انصاف روا داریدجوابیه وزارت اطلاعات و فرهنگ

در شمارۀ روز شنبه 24 جوزای هفته نامۀ وزین اقتدار ملی نویسندۀ عزیزی به نام شهر یار ناقد سوال کرده است که   « اگر یونسکو نمی بود وزارت اطلاعات وفرهنگ چه می کرد؟»

محتوای مقاله گویای آن است که نویسنده هم باید با یونسکو و هم با وزارت اطلاعات وفرهنگ وکار کرد هایش بیشتر ازین آشنا شود .

   اولاً آن هیئت به نظر شما بلند پایۀ یونسکو که به هرات آمد و هیئت بعدی یونسکو که به اتفاق رئیس آبدات تاریخی وزارت اطلاعات وفرهنگ به هرات سفر کرد هر دوبرای بررسی های لازم در بارۀ بنا های تاریخی هرات بود . دلیل این بررسی ها این بود که قبلاً وزیر اطلاعات وفرهنگ پس از تماس هایش با سفارت ایتالیا در کابل و صحبت با وزیر اطلاعات وفرهنگ ایتالیا در روم موافقت نامۀ کمک ششصد هزار دالری ایتالیا را بغرض احیای تعدادی از بنا های تاریخی هرات امضا کرد و بررسی های فنی این هیئت ها برای تثبیت اولویت دادن به این باز سازی ها بود که از همین و جه شش صد هزار دالری باید صورت گیرد .

   امروز در جهان معمول است که تا ئید وهمکاری در امر احیا و ترمیم آثار یا گجانیدن آن درفهرست میراث جهانی ، اعتبارخاص دارد . از ین روی وزارت اطلاعات وفرهنگ نیز کوشیده است تا از اعتبار این مو سسه برای جلب توجه و کمک جهانی جهت حفظ و ترمیم یادگار ها وبنا های تاریخی افغانستان استفاده کند. لازم به تذکراست که یونسکو از کمک مالی کشور ها به هر پروژه ئی حدود 13 در صد کمیشن خود را بر می دارد. تا حال یونسکو درهر موردی پیشنهاد ها و طرح ها و شیوۀ کار وزارت اطلاعات وفرهنگ افغانستان را بادیدۀ قدر نگریسته و تائید کرده است. اما در یک مورد میان این دو مرجع اختلاف نظر هست. وزیراطلاعات وفرهنگ جداً طرفدار با ز سازی یکی از مجسمه های بامیان با استفاده از قطعاتی که طی سالیان گذشته از مجسمه های به باد ستم و توحش رفته این وزارت گرد آورده می باشد، درجای که یونسکو درین امر تمایل نشان نمی دهد ودر مجلس بین المللی روی   بامیان بر اثر اصرار شدید وزیر اطلاعات وفرهنگ یو نسکو با لحن تردید آمیز و بی رغبت تائید نسبی خود را در متن نتیجۀ مجلس گنجانید. بهر حال یونسکو با مبلغ ششصد هزاردالری دوستان ایتالیائی به همان طرح ها ئی در هرات رسیدگی کرده و می کند که وزارت اطلاعات وفرهنگ منظور کند و پس از آن هم تا پا یان کار ترمیم ریاست آ بدات این وزارت از آن نظارت بعمل آورد . ترمیم هربنای تاریخی مراحل خاص خود را طی می کند ووزارت اطلاعات وفرهنگ در تمام این مراحل ابتکار را بدست دارد. همین حالا پس از تماس ها ئی با سفارت امریکا و اظهار قبول نسبی آن طرح کامل ، دقیق و علمی باز سازی مسجد جامع زیارتجا را که مبلغ چار صدو پنجاه هزار دالر مصرف دارد وریاست آبدات روی آن کار کرده ، شخص وزیر اطلاعات وفرهنگ به مراجع مربوط سفارت امریکا سپرد و منتظریم تا مثل سایر پروژه ها عقد موافقت نامه صورت گیرد. چند مسجد تاریخی در شهر کابل به همین شیوه ترمیم شده است. حتماً یاد تان است که باتوجه به وضع غم انگیزبنا های تاریخی افغانستان بود که وزیر اطلاعات وفرهنگ یک بارسفرای ممالک خارجی راویک باراتاشه های فرهنگی ومسئوولان یونسکو را دعوت کرد وبا نمایش سلاید ها خطر انهدام 1200 بنای تاریخی افغانستان را به آنان گوشزد کرد. این هشدار ها نتایجی داشت ، اما نه در آن حدی که توقع می رفت . خاصه کشور های پولداراسلامی که با همه ادعا ها گوش خودرا هم دراحیأ بنا های تاریخی غزنی و هم درین مورد به کری زدند .

   در بارۀ مسافرت به داخل کشو ر با اطمینان می توان گفت که در طول نزدیک به هشتاد سال هیچ وزیر یا مسئول اطلاعات وفرهنگ ما نند دکتورسید مخدوم رهین این همه به دشت و کوه و تپه و گورستان های کهنه و شهر و ده افغانستان بدیدار بنا ها وساحات تاریخی حتی در مناطق خطر ناک نشتافته به اندازۀ اونه بلکه کمتر از نیم او هم نرفته وفکر می کنم هموطنان این را خوب می دا نند .

دربارۀ سفر های پر مصرف به خارج ادعایتان در بارۀ وزیر ودیگر منسو بان این وزارت ظالمانه است. اولاً تا سفری دست آوردی نداشته باشد وزیر به هیچکس اجازۀ رفتن نمیدهد . خودش شاید یگانه وزیر در افغانستان ، منطقه واحتما لاً جهان باشد که هرگاه سفری ضروری باشد و مصرف رفت و آمد آن بدوش وزارت باشد ، او ارزان ترین تکت را به اصطلاح اکونومی راانتخاب می کند. شاید هموطنان بسیاری که اورا درصفوف آخرین طیاره دیده اند، گواهی بدهند وهم چنان درهوتل های ارزان .

     اینکه سیمینارهای برگزار شده از طرف وزارت اطلاعات وفرهنگ را غیرعلمی گفته اید، قضاوت را می گذاریم به اساتید ودا نشمندان داخلی وخارجی که درین سیمینارها اشتراک کرده اند و نتایج پژو هش و مطالعات شان درعرصه های مختلف فرهنگی وهنری به گوش هموطنان رسیده ویا مجموع مقالات آن سیمینار ها را خوانده اند . اینکه گفته اید وزیر دست آورد های دیگران را بخود می بندد ، خوب است بدا نید که این وزیر نیازی به چنین کار ندارد ، چون بیش از همه وزرای اطلاعات وفرهنگ در تاریخ این وزارت کار کرده و به ابتکاراتی دست زده که در گذشته سابقه نداشته است و پیوند عاطفی او با هرات و تاریخ و فرهنگ و هنر آن نیز سابقۀ دیرین دارد ، شاید بیشتر ازعمرشما. ترمیم قلعۀ اختیارالدین وسیمینار پرعظمت پیر هرات در زمان جمهوری داود خان شهید هم زیر نظر همین وزیر که در آن ایام نیزمتصدی امور فرهنگ بود صورت گرفت. شانزده گفتار در بارۀ هرات دربرنامۀ « اندیشه وزندگی » که شامگاه هرچار شنبه از رادیو افغانستان با نوشته و صدای همین وزیر نشر می شد شاید بیاد کسانی از هراتیان صاحبدل باشد. اگر کمی انصاف به خرچ می دادید می دیدید که سی ودو آبدۀ تاریخی در ولایت غزنی با بودجۀ فقیرانۀ همین وزارت وبه همت افراد مسلکی همین وزارت ترمیم شد وحتماً درتلویزیون دیدید که نمایندۀ ساز مان آیسیسکو که مبتکر اعلام غزنی بحیث پایتخت فرهنگ اسلامی در 2013 بود چگونه از آنچه درغزنی انجام شده بود، تمجید می کرد .

   یکی از درد های این ملت همین است که خدمت‌گاران صدیق آن باید دلشسکتۀ حق ناشناسی ها و نا سپاسی ها شوند .

0 پیام برای این مطلب ثبت شده