المپیک، نام عالی ، جیب خالی! (به بهانه روز جهانی المپیک)

روز جهانی المپیک در سال جاری درحالی سپری شد که نام‏آوران کشور توانستند بارها با هزینهی اندک و چه بسا با مصرف شخصی، نام بلندی را برای افغانستان رقم بزنند.

این روز که به منظور گرامیداشت سالگرد کمیته‏‌ی بینالمللی المپیک در سال 1948 نامگذاری شد، منظور آن بزرگداشت از روز 23 جون، روز پایه‌گذاری این کمیته بود که در سال 1894 اتفاق افتاد. روز المپیک به منظور ایجاد برنامه‏‌ی عملیاتی ورزش و آموزش، حول وحوش این بزرگداشت معرفی شد که هدف آن جمع‏‌آوری مردم در سطح هرچه گسترده‏‌تر در جهان برای تحرک و کسب تجربه و اهمیت به ارزش‌های المپیک یا به عبارتی برتری، دوستی و احترام می‌باشد.

دوستی و احترام در عین رقابت در قالب المپیک که اکنون رشتههای زیادی را شامل میشود، مبنا و بستری را فراهم میآورد که در آن دوستی و احترام یکجا شکل می‌گیرد و همبستگی ملتها را پیرامون پیروزیها و دستاوردها صورت میبندد.

از همین رو باید المپیک ملیترین ساختار را داشته باشد و از عناصر اصلی این نهاد و مهرههای مهم آن گرفته تا چهره‌های ورزشکار و تأثیرگذار آن حیثیت ملی و همگانی را داشته و پیروزی آن عزت عمومی را به دنبال دارد. این اصل در سال‌های گذشته به خوبی آشکار شد و دستاوردهای کسب شده در این خصوص، تمامی ملت را به شور و هیجان واداشته و شادی و شور فراگیری را خلق کرد.

برهمین مبناست که دولتها حاضراند از این شاخص منحیث ابزاری در راستای همبستگی ملی استفاده نموده و هزینههای زیادی را برای قوی ساختن و پربار کردن آن انجام دهند. کارکرد این ابزارملی به حدی بوده است که بسیاری از کشورها جدا از ایجاد کمیته‏ی ملی المپیک، وزارت جداگانه و مستقلی را نیز به نام ورزش و در راستای تقویت آن تشکیل نمایند.

در کشور ما اما با تأسف باید گفت که سیزده سال گذشته این بخش نیز بسان سایر موارد از توجه ناقص برخوردار بوده هرآنچه که در قالب فعالیتهای تحت پوشش این اداره به دست آمده است، بیش ازآنکه محصول توجه حکومت و نهادهای متولی باشد، حاصل عزم فردی برخی از عناصر پرتلاش در ساختار این اداره و پتانسیلهای موجود در نهاد ورزشکاران کشور بوده است. شاهد روشن این مدعا را میتوان در رشتههای پردستاوردی چون فوتبال، کانگفو، کرکت و… است که تلاش‌های شخصی بازیکنان و حمایتهای غیردولتی، در این موفقیتها موثر واقع شده است.

از جانب دیگر، بارها از ساختار نامتوازن کمیته‏ی ملی المپیک شکوه و شکایت صورت گرفته و گفته شده است که جابجایی افراد در برخی از رشتهها و فدراسیونهای این کمیته به صورت گزینشی و بر بنیاد دیدگاهها و نگاههای اختصاصی انجام میشود. شکی نیست که این وضعیت مانع از راه یافتن افراد شایسته، مسلکی و موثر در ساختار این کمیته شده و در نتیجه دستاوردهای ملی حاصل از کارکرد این کمیته کاهش خواهد یافت.

بنابراین، هرگاه بخواهیم از المپیک تجلیل نموده و این روز جهانی را جشن بگیریم، باید به مسایل اساسی و کاربردی در این عرصه توجه نموده و پیامدها و دستاوردهای آن را در قالب و چهارچوبهای مورد نظر ملی مد نظر قرار دهیم. از این رهگذر لازم است تا با استفاده از این مناسبت، راهکاری در پیش گرفته شود که بتوان به اهداف مورد نظر و منطقی فعالیتهای این کمیته دست یافت.

به نظر میرسد کمیته‌‏ی ملی المپیک زمانی خواهد توانست به اهداف ملی و مقاصد تعیین شده در ساختار المپیک دست یابد که بتواند با تجدید نظر در این خصوص و جلب افراد زبده، موثر و نخبه در چهارچوب مسابقات ملی و سراسری، ساختار ملی و موثری را ایجاد نماید.

متأسفانه تاکنون چنین راهکارهایی صورت نگرفته و موارد محدودی که جهت گزینش افراد مسلکی در ساختار تیمهای ورزشی، به‏‌خصوص تیمفوتبال صورت گرفته است، از سوی نهادهای خصوصی و بخش‌‏های غیردولتی انجام شده است. نمونه‌ی مشابه آن را میتوان در میدان سبز مشاهده کرد که تا اندازه‏‌ای توانسته است تأثیر به‏ سزایی در ساختار تیم ملی فوتبال بگذارد.

به هرحال، زمانی خواهیم توانست که جایگاه بلند و نام عالی المپیک را در محورهای ملی و بینالمللی حفظ نماییم و مقام و موقعیت بهتری را در این راستا کسب کنیم که خزانهی خالی این کمیته را با برنامههای ملی و دولتی و بودجهی اختصاصی پر نموده و از این شاخص همبستگی ملی به صورت بهتری استفاده بریم.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده