تسریع همکاری نظامی هند با افغانستان

هند در قراردادی تازه با مسکو توافق کرده تا هزینه‌‏ی تجهیزات نظامی خریداری شده از روسیه برای افغانستان را بپردازد. این تجهیزات شامل توپخانه، هلی‏کوپتر، تانک و وسایط زرهی خواهند بود. هند همچنین هزینه‌‏ی تعمیر جنگ‌‏افزارهای باقی‌مانده پس از خروج شوروی در سال 1989 را خواهد پرداخت. سطح و شکل دقیق این قرارداد تا هنوز اعلام نشده است، اما معلوم شده که دستور نخستین خرید داده شده است. هند تاکنون از ترس دشمنی پاکستان برای تهیه سلاح‌‏های جنگی به افغانستان تردید داشت. با این همه این قرارداد، پیشنهادی برای بازاندیشی در بلوک جنوب در ارتباط با نقش هند در منطقه پس از خروج آیساف است. دلیل این بازاندیشی کاملاً ساده است: هوای تغییری که امسال در افغانستان در حال وزیدن اند. آیساف در حال کاهش حضور سربازان خویش است و رئیس‌‏جمهور جدیدی قرار است تا در نخستین گذار دموکراتیک کشور انتخاب شود. این گذارها، همسایگان افغانستان را به تکاپو انداخته تا درباره آینده‏‌ی منطقه، سریع‌‏تر فکر کنند. هند همیشه علاقه‌‏ی خود برای ظهور یک افغانستان قدرتمند، باثبات و مستقل ابراز داشته است. در حالی که نیروهای خارجی، دیگر نقش رهبری‏‌کننده در افغانستان ندارند، تنها راه برای اطمینان ثبات در افغانستان- و توسعاً در منطقه- کمک به افزایش توانایی‏‌های ارتش جوان این کشور است. دیگر این که منافع این کشور هم در خطر خواهند بود. هر نوع کمک اقتصادی ارایه شده از سوی هند برای افغانستان در صورتی که این کشور به اندازه کافی برای دفاع از خود قدرتمند نباشد، به هدر خواهد رفت. افزون بر آن، هند نیاز به افغانستانی دارد که قادر باشد از سرمایه‌‏گذاری‏‌های بازرگانی پیشین دفاع کند.

با در نظرداشت این فشارها و زمان محدودی که برای واکنش وجود دارد، تعجبی ندارد که هند دیدگاه خود را در تجهیز نظامی افغانستان تغییر داده باشد. این تصمیم پیامد تعهدی است که در پیمان همکاری استراتژیک بین دو کشور در سال 2011 صورت گرفت که در آن هند در قسمت آموزش، تجهیز، و برنامه‌‏های ارتقای ظرفیت برای تقویت نیروهای امنیتی افغانستان، توافق کرد.

هند با این همه خیلی محتاطانه عمل کرده است. در اوایل ماه فبروری، سلمان خورشید، وزیر خارجه این کشور از قندهار جهت گشایش یک دانشگاه کشاورزی ساخته شده با کمک هند، بازدید کرد و گفت که هند هلی‏کوپتر و هواپیما چنان که خواست افغانستان است در اختیار این کشور قرار خواهد داد. وی گفت که این با رویکرد هند در ارتقای ظرفیت، و ارایه آموزش همخوان است. اما وی همچنین یادآوری کرد که این کشور قصد دادن تجهیزات کشنده را ندارد.

افغانستان نیاز فوری خود را به داشتن تجهیزات جنگی به‌‏ویژه بعد از چندین حمله در امتداد مرز با پاکستان اعلام کرده بود. رئیس‌‏جمهور کرزی در دیدارهای خود از هند، فهرستی از خواسته‏‌ها از جمله تانک‏‌های جنگی تی 72، توپ‏‌های هاویتزر 105 میلی‌‏متری، هواپیمای باری ان 32، و هلی‏کوپترهای می 17 در کنار تجهیزات عبور از پل و لاری را به دهلی ارایه کرد. افغانستان از مدت‌‏ها به این سو از هند انتظار کمک را داشته است و خواستار همکاری‏‌های دوجانبه در صورت تهدیدهای امنیتی از سوی پاکستان شده است.

از دید افغانستان، قرارداد هند با روسیه، یک حرکت مثبت است. کاهش نیروهای آیساف رقم سربازان خارجی از 140 هزار سرباز در سال 2011 به حدود 51 هزار سرباز رسانده است. هم فرانسه و هم کانادا عملیات‏ جنگی خود را زودتر از موعد پایان دادند و بریتانیا هم تمامی نیروهای خود را به جز از یک پایگاه عملیاتی در هلمند، خارج کرده است. حدود 335 پایگاه نظامی در سراسر کشور به نیروهای افغان واگذار شده‏‌اند. مقام‌‏های امریکایی اخیراً بحث در این باره را که چه تعداد نیرو در افغانستان بعد از سال کنونی خواهند داشت از سر گرفته‌‏اند. این تعداد ممکن است کمتر از ده هزار سرباز باشد، یعنی کمترین حد تقاضا شده از سوی ارتش امریکا برای آموزش نیروهای افغان.

افغانستان گزینه‌‏های چندانی برای دریافت تجهیزات نظامی ندارد. این کشور خواستار داشتن یک نیروی مدرن‏تر است که بتواند نه تنها بر ضد شورشیان طالبان که بر ضد تهاجم خارجی از خود دفاع کند. بیشتر تجهیزات آورده شده به این کشور از سوی آیساف، با خروج این سربازان به کشورهای آن‏ها بازگردانده خواهد شد. پاکستان از حالا خواستار خرید بخشی از تجهیزات باقیمانده شده است. افغانستان مجبور است که به جایگزین‏ه‌ای دیگر بیندیشد.

جنرال لوی ساونی، مدیر عمومی استخبارات پیشین ارتش امریکا می‏گوید: «تجهیزات ارتش افغانستان در حد صفر است. ایالات متحده از دادن تجهیزات ابا ورزیده است، اگرچه افغانستان تنها قصد دفاع از خود را با آن‏ها دارد.» برای انجام این مسئولیت‏‌ها و چالش‏‌های آینده، افغانستان برای کمک، رو به هند و روسیه آورده است.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده