تا یک ماه دیگر تمام کارخانه‌های کشور بسته خواهد شد

انجمن صنایع افغانستان اعلام کرده است که صنعت ذوب آهن، در حال ورشکستی است. ذوب آهن، صنعت نو پای افغانستان و یکی از صنایع سنگین، و زیربنایی کشور در آستانه ریخت و شکست. محصول گمرکی ناچیز بالای وارد آهن‏‌آلات بیرونی، قیمت گزاف برق صنعتی در افغانستان و خروج سرسام‏‌آور آهن‏‌الات کهنه به شکل قاچاق از بندر تورخم و اسپین بولدک از چالش‏‌هایی اند که صنعت ذوب آهن افغانستان را در آستانه رکود برده است.

صنعت‏‌کاران هشدار می‏دهند اگر حکومت به چالش‏‌های صنعت ذوب آهن رسیدگی نکند، در جریان یک ماه پیش رو کارخانه‏‌های ذوب آهن بسته خواهند شد. عطاءلله وردک، رئیس کارخانه ذوب آهن کابل می‏گوید: «روزانه هزاران تن آهن‏ داغمه افغانستان به گونه غیر قانونی وارد کشورهای همسایه می‏شود

وی افزود که آهن‏آلات پس از قاچاق با محصول کم آهن‏‌آلات دوباره وارد افغانستان می‏شود که صنعت ذوب آهن کشور را تضعیف کرده، کارخانه‏‌های آن را با ورشکستگی روبرو می‏کند. آقای وردک خاطرنشان کرد: «در صورتی که حکومت، جلو قاچاق آهن‏‌آلات را نگیرد، تمامی سرمایه‏‌گذاری‏‌ها بالای کارخانه‏‌های آهن‏‌آلات حیف گردیده و زیربناهای این صنعت نابود خواهد شد

در همین حال سخی احمد پیمان، رئیس انجمن صنایع افغانستان گفت: «اگر در قسمت صنایع داخلی افغانستان قدم‏‌های موثر برداشته نشود، احتمال می‏رود روی آهن‏‌آلات افغانستان سرمایه‏‌گذاری نخواهد شد.» وی از حکومت وحدت ملی خواست قبل از این که دروازه کارخانه‏‌های صنایع آهن آلات بسته شود، باید برای حل این چالش، رسیدگی‏‌های لازم صورت گیرد؛ در غیر آن، تا یک ماه دیگر دروازه‏‌های کارخانه‏‌های آهن بسته خواهد شد.

در افغانستان، ۱۰ کارگاه ذوب آهن فعالیت دارد که نزدیک به ۱۲۰ میلیون دالر در این بخش سرمایه‏‌گذاری شده است و روزانه نزدیک به ۵۰۰ تن آهن تولید می کنند، اما چالش‏‌ها فراراه این صنعت باعث شده تا ۴ کارگاه ذوب آهن بسته شده و اکنون صنعت‌کاران نگران‏اند که بی‏‌توجهی حکومت در روزهای نزدیک بر درب تمامی کارگاه‌ها قفل بزند.

انجمن صنعت‌کاران افغانستان روز سه‏‌شنبه 21 دلو طی نشست خبری در کابل هشدار دادند که اگربه مشکلات آن‏ها رسیدگی نشود تا یک ماه دیگر دروازه‏‌های تمام کارخانه‏‌های افغانستان بسته خواهد شد.

عطاء‏الله وردک، رئیس ذوب آهن کابل فولاد گفت: «مشکلاتی که فراروی آن‏ها قرار گرفته تا یک ماه دیگر تمام کارخانه‏‌های افغانستان بسته خواهد شد.» او افزود در عدم حمایت دولت وحدت ملی ۶۰ درصد کارخانه‏‌های افغانستان بسته شده، دیگر توان رقابت با صنعت‌کاران کشورهای همسایه ( ایران و پاکستان ) را ندارد

او قیمت گزاف برق، خروج سرسام‏‌آور مواد اولیه به شکل قاچاق از بنادر تورخم و سپین بولدک و ناچیز بودن تعرفه گمرگی را از مشکلات عمده فراروی صنعت‌کاران افغانستان عنوان می‏کند. عصمت‏‌الله وردک یک دیگر از صنعت‌کاران افغانستان می‏گوید که اگر یک سیخ گول به قیمت هزار دالر آمریکایی فروخته می‏شد امروز صنعت‌کاران ایرانی به ۵۰۰ دالر او را کاهش داده است.

در همین حال سخی احمد پیمان، رئیس انجمن صنعت‌کاران افغانستان گفت: در ۱۳ سال گذشته هیچ همکاری عملی در قسمت صنایع افغانستان صورت نگرفته بل تمام تعهدات در کاغذ باقی مانده است. به باور رئیس انجمن صنعت‌کاران افغانستان کشور بدون صنعت یک کشور مصرفی باقی خواهد ماند که هیچ زمان ترقی نخواهد کرد.

رئیس انجمن صنعت‌کاران افغانستان ادعا دارد که واردات داخلی افغانستان فعلاً ۲۰میلیون دالر می‏‌باشد در صورتی که صنعت‌کاران افغانستان از حمایت دولت برخودار باشد، می‏‌تواند این واردات را کم‏ازکم به ۵۰ درصد کاهش دهد که دیگر نیاز به تولیدات خارجی نباشد. او می‏گوید اگر دولت صنعت‌کاران افغانستان حمایت کند می‏‌توانند میزان بیکاری را به صفر تقرب دهد.

او از سران حکومت وحدت ملی می‌‏خواهد که طبق تعهداتی که در دوران مبارزات انتخاباتی خویش داشتند صنعت‌کاران افغانستان را حمایت نماید. او می‏گوید دولت باید مشکلات صنعت‌کاران افغانستان را جدی گرفته و حمایت عملی را در این راستا به خرج دهد تا افغانستان از کشور مصرف‏‌کننده به یک کشور تولیدی تبدیل شوند.

بالا بردن تعرفه گمرکی بالای آهن‏‌آلات وارداتی، پائین آوردن قیمت برق صنعتی از جمله راه‏‌حل‏‌های اساسی صنعت‌کاران افغانستان به دولت وحدت ملی جهت کاهش مشکلات‏‌شان می‏‌باشد. همچنان صنعت‌کاران افغانستان از دولت می‏‌خواهند که از تولیدات داخلی در تمامی پروژه‏‌های ساختمانی عمرانی در وزرات‏‌های شهرسازی، انکشاف دهات و شهرداری جهت رشد صنایع داخلی استفاده نماید.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده