تحقق رویای اتصال هند به افغانستان

پیشنهاد 13 ساله ایجاد یک مسیر بازرگانی از هند به ایران و افغانستان و هم‌چنین به آسیای میانه با دور زدن پاکستان چیزی نمانده که عملی شود. این سه کشور، مذاکرات روی متن موافقتنامه سه جانبه ترانسپورت و ترانزیت را که به عنوان چوکات قانونی برای راه اندازی دهلیزهایی با بندر ایرانی چابهار به حیث مرکز اصلی آن، نهایی کردند.

شیدا ابدالی، سفیر افغانستان در دهلی نو گفت که تیم‌های فنی مذاکره‌کننده سه تیم، این متن را روز گذشته (دوشنبه 11 اپریل) نهایی کردند. ابدالی گفت:«این توافق برای افغانستان بی‌نهایت مهم است. باز شدن این دهلیز به ما کمک می‌کند تا به ظرفیت کامل مان دست یابیم و به یک مسیر جدید تجاری دست پیدا کنیم. این فصل کاملا جدیدی است

دوشنبه گذشته روزی طولانی برای مذاکره‌کنندگان هندی، ایرانی و افغان برای کار روی این موافقتنامه بود. آنان پس از 9:30 شب با هم دست داده و متفرق شدند. این متن در دومین نشست گروه کارشناسان نهایی شد. نشست نخست‌شان در تهران در سپتمبر سال گذشته برگزار شده بود.

ابدالی گفت:«ما درباره تاریخ امضای موافقتنامه که احتمالا در تهران برگزار خواهد شد، صحبت کردیم

ابدالی در پاسخ به این پرسش که چه کسی این موافقتنامه را امضا خواهد کرد گفت اولویت آن خواهد بود که در بالاترین سطح باشد و افزود امیدوار است که این متن ظرف دو ماه آینده امضا شود.

نارندرا مودی، هم اتفاقا قرار است که در نیمه نخست امسال از ایران دیدار کند.

منابع گفتند که این توافقنامه شامل دهلیزهای تجارت و ترانزیت است که مومبای را به چابهار و افغانستان از طریق زاهدان وصل می‌کند. با این همه این موافقتنامه مسیرها را که بعدا روی آن‌ها تصمیم می‌شود، مشخص نکرده است. به گفته منابع دیپلوماتیک، مذاکره‌کنندگان باید در لحظات آخر بر مشکلات روی مسایل ویزه غلبه کنند.

با توجه به انکشاف بندر پاکستانی گوادر از سوی چین و بی‌پاکستان برای اعطای حق ترانزیت به هند برای اتصال به افغانستان و آسیای میانه، جایگاه مهمی به چابهار داده است. در سال‌های 2014-2015 موافقتنامه دوجانبه هند و افغانستان بالغ بر 684 میلیون شدند، اما با این وجود هر دو کشور احساس می‌کنند که این رقم کمتر از ظرفیت آن‎‌ها است.

درحالی که هند و ایران در سال 2002 درباره چابهار صحبت کردند، نخستین نشست سه جانبه با افغانستان در سال 2003 برگزار شد. در سال 2004، شرکت آشوک لیلاند و دو کارخانه ریل‌سازی دولتی هند، کنسرسیومی را با برنامه های بلندپروازنه برای ساخت حلقه مفقوده ارتباط و توسعه ریلی این بندر ایجاد کردند. اما این کار هرگز صورت نگرفت.

هند 512 کیلومتر از شاهراه زرنج- دلارام را در سال 2009 تکمیل کرد که به افغانستان محاط به خشکه، مسیری به یک بندر دریایی دیگر فراهم می‌کند و در نتیجه وابستگی این کشور به بنادر پاکستان کم می‌کند.

درحالی که ایران به دلیل بیش از یک دهه تحریم‌های غرب بر سر برنامه هسته‌ای اش، یک دهه را از دست داده، برخی نشانه‌ها از احیای بندر چابهار با ایجاد گروه کاری سه جانبه در سال 2012 دیده می‌شود.

درهمین حال ایران و شش قدرت جهانی رسما در سال 2013 مذاکرات اتمی را شروع کردند. این یک زنگ بیدارباش برای دهلی نو بود تا موانع روی گفت‌وگوها درباره چابهار را از بین برده و آن را به پیش برد.

وقتی که مذاکرات اتمی در آخرین مرحله قرار داشتند، وزیر کشتی‌رانی هند در ماه می 2015 از ایران دیدار کرد و یک معامله 85 میلیون دالری را برای ساخت دو لنگرگاه به حیث کانتینر و پایانه‌های بار چندمنظوره امضا کردند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده