خشونت فزاینده در انتظار راه حل

هفته گذشته بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد، در گزارشی از وضعیت افغانستان به شورای امنیت، گفت که جنگ و درگیری در چهار ماه اول سال روان میلادی در افغانستان، چهارده درصد افزایش یافته است. در این گزارش که در شورای امنیت سازمان ملل متحد مورد بحث قرار گرفت، از وخامت اوضاع امنیتی افغانستان خبر داده شده است. این گزارش تاکید دارد که اوضاع امنیتی در افغانستان، از سال ۲۰۰۱ به این‌سو، به بدترین وضعیت رسیده است. براساس این گزارش، افزایش عملیات‌های طالبان باعث وخامت وضعیت امنیتی شده است. دبیر کل سازمان ملل متحد در این گزارش گفته است درگیری‌های مسلحانه در چهار ماه نخست سال ۲۰۱۶، نسبت به عین زمان در سال ۲۰۱۵، چهارده درصد افزایش یافته است. در ماه اپریل ۲۰۱۶، برخورد مسلحانه نسبت به ماه جون ۲۰۱۴ که با انتخابات ریاست‌جمهوری هم‌زمان بود، به بلندترین حد خود رسیده است.

مورد دیگری که در گزارش دبیرکل سازمان ملل اشاره گردیده است ذکر افزایش رقم تلفات غیرنظامیان در افغانستان است که از اول جنوری تا ۳۱ ماه مارچ امسال، شش‌صد غیرنظامی کشته و ۱۳۴۳ غیرنظامی دیگر زخمی شده‌اند. وی در این مورد گفته است که این آمار نسبت به دوره‌ی مشابه در سال گذشته‌ی میلادی، دو درصد افزایش را نشان می‌دهد. دبیرکل سازمان ملل متحد در مورد عاملین این کشتارها و خشونت‌ها افزوده است که ۶۰ درصد تلفات غیرنظامیان به مخالفان مسلح دولت و ۱۹ درصد به هواداران دولت و شش درصد دیگر، به افراد و گروه‌های ناشناس نسبت داده شده است. براساس این گزارش، انفجار بمب‌های دست‌ساز و حمله‌های انتحاری، عامل اصلی تلفات غیرنظامیان به شمار می‌رود.

همچنین در این گزارش افزوده شده است که بیشتر قربانیان درگیری‌ها و حوادث هراس‌افکنانه کودکان بوده‌اند. چنانچه از اول جنوری تا سی‌و‌یکم ماه مارچ امسال، بیش از ۶۵۰ کودک کشته و زخمی شده‌اند. در این گزارش از استخدام کودکان در نبردها نیز خبر داده شده است.

گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد درمورد چشم‌انداز پایان بخشیدن به این خشونت‌ها و کشتارها اظهار می‌دارد که با وجود تلاش‌های مشترک چهار کشور برای آغاز گفت‌وگوهای صلح، اما گروه طالبان برخواست‌های قبلی خود مبنی ‌بر خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان،‌ بیرون‌شدن نام افراد این گروه از فهرست سیاه سازمان ملل و آزادی زندانیانش تاکید دارد. وی در باره نتیجه بخش بودن روند صلح و گفت‌وگو با مخالفین دیدگاه بدبینانه خود را چنین آشکار می‌سازد: با کشته‌شدن ملا اخترمحمد منصور، رهبر پیشین گروه طالبان در حمله‌ی هوایی امریکا در پاکستان، چشم‌انداز گفت‌وگوهای صلح تاریک شده است.

البته پیش از نشر گزارش دبیرکل سازمان ملل متحد، مجموع گزارش‌های نشرشده بین‌المللی و تحقیقات صورت گرفته از سوی مراکز و گروه‌های پژوهشی در مورد جنگ و صلح حاکی از آن بوده است که افغانستان و عراق و سوریه در ردیف ناامن‌ترین کشورهای جهان قرار دارند.

اینک آنچه مهم به نظر می‌رسد این است که باید ریشه این خشونت‌ها و عوامل و زمینه دوام آن مورد تحلیل و بررسی قرارگیرد. همچنین درباره پیشگیری و خاتمه بخشیدن به این خشونت‌ها و جنگ‌های فرسایشی باید فکر اساسی و اقدام جدی و دلسوزانه صورت گیرد. آنچه در مرحله نخست مهم به نظر می‌رسد این است که مقابله با خشونت و پایان بخشیدن به جنگ‌های خونین در هرگوشه‌ای از جهان به شمول افغانستان،‌ یک اراده قاطع و تعهد بین‌المللی را می‌طلبد. همانطور که در این گزارش نیز اشاره شده است در ارتباط با موفقیت روند صلح در افغانستان گام‌های برداشته شده است، اما باید گفت که متاسفانه این گام‌ها نه تنها کافی نبوده، بل در مواردی از هماهنگی و تعهد بایسته نیز برخوردار نبوده است. نکته مهم دیگر کشورها و قدرت‌هایی که از گروه‌های خشونتطلب و هراس‌افکن حمایت مالی و نظامی و تدارکاتی می‌نمایند، به خوبی مشخص اند، اما آنان توانسته‌اند با استفاده از برخی گریزگاه‌ها و توسل به مصلحت‌جویی‌های سیاسی همچنان به حمایت‌های خود از گروه‌های مورد نظر ادامه دهند.

بنابراین ارایه گزارش یادشده از سوی دبیرکل سازمان ملل متحد در مورد افزایش جنگ و خشونت در افغانستان،‌ این انتظار را به وجود می‌آورد که اقدام‌های جدی‌تر از سوی این نهاد مهم بین‌المللی و شخص دبیرکل برای پایان بخشیدن و کاهش خشونت‌ها صورت گیرد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده