بهبود بهداشت و درمان‌اقدامی راهبردی

یکی از مشکلات بنیادین کشور از سالیان دور تاکنون که از بابت آن تاوان سنگینی پرداخت شده است وخیم بودن وضعیت بهداشت و درمان در کشور بوده است. متاسفانه افغانستان از این جهت در زمره کشورهای به شمار می‌رود که سطح بسیار نازل بهداشت و درمان در آن وجود دارد و آمار مرگ ‏ومیر کودکان و مادران در کشور در بالای آمار جهانی قرار دارد.

با تأسف حتا در سالیان اخیر که اقدام‌های هرچند کوتاه برای بهبود بخشیدن به وضعیت بهداشت و درمان در کشور صورت گرفته است، آمار و ارزیابی ‌نشان می‌دهند که سالانه هزاران نفر از زنان و کودکان کشور بر اثر بیماری‌های گوناگون و در بسیاری موارد به خاطر بیماری‌های ابتدایی جان خود را از دست می‌دهند. مشکلات یاد شده از محیط غیربهداشتی شروع و به عدم دسترسی به آب آشامیدانی مناسب، شیوع بیماری‌های گوناگون فصلی و غیرفصلی تا فلج کودکان‌، بیماری سرطان و نیز نبود مراکز درمانی و شفاخانه‌های معیاری که توانایی درمان بیماران را داشته باشد همه و همه سبب ایجاد تنگناها و مشکلات عدیده‏ای شده‏‌اند که بردوش مردم ما تحمیل گردیده‏‌اند. چنانچه وزیرصحت عامه در هفته‏‌ی گذشته طی اظهاراتی به بخش‌های از مشکلات یاد شده اشاره داشته است. وی گفت که افغان‌ها سالانه بیش از ۳۰۰ میلیون دالر را برای درمان بهتر در خارج از کشور مصرف می‌کنند. این اظهارات وزیر صحت عامه در شرایطی صورت می‌گیرد که با وجود شمار زیاد شفاخانه‌های دولتی و خصوصی در شهرهای بزرگ کشور هنوز هم هزاران هموطن برای درمان به کشورهای همسایه از جمله هند و پاکستان مجبور به سفر می‌شوند. یکی از علل تحمیل این هزینه سنگین و مشکل جدی برای مردم عدم تشخیص دقیق بیماری و نیز ناتوانی در درمان بیماران در کشور می‌باشد. ناگفته نباید گذاشت که نقاط دوردست کشور هنوز از ابتدایی‏ترین امکانات بهداشتی و درمانی محروم هستند. چنانچه در برخی از ولایت‌های محروم برای چند شهرستان یک داکتر متخصص هم در دسترس نمی‌باشد.

چالش دیگری را که وزیر صحت عامه بر آن اشاره داشته است عرضه نامناسب و غیرمعیاری دارو برای بیماران می‌باشد. بنابه گفته وزیرصحت عامه عرضه‏‌ی خدمات غیرمعیاری بخش خصوصی، داروی بی‌کیفیتی که به شکل قاچاق وارد کشور می‌شود و توزیع غیرعادلانه منابع بشری که بر بنیاد آن بیشتر ولایات کشور مردم به داکتر، قابله و پرستار دسترسی ندارد از مشکلات اساسی بهداشت و درمان کشور دانسته می‌شود.

از آن جایی که در شرایط کنونی و بنابر ادعای دولت‌مداران حکومت وحدت ملی، آهنگ اراده حکومت برآن است که در زمینه‌های گوناگون تحول و انکشاف ایجاد گردد، تصور بر این است که یکی از کارهای بنیادی برای توسعه جامعه توجه و اهتمام در بخش بهداشت و درمان است. مسئله بهبودی و قابل دسترس بودن بهداشت و درمان برای عموم، یکی از نشانه‌های توسعه‏‌یافتگی و خادم بودن دولت‌ها دانسته می‌شود. در جهان امروز حتا در کشورهای توسعه‏‌یافته یکی از زمینه‌هایی که نامزدهای انتخاباتی سعی دارند با توجه به آن رای و نظر مردم را به طرف خود جلب سازند تلاش برای ارایه برنامه در بخش بهداشت و درمان می‌باشد. بنابراین حکومت وحدت ملی مسئولیت دارد که در زمینه فراهم ساختن سهولت‌های زندگی مناسب و قابل دسترس ساختن بسیاری از خدمات اجتماعی و درمانی و بهداشتی به ادعا و وعده توقف ننموده و گام‌های عملی را بردارد. به هر پیمانه که در این راستا گام برداشته شود میزان خسارات و زیان‌های انسانی و مالی کاهش یافته و در بهبودیافتن وضعیت عمومی جامعه امیدواری‌ها پررنگ و تقویت می‌گردد.

امری که متاسفانه طی سیزده سال گذشته همچنان مغفول مانده بود. اینک انتظار می‌رود که حکومت وحدت ملی در این زمینه به عنوان یک اقدام راهبردی گام عملی را هرچه استوارتر و فوری بردارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده