به جای اکسیجن دود تنفس می‌کنیم

این روز‌ها شاید کم‎‌تر کسی از پایتخت‌نشینان را بشناسیم که شکایت از هوای آلوده و کُشنده کابل نکند. از نظر همگان، منبع آلودگی فصلی بیش از حد هوا در زمستان، سوخت مخرب ذغال سنگ در بخاری‎های ترکی است. اما جالب این است که تمامی این افراد شاکی خود نیز از سنگ ذغال استفاده نموده و مصداق این کلام قرار می‌‎گیرند که «رطب خورده، منع رطب چون کند؟»

متأسفانه این یک واقعیت است که آلودگی‌هوا در شهر‌ها و جاده‌ها می‌تواند عملکردهای مختلف مغز انسان را دچار اشکال کرده و تخریب کند. احتمال بروز سکته به شدت با افزایش آلودگی هوا در ارتباط است. سازمان جهانی بهداشت، آلودگی هوا را به عنوان بزرگ‌ترین عامل طبیعی خطرناک برای سلامتی عنوان کرده است که سالانه عامل مرگ هشت میلیون نفر در جهان می‌شود. این واقعیت نیز انکارناپذیر است که یکی از مهم‌ترین دلایل آلودگی هوای شهرهای بزرگ، هجوم جمعیت ده‌نشین به سمت شهرهاست. تحقیقات به عمل آمده در شهرهایی که دچار معضل آلودگی محیط زیست می‌باشند، نشان داده است که ورود جمعیت ده‌نشین به شهرهای بزرگ در زمانی که هنوز زیرساخت مناسبی برای زندگی این افراد آماده نشده باشد، باعث ایجاد مشکلات متعددی در آموزش، فرهنگ، تامین سوخت مناسب و وضعیت هوا می‌‎شود. پدیده آلودگی هوا مسئله‌ای است که بسیار درموردش صحبت شده است و به عنوان امری بدیهی شناخته می‌شود؛ ولی آنچه مهم است شناخت دلایل این آلودگی و رفع آنهاست. به نظر کار‌شناسان اگر رفاه نسبی برای شهروندان شهرهای بزرگ ایجاد شود، بدون شک مقدار زیادی از آلودگی هوا کاسته خواهد شد.

برای این منظور باید مسئولان مربوطه، با بررسی‎های خود وضعیت آلودگی هوا را بهبود بخشند. اما همکاری شهروندان و شهرنشینان در این راستا، جایگاه کلیدی و بس مهمی دارد. وقتی شهروندی خود به آسیب‌های استفاده از مواد مضر سوختی، وسایل آلاینده هوا و عوامل آن آگاهی دارد و بازهم دست به استفاده از آن می‌‎زند، معنای این کار چیزی جز خودکشی نیست. به عنوان مثال، تا همین چند سال پیش، بیش‎‌تر مواد سوختی خانه‎‌ها را چوب تشکیل می‌‎داد و آلودگی فصلی در زمستان نیز به این اندازه نبود. اکنون نیز می‌توان از این روش کار گرفته و به کاهش آلودگی کُشنده در پایتخت کمک کرد، اما دریغ از گوش شنوا.

بنابراین، تنها راه رفع آلودگی فصلی هوا در زمستان، ممنوعیت یا محدودیت ورود ذغال سنگ به پایتخت از سوی نهادهای مرتبط دولتی و مساعدت شهروندان در عدم استفاده از این ماده سوختی کُشنده است. در غیر آن صورت، باید در جهنم خودساخته‌مان بسوزیم و بسازیم و از گله‌های همیشگی‌مان نیز هیچ کاری ساخته نخواهد شد، زیرا به قول معروف «ازماست که برماست!»

  • علیسینا مهترخیل

0 پیام برای این مطلب ثبت شده