انتخابات انگلستان و چالش‌های‌پیش رو

انتخابات عمومی مجلس عوام انگلیس که روز پنج شنبه ۱۷ ثور برگزار می‌شود از جهات مختلف با انتخابات قبلی آْن متفاوت است. در مطلب پیش رو این موضوع بررسی قرار گرفته است.

به نظر می‌رسد انگلستان با یکی دیگر از انتخابات عمومی روبرو شده است که با انتخاباتی که در سال‌های پیش از 2010 در این کشور برگزار می‌شد متفاوت است. از جنگ جهانی دوم تا کنون این دومین انتخاباتی است که پیش‏‌بینی می‌شود هیچ کدام از احزاب مهم این کشور نتوانند اکثریت مطلق آرا یعنی اکثریت جمع یک کرسی‏‌های پارلمانی را به خود اختصاص دهند از این رو دو حزب مهم محافظه کار و کارگر برای تشکیل دولت و اجرای سیاست‌های خود به ائتلاف با سایر احزاب کوچک‌تر نیازمندند.

در سال 2010 برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم ، هیچ یک از احزاب سیاسی نتوانستند نصف جمع یک کرسی‌‏های مجلس را به خود اختصاص دهند بنابراین «مجلسی معلق» (Hanging Parliament) شکل گرفت که در نتیجه آن برای اولین بار دو حزب محافظه‏‌کار و لیبرال‏دموکرات به رغم اختلافات ایدئولوژیک برای تشکیل دولت ، ائتلاف کردند. از هم اکنون نتایج نظرسنجی‌‏ها نشان می‏دهند نه اینکه یک باردیگر انگلستان باید منتظر یک مجلس «معلق» دیگر باشد بل نمی‏توان انتظار داشت که ائتلاف پیشین محافظه کار- لیبرال نیز بتواند مجددا دولت جدید انگلستان را تشکیل دهد.

در طول پنج سال گذشته به تدریج از محبوبیت حزب لیبرال‏دموکرات در نزد افکار عمومی کاسته شده است زیرا آن‏ها نتوانستند به وعده‌‏هایی که داده بودند عمل کنند و بیشتر در سایه تصمیم محافظه‏‌کاران حرکت کردند. هنوز بسیاری از دانشجویان و خانواده‏‌های آن‏ها فراموش نکرده‌‏اند که عهدنامه کتبی «نیک کلگ» ( Nick Clegg) رهبر حزب لیبرال‏دموکرات مبنی بر جلوگیری از افزایش شهریه دانشگاه‏‌ها نادیده گرفته شد و شهریه‏‌ی سالانه دانشگاه‏‌ها از 3 هزار پوند به 9 هزار پوند افزایش یافت. از این رو پیش‏‌بینی می‏شود این حزب در حدود نیمی از 56 کرسی‏‌های خود را در انتخابات پیش رو از دست بدهد.

حزب کارگر نیز که در انتخابات‏‌های گذشته همواره جانشین بلافصل حزب شکست‏‌خورده محافظه‏‌کار بوده است در این انتخابات با چالش‏‌های عمده‏‌ای روبرو است. تا پیش از این به صورت سنتی تعداد قابل توجهی از نمایندگان حزب کارگر نیز از مناطق مختلف اسکاتلند انتخاب و راهی پارلمان انگلستان می‏شدند ولی به نظر می‏رسد هم اکنون این حزب ملی اسکاتلند (Scottish National Party ) است که می‏تواند بیشترین تعداد نمایندگان را در مناطق مختلف اسکاتلند به خود اختصاص دهد.

این حزب در سال گذشته با شعار استقلال اسکاتلند توانست تا یک قدمی استقلال کامل این سرزمین از سایر مناطق بریتانیا پیش برود. هرچند نتیجه همه پرسی در سال گذشته به استقلال اسکاتلند منجر نشد ولی این امر مانع افزایش میزان محبوبیت این حزب در اسکاتلند نشد. در چنین شرایطی ائتلاف حزب کارگر با حزب ملی اسکاتلند می‏تواند شرایط بهتری را برای تشکیل هیئت دولت جدید انگلستان فراهم کند ولی نگرانی حزب کارگر از زنده شدن دوباره مطالبه استقلال‏‌طلبی حزب ملی اسکاتلند موجب شده است اد ملیبند ( Ed Miliband ) رهبر حزب کارگر درخواست ائتلاف با این حزب را تا کنون رد کند.

یکی دیگر از چالش‏‌های جدید در عرصه‏‌ی سیاسی و انتخاباتی انگلستان ، سربرآوردن حزب راست‌گرای استقلال انگلستان (UK Independence Party )است. این حزب که شدیداً مخالف سیاست‏‌های مهاجرت خارجی‏‌ها و به‏‌ویژه مهاجران از کشورهای اروپای شرقی به انگلستان است خواهان جدایی کامل بریتانیا از اتحادیه اروپا است. شعارهای راست‌گرایانه حزب استقلال انگلستان موجب شده است این حزب تمایل برخی از رای‏‌دهندگان را به سوی خود جلب کند. در این میان گرایش برخی از اعضای قدیمی و جدید حزب محافظه کار و طرفداران آن‏ها به سوی این حزب چشم‌گیرتر است و به نظر می‏رسد افزایش فعالیت‏‌های این حزب با کاهش شمار رای‏دهندگان به حزب محافظه‏‌کار نسبتی مستقیم داشته باشد.

نکته قابل تامل این است به رغم نزدیکی شفافی که میان بعضی از مواضع محافظه‏‌کاران و حزب استقلال انگلستان وجود دارد نایجل فراژ (Nigel Farage) رهبر جنجالی حزب استقلال انگلستان هرگونه ائتلاف با محافظه‏‌کاران را رد کرده است.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده