جوان‌ها نیازمند توجه و برنامه‌ریزی

با به پایان رسیدن فصل درس و رخصتی مکاتب و مراکزآموزش تحصیلی عالی، بار دیگر دغدغه نسل تحصیل‌کرده که جوان‌ها هستند؛ هم برای خودشان و هم برای خانواده‌ها، تازه می‌شود. به‌خصوص که با به پایان رسیدن دوران تحصیلی شاگردان صنف دوازدهم، موضوع راه یافتن به تحصیلات عالی از دغدغه‌های اساسی جوان‌ها و خانواده‌های آن‌ها است. وضعیت آموزش کشور و تدابیر و برنامه‌های آموزشی از سوی مراجع مربوطه به‌خصوص وزارت معارف و وزارت تحصیلات عالی در زمینه چگونگی عرصه آموزش جوآن‌ها و نتیجه آن نقش بسیار تعیین کننده‌ای دارد.

در واقعیت امر نیروی انسانی، اساس و بنیاد شکل‌گیری جامعه و خانواده را شامل می‌شود. همین‌گونه هرگونه انکشاف و تحول نیز اگر در سطح جامعه به‎وجود آید؛ در مرحله نخست به نیروی انسانی وابسته است. البته توجه به نیروی انسانی در درازنای تاریخ همواره وجود داشته است. اما این توجه به‌گونه‌های مختلف بوده و زوایای متعددی را شامل می‌شود. در جهان معاصر با وجود رشد و انکشافی که در عرصه‌های مختلف به‌خصوص صنعت بوجود آمده، هم‌چنان نیروی انسانی اهمیت و جایگاه خود را حفظ نموده است.

بنابراین نکته مهم در این است که موجودیت یک جامعه، در قدم نخست بدون نیروی انسانی تحقق‌پذیر نیست. بدون تردید در ترکیب نیروی انسانی،خرد و تجربه ثابت نموده که نیروی انسانی موثر خواهد بود؛ که فعال و کارآمد باشد. وجود کثرت نیروی انسانی غیرفعال و فاقد کارآمد، با نبود آن تقریبا مساوی است. به همین جهت با رشد و توسعه جامعه بشری، کارشناسان و آگاهان مسایل جامعه همت‌شان به این سوی سوق داده شد که باید در جهت فعال ساختن و کارآمدی نمودن نیروی انسانی بکوشند. پیشرفت‌های شگرفی که در عرصه علم و صنعت و دیگر عرصه‌ها بوجود آمد همه حاکی از توجه جدی در زمینه یاد شده است.

در این میان نسل جوان، مرکز ثقل نیروی انسانی فعال را تشکیل می‌دهد. یک جامعه به هر میزان که از نیروی انسانی فعال بیشتری برخوردار باشد، ضمانت موفقیت آن جامعه بیشتر است. در توصیف جوان، روان‌شناسان و جامعه شناسان نظریه‌های جالب و قابل توجه ارایه داده‌و اهمیت آن را بر شمرده‌اند، که در اینجا از بازگویی آن صرف نظر می‌کنیم. مهم این است که بدانیم؛ پیش‌برنده و نیروی متحرک نیروی انسانی فعال، نسل جوان است. اما نسل جوان فعال هنگامی در جامعه شکل می‌گیرد که طرح و میکانیزم درست و آینده‌نگر و واقع‌بینانه برای نسل جوان وجود داشته باشد. بستر و میکانیزمی که استعداد و خلاقیت نیروی جوان را بیدار ساخته و به‌کار اندازد. یکی از ویژگی‌های مهم در جوامع رشد یافته این است که آن‌ها طبق برنامه مطالعه شده تا بالاترین مرحله، از توانایی‌ها و استعداد نسل جوان خود بهره می‌برند. برای دست یافتن به چنین وضعیت و شرایطی سرمایه گذاری‌های عظیمی می‌نمایند، مراکز تحقیقی و پژوهشی مختلفی را ایجاد می‌کنند. مراکز آموزشی و حرفه‌ای گوناگونی را فعال می‌سازند. امکانات فوق العاده در اختیار جوان‌ها قرار می‌دهند. جایگاه و منزلت ویژه برای جوان‌های خود قایل می‌گردند. در نهایت این‌که توجه به نسل جوان و ساختن آینده در چنان جوامعی نهادینه گشته است. از خانواده تا جامعه، از کوچک‌ترین گروه اجتماعی و سیاسی تا حکومت و نظام سیاسی. به همین دلیل است که نظام آموزشی در مراحل ابتدایی و متوسطه و عالی، در جوامع انکشاف یافته به‌گونه ای خاص نگریسته می‌شود.

حال با در نظرداشت نقش و اهمیت نسل جوان در یک جامعه و نیز نقش و اهمیت نظام آموزشی در پرورش و به فعلیت رساندن استعداد و توانایی‌هایی که در نسل جوان وجود دارد، می‌توان دریافت که چرا کشور ما هنوز در قهقرای عقب‌ماندگی و در کام بحران قرار دارد. در ریشه‌یابی علل عقب‌ماندگی و ظهور بحران‌های متعددی که جامعه ما را به‌خود مبتلا ساخته، موضوع وضعیت نسل جوان و چگونگی نظام آموزشی از مهم ترین فکت‌هایی است که باید برای ریشه‌یابی عقب‌ماندگی و ظهور بحران‌ها و نیز ساختن آینده بایستی مورد نظر قرار گیرد. بنابراین وقتی بحث از بازسازی و آینده وطن مطرح می‌گردد، این هدف فقط با سرمایه مادی و حمایت خارجی برآورده نمی‌گردد؛ هرچند که در جایش نمی‌توان نقش آن‌ها را نادیده انگاشت. در نخستین مرحله بازسازی کشور و امید داشتن به فردای وطن باید نقش و جایگاه نیروی فعال انسانی، به‌ویژه جوان‌ها تحصیل‌کرده در اولویت قرار داد. امری که تاکنون به‌درستی مورد توجه قرار نگرفته است. عدم دسترسی بسیاری از فرزندان نوآموز کشور به درس و مکتب در نقاط مختلف کشور، هم‌چنین عدم راه‌یابی بسیاری از فارغ‌التحصیلان به مراکزعالی آموزشی و بی‌کاری مفرطی که در جامعه وجود دارد، همین‌طور بی برنامگی که در دستگاه‌های اداری، فضای یاس‌آور و سرگشتگی را میان جوان‌ها به‌وجود آورده است. بدین جهت تاکید می‌گردد تا هنگامی که چالش‌های از این دست از سر راه نسل جوان کشور و فضای آموزشی کشور، به‌خصوص تحصیل‌کردگان و دانش آموختگان رفع نگردد، نمی‌توان انتظار داشت که از نیروی انسانی عظیم جامعه به‌گونه ای مطلوب برای سازندگی و آبادانی مملکت استفاده شود.

  • جان آقا غزنوی

0 پیام برای این مطلب ثبت شده