خود زنی، تقابل حکومت و پارلمان!

هفته گذشته رییس‌جمهور در مراسم دوره فراغت دانشجویان آکادمی پولیس بیان داشت: وکلا نباید برای مقرری و تغییر و تبدیل افراد، به وزارت‌خانه‌ها مراجعه کنند. وی در ادامه هشدار داد در صورت مراجعه آنان به وزارت‌خانه‌ها، کارشان رسانه‌ای خواهد شد.

این اظهارات رییس‌جمهور اعتراض و خشم مجلس نمایندگان را بر‌انگیخت. نمایندگان در مقابل اظهار داشتند: ارگ ریاست‌جمهوری در مقرری‌ها دخالت غیرقانونی داشته و مقرری‌ها براساس روابط صورت می‌گیرد. اعضای مجلس نمایندگان در ادامه تاکید کردند مجلس، نمایندگی از مردم را یکی از صلاحیت‌های قانونی خود خوانده و برای رساندن صدای موکلین خود، به وزارت‌خانه‌ها مراجعه می‌کنند. رییس مجلس ‌‌نمایندگان در این باره تاکید ورزیده و گفت که تمام صلاحیت‌های شورای ملی در قانون ‌اساسی، تسجیل و تعریف شده و کسی این صلاحیت‌ها را برای نمایندگان تحفه نداده‌ است.

رییس مجلس همچنین اظهارات رییس‌جمهور را شدیدا مورد انتقاد قرار داد و گفت: نباید فرد اول کشور این‌گونه با خانه‌ ملت برخورد کند. یکی از رویدادهای استثنایی در تاریخ سیاسی کشور این است که نهادهای رسمی همواره در پی تضعیف و خودزنی یکدیگر بوده‌اند. اختلاف میان دو قوه مهم نظام سیاسی کشور، یعنی قوه مجریه (حکومت) و قوه مقننه (مجلس نمایندگان) بخشی از تنش‌ها و کشمکش‌هایی است که در درون خیمه حاکمیت برپا گردیده است. رییس‌جمهور با معاونین، وزرا، والیان و…

در باب ریشه‌های خودزنی در دوره حکومت وحدت ملی دیدگاه‌های مختلف وجود دارد. عدم پای‌بندی به قانون و التزام به منافع ملی و  مصالح جامعه، از گزینه‌های مورد اتفاق در مورد علت بروز خودزنی یاد می‌شود. عناصر تشکیل‌دهنده حکومت وحدت ملی و عناصری که در نهادهای مختلف جای گرفته‌اند، بر این گمانند که با حذف و بدنام ساختن دیگری، یا گسترش حوزه نفوذ خود با زیرپای نهادن اصول و قوانین و صلاحیت‌ها خواهند توانست که منافع بیشتری را جذب سازند و شهوت جاه‌طلبی و خودکامگی‌شان ارضا خواهد شد. اما واقعیت تلخ آن است که تنش‌های سیاسی و خودزنی در درون نظام سیاسی در حالی شدت یافته است که دشمنان آن در مرکز و ولایات یا در سنگرهای تهاجم و حمله قرار دارند و یا در حال برنامه‌ریزی برای استفاده از چنین فرصت‌هایی‌اند؛ در سویی دیگر مردم بی‌پناه و گرفتار در مصیبت افغانستان هیچ افق روشنی را در برابر دیدگان خویش نمی بینند.

 چنین به نظر می‌رسد که رسوخ فساد گسترده و عمیق در تمامی لایه‌های نظام سیاسی کار خود را نموده است و اینک در حال پوسیدن آخرین بقایای آن است.  کشمکش‌های درونی و خودزنی که میان حکومت و قوای سه‎گانه نظام سیاسی، به‌خصوص مجلس نمایندگان هرچند وقت خودنمایی می‌کند نه تنها ریشه‌های این نظام و دست‌آوردهای چند ساله را تهدید می‌کند، بلکه زمینه روحیه یافتن هرچه بیشتر مخالفین نظام سیاسی را فراهم می‌گرداند که به‌طور قطع بربادی ملک و ملت را درپی خواهد داشت.

  • عبدالشکور اخلاقی

0 پیام برای این مطلب ثبت شده