حضور داعش راجدی بگیرید

در چند روز گذشته، گزارش‌هایی مبنی بر درگیری و برخوردگسترده میان نیروهای امنیتی افغانستان و نیروهای وابسته به داعش در ولسوالی کوت ولایت ننگرهار از رسانه‌ها پخش شد. درگیری‌هایی که منجر به کشته و زخمی‌شدن صدها نفر و به آتش کشیدن دهها خانه و آواره شدن بیش از 500 خانواده شد. این درگیری‌ها علاوه برتلفات وخسارات وارده برمردم، نشان دهنده فعالیت وسیع داعش در مناطق مختلف افغانستان و به‌ویژه جنوب کشور است. داعش درست در زمانی با درگیری گسترده با اردو و پولیس افغانستان وارد جنگ می‌شود که در گذشته‌های نه چندان دور دولت افغانستان و جامعه جهانی به‌خصوص ایالات متحده امریکا منکر وجود داعش در قلمرو افغانستان بودند. گزارش‌ها و هشدارهای کارشناسان و خبرگان افغانستان مبنی برحضورداعش درکشور از سوی دولت و ایالات متحده امریکا به باد سخره گرفته و داعش را در افغانستان به نطفه‌ای مقایسه می‌کردند که توان انجام هیچ کاری را ندارد. اکنون بعد از گذشت یک سال و فعالیت گسترده داعش در جنوب، جنوب غرب و شرق افغانستان به اثبات می‌رسد که نه تنها این گزارش‌ها مبالغه‌آمیز نبوده است بل کمتر از آنچه که واقعیت دارد را منعکس نموده است.

در حال حاضر براساس گزارش‌های موجود و تائید منابع موثق داخلی و خارجی بیش از ده هزار نیروی مسلح داعش در افغانستان فعال است و این نیروها هر روز رو به گسترش است. درگیری وسیع و به بار آوردن تلفات سنگین انسانی در ننگرهار نشان می‌دهد که داعش در آینده‌های نزدیک برنامه‌های عملیاتی گسترده را در افغانستان راه خواهد انداخت. به‌خصوص بعد از تحولات خاورمیانه و شکست مکرر و خفت‌بار آن‌ها در سوریه و عراق، احتمال حضور این نیروها در افغانستان بیشتر شده است. در افغانستان مناطق وسیعی وجود دارد که عملاً از کنترول و اختیار دولت افغانستان خارج است. بنابراین می‌تواند پایگاههای مناسب جلب و جذب داعش در افغانستان باشد و چشم‌انداز فعالیت داعش در کشور را خطرناک نموده و آینده ثبات و امنیت کشور را با خطر جدی مواجه سازد.

مساله دیگری که به نظر می‌رسد به اشتباه میان سیاستمداران و بخشی از دولتمردان کشور وجود دارد، این ذهنیت است که داعش پروژه‌ای برای افغانستان نیست. آن‌ها اشتباهاً چنین می‌پندارند که اگر قرار است داعش فعالیتی داشته باشد، برای کشورهای ماورای افغانستان و آسیای میانه است و افغانستان فقط به عنوان معبر این نیروها استفاده خواهد شد. اشتباه و نادرستی این طرز تفکر را زمانی می‌توان به خوبی فهمید که به اهداف و آرمان‌های داعش به عنوان نیرویی با داعیه حکومت جهانی مورد بررسی قرار بدهیم. از دید داعشیان و هم‌چنان نیروهای افراطی دیگری که تاکنون با دولت افغانستان در نبرد خونبار به سر می‌برند، افغانستان کشور اشغال شده توسط نیروهای خارجی است. بنابراین هم داعشیان و هم نیروهای افراطی دیگر وظیفه خود می‌دانند که در افغانستان وارد جنگ شده و دولت مشروع کشور را ساقط و حکومت به اصطلاح دینی و اسلامی‌خود را جایگزین آن نماید. بنابراین ما نباید با این برداشت غلط ازماهیت فعالیت داعش، زمینه حضور بیشتر آن‌ها را در کشور فراهم کنیم اگرچه داعش به عنوان یک نیروی بیرونی و خارج از افغانستان زمینه پذیرش در داخل کشور را ندارد و مردم کمتر با آن همکاری خواهند کرد، اما نباید فراموش کنیم که داعش با امکانات وسیع مالی بعضی از کشورهای به ظاهر مسلمان وارد افغانستان خواهد شد. با توجه به وضعیت معیشتی و شرایط نابسامان اقتصادی کشور و نیازمندی‌های خانواده‌ها به لقمه نانی، این زمینه و بستر برای داعش وجود دارد که ازافراد ساده‌دل ولی معتقد و در این حال نیازمند به سادگی سربازگیری کند و کشور را دچار مشکلات عدیده نماید. بنابراین داعش نیروی خطرناکتر و مهلک‌تر از طالبان است. حالا که این نیروها با هزاران سرباز عملاً در کشور وارد جنگ با دولت شده است، دولتمردان کشور باید راه چاره‌ای برای مقابله با این نیروی ویرانگر بسنجند و با توجه به وفاق عمومی ‌در منطقه و اعلام همکاری‌هایی که از سوی کشورهای منطقه در مبارزه با داعش وجود دارد، بهتر است زمینه همکاری‌های این کشورها برای مبارزه بهتر و موثرتر با داعش فراهم گردد. کشورهای آسیای میانه، فدراتیف روسیه، چین، ایران و هندوستان کشورهایی هستند که با حضور داعش در منطقه مخالف اند و منافع سیاسی، امنیتی و اقتصادی خود را در خطر می‌بینند. به وجود آمدن چنین شرایطی می‌تواند این زمینه را فراهم نماید که بستر مناسب همکاری‌های منطقه‌ای در امر مبارزه با داعش فراهم گردد و افغانستان در مبارزه با داعش تنها در میدان نبرد باقی نماند. اما اگر حضور داعش جدی گرفته نشود و همواره و خدای ناخواسته به صورت عمدی از حضور آن‌ها چشم‌پوشی شود در آن صورت افغانستان با موجی از خشونت و کشتار مواجه خواهد بود و مسئولیت ریختن این خون‌ها به دوش کسانی است که هشدارهای نخبگان، جامعه مدنی، احزاب سیاسی و رسانه‌ها را جدی نمی‌گیرند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده