در مدیریت جنگ با شورشیان باید تجدید نظر شود!

تحولات چند هفته اخیر در کشور نشان می دهد که مشکلات جدی در مبارزه با هراس افکنان وجود دارد.  نبود پشتیبانی هوایی، نداشتن آمادگی برای مقابله با حمله‌های غافل‌گیرانه، درک نادرست از وضعیت دفاعی و در کل بی‌توجهی در قبال سرنوشت شهروندان کشور و سربازانی که در خط مقدم جنگ با دشمنان مردم در حال مبارزه هستند، وضعیت امنیتی را به شدت پیچیده کرده است.

شهروندان کشور در چنین وضعی از رهبری حکومت انتظار دارند که از جدال های درون حکومتی دست کشیده و به فکر مردم و قربانیان جنگ باشد.  در بسیاری از ولایت های کشور آتش خشونت و جنگ، هستی مردم را سوزانده و زندگی مردم را نابود کرده است. هر روز شاهد کشته و زخمی شدن فرزندان دلیر این مرز وبوم هستیم که در برابر شورشیان و در دفاع از مردم جان شان را از دست می دهند اما رهبری حکومت و حدت ملی  نسبت به وضعیت امنیتی بی تفاوت به نظر می رسد.

به آتش کشیده شدن شهر غزنی، کشته و زخمی شدن صدها تن از نیروهای امنیتی و مردم ملکی در غزنی و کشتار کودکان دانش آموز در کابل فاجعه های غم انگیزی بودند که در هفته گذشته اتفاق افتادند. در این تردیدی نیست که رهبری حکومت در جریان حملات گسترده شورشیان طالب قرارداشت. هشدارهایی درباره تهاجم گسترده به شهر غزنی از ماه ها پیش داده شده بودند ولی با تمام این اطلاعات، بی توجهی حکومت و غفلت وزیران دفاع و داخله سببب شد که فاجعه در شهر غزنی رخ دهد.

تاخیر در ارسال کمک های نظامی- اکمالاتی به خط مقدم جنگ در شهر غزنی- اشتباه نابخشیدنی دیگری بود که مسئولان امنیتی باید در ارتباط با آن ها مورد پرسش قرار گیرند. تلفات روزافزون نیروهای امنیتی در بسیاری از ولایات کشور- تخریب تاسیسات عام المنفعه به دست شورشیان طالب-  شنیده نشدن صدای سربازان نیروهای امنیتی و دفاعی که از خط نبرد با دشمن خواستار کمک و حمایت می شوند، همه و همه مشکوک و پرسش بر انگیز اند.

به رغم حضور نیروهای بین المللی- به رهبری ناتو- چرا به موقع و پیش از وقوع حادثه جلو فاجعه گرفته نمی شود؟ چرا با نیروهای ناتو در سطح رهبری حکومت برای مبارزه قاطع با دشمنان مردم هماهنگی لازم صورت نمی گیرد؟ چرا از سربازان گمنام مردم افغانستان از خانواده‌های قربانیان و از کسانی که جان خود را برای اقتدار و عزت مردم فدا کردند قدردانی نمی‌شود؟

تمام این چراها به این برمی گردد که متاسفانه یا اراده قاطع برای مبارزه با شورشیان وجود ندارد یا اگر چنین اراده ا‌ی وجود دارد، ضعف مدیریت در سطح رهبری حکومت سبب شده که مردم هرروز شاهد فاجعه باشند.

دولت و رهبری حکومت اگر می خواهند که بیش از این مردم سوگوار نباشند باید در مدیریت و رهبری جنگ با شورشیان تجدید نظرکنند. نقشه راه را درست ترسیم کنند. از مسئولان سه نهاد کلیدی امنیتی باید بخواهند که وظایف شان را به صداقت و درستی انجام دهند. کسانی که به هر نحوی در انجام مسئولیت های شان کوتاهی می کنند باید مجازات شوند.

سخن آخر اینکه اگر قرار باشد، مدیریت جنگ با شورشیان تغییر کند و راهکار تازه ای در نظر گرفته شود باید، مهره‌های سوخته ای که  توان و تجربه جنگ را ندارند از راس نهادهای امنیتی کنار گذاشته شوند. جنرالان و کسانی را بیاورند که سالها تجربه نظامی و امنیتی دارند.

مردم تا کی تاوان سیاست‌های نادرست حکومت را پس بدهند! برای برون رفت از این وضعیت نابسامان، ایجاب می کند که سه نهاد کلیدی امنیتی، ملی و غیرسیاسی شوند. اگر اراده قاطع برای بهبود وضعیت وجود دارد و اگر سران حکومت وحدت ملی می خواهند امنیت در کشور تامین شود در این مورد باید به توافق برسند و دست از بازی‌های شکننده‌ی سیاسی بردارند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده