افغانستان اهمیت دارد که به دلایل زیادی هنوز خیلی در اقتصاد افغانستان نقش ندارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده