داکتر سیدعلی کاظمی؛ رئیس شورای مرکزی حزب اقتدار ملی و عضو مجلس نمایندگان: راه حل بحران افغانستان، اجماع ملی، منطقه‎ای و بین‎المللی است.

اقتدارملی: افغانستان در شرایط بغرنج سیاسی قرار دارد و حکومت نتوانسته اداره و کنترل تنش‎ها را به دست گیرد. افزون برآن، در برخی موارد، دخالت‎ حلقه‎های خاص حکومتی و غیرحکومتی به پیچیدگی اوضاع کمک کرده است. عوامل و دلایل اصلی این وضعیت از نظر شما چه کس یا کسانی هستند؟

?

داکترکاظمی: ریشه‎ی مشکلات کنونی افغانستان در چندین سال گذشته سابقه دارد و متأسفانه حکومت‎های گذشته و کنونی نتوانسته اند، این وضعیت را کنترل کنند. از سویی هم، برخی حلقات مشخص با دامن زدن مباحث تنش‎زا، شکاف‎های اجتماعی را در میان طیف‎ها، قوم‎ها و طبقات متعدد جامعه عمیق‎تر ساخته اند.

در شرایط حاضر نیز، برخی وابستگان یک قوم مشخص، با بلند کردن صدای اعتراضی شان، خواستار دادخواهی از حقوق، هویت و خواسته‎های شان هستند. در چنین شرایط، وظیفه حکومت است که خلاهای موجود را از بین برده و اجماع ملی را روی مسایل به وجود بیاورد. اگر حکومت نتواند به مهار اختلافات جاری درون حکومتی، اغتشاشات اجتماعی و تنش‎های موجود فایق آید، مدیریت انتخابات و برگزاری موفقانه‎ی آن نیز کار دشواری خواهد بود. زیرا اگر امنیت، ثبات و رضایت کافی از حکومت نباشد، مشارکت در انتخابات، بسیار دشوار و چه بسا هم محال خواهد بود.

اقتدارملی: گمانه‎هایی وجود دارد که برخی حلقه‎ها به صورت عمدی این وضعیت را دامن می‎زنند. این حلقات تا چه اندازه موفق بوده و اهداف شان چیست؟

داکترسیدعلی کاظمی: رقابت سیاسی و تلاش برای کسب جایگاه برتر در روندهایی چون انتخابات، یک امر عادی و معمولی است. اما این رقابت‎ها باید در چارچوب منطقی، خردمندانه و در پرتو قوانین و با توجه به رعایت مصالح ملی باشد. پیشنهاد بنده این است که باید حکومت اجماعی ملی را روی روندهای ملی به وجود آورده و تمامی طرف‎ها هم به این اصل باورمند باشند که رقابت‎ها باید در چارچوب‌های مسالمت آمیز و رقابت‎های سالم سیاسی و در فضای همدیگر پذیری صورت پذیرد. شکی نیست که اگر چنین فضایی ایجاد نشود، در فضای تنش، بی ثباتی و ناآرامی، اجرای چنین روندی میسر و ممکن نخواهد شد.

اقتدارملی: یکی از مسایل مهم ملی، پیگیری روند صلح و مذاکره با مخالفان مسلح است. به باور شما چارچوب‌های سیاسی برای مصالحه و مذاکره از جمله نشست‎های ملی، محلی و منطقه‎ای در این خصوص تا چه اندازه تأثیرگزار است و مشخصا نشست صلح عربستان تا چه اندازه روی این پدیده و تحقق آشتی ملی تأثیرگزار است.

داکترسیدعلی کاظمی: به باور من، تمام این رویدادها و نشست‎ها از جمله اجلاس صلحی که در کابل، اندونزیا یا عربستان برگزار می‌گردد، روی صلح و تحقق آشتی تأثیرگزار است. اما اهمیت اصلی را در این خصوص، حمایت و پشتیبانی کشورهای منطقه، جهان و کشورهای میزبانی چون عربستان، اندونزیا یا سایر کشورها از روند صلح افغانستان است. به طور مثال، وقتی عربستان بانی و باعث مذاکرات صلح افغانستان است، باید تمام کشورهای اسلامی را بدون در نظرداشت اختلافات سیاسی، مذهبی و… دعوت نموده و به دنبال اجماع منطقه‎ای در سطح کشورهای اسلامی باشد. در غیر آن صورت، این نشست‎ها، توفیق چندانی را در پی نخواهد داشت. به این معنا که حکومت، علما، حلقه‎های سیاسی و سایر کشورهای همسو، باید موضع واحد و متحد داشته باشند.

اقتدارملی: نشست بروکسل در شرایطی برگزار می‎گردد که اختلافات درون حکومتی افغانستان به اوج خود رسیده و حتی سران حکومتی با دو پرواز جداگانه به این اجلاس حضور یافتند. بازتاب این وضعیت در اجلاس بروکسل چیست و مسئولیت کشورهای شرکت کننده و جامعه جهانی در قبال این وضعیت چیست؟

داکتر سیدعلی کاظمی: به باور من، جامعه جهانی با ایجاد حکومت وحدت ملی، وظیفه اش را تمام شده فکر کرد. پیگیری و اعمال فشار برای اجرای توافقنامه حکومت وحدت ملی از سوی این کشورها صورت نگرفت و از جانب آنها، سران حکومتی به حال خود رها شدند. حلقه‎هایی در این بین نفوذ نمودند و حکومت وحدت ملی را از مسیر اصلی اش خارج ساختند. متأسفانه مدیریت و مهار وضعیت از توان سران حکومتی و بصورت مشخص سران ریاست جمهوری و ریاست اجرائیه خارج شد و نتیجه‎اش نوعی هرج و مرج سیاسی و اوج گرفتن اختلافات جاری شد.

به این دلیل، می‌توان گفت که بازتاب این این وضعیت در نزد افکارعمومی دنیا به شدت منفی است و اعتماد آن کشورها را روی حکومت وحدت ملی کاهش خواهد داد و حمایت آنان را تضعیف می‌کند. لذا باید آنان با قدرت و قاطعیت، موضع واحدی را اتخاذ نموده و فشارها را جهت اجرای توافقنامه حکومت وحدت ملی، صلح با رعایت مصالح ملی و مذاکره با رعایت قوانین و عدالت اجتماعی افزایش دهد. در یک کلام، راه حل اساسی بحران افغانستان، اجماع ملی، منطقه‌ای و بین‎المللی در پرتو یک راهکار اساسی است که در آن مصالح ملی افغانستان، منافع عمومی و اصول حقوق بشری رعایت شده باشد و این امر بدون همکاری کشورهای منطقه، جهان و طرف‌های دخل در افغانستان در چارچوب مسالمت آمیز سیاسی میسر نیست.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده