دورنمای تاریک افزایش قاچاق انسان

بر بنیاد گزارش‏‌های نشر شده چندی پیش وزارت امور خارجه امریکا طی گزارش سالانه خود از وضعیت قاچاق انسان در کشورهای مختلف جهان، گفته است که بیشترین قربانیان این پدیده در افغانستان، کودکان و نوجوانان هستند. بر اساس این گزارش از این کودکان در کارگاه‌های قالی‌بافی، کارخانه‌های خشت‏‌پزی، منازل مسکونی، بهره‌کشی جنسی، گدایی، قاچاق موادمخدر به بیرون از مرزها و همچنین به عنوان کمک‌راننده موترهای باری در داخل کشور، آسیای میانه، اروپا و جنوب آسیا استفاده می‌شود. البته این گزارش تفصیلی در ارتباط با وضعیت قاچاق انسان در بسیاری از کشورهای جهان را مورد ارزیابی و رصد قرار داده است. در این میان گزارش یادشده از افغانستان به عنوان کشوری یاد نموده است که مبداء، مسیر عبور و مقصد قاچاقچیان انسان است. لازم به یادآوری است که در سال‌های اخیر به دلیل ناامنی و نبود کار و شغل بسیاری از شهروندان کشور برای فرار از ناامنی و به امید یافتن شغلی مناسب تلاش کرده‌اند تا خود را از راه‌های غیرقانونی به یکی از کشورهای اروپایی برسانند. در این گزارش بر وضعیت رقت‏بار آن دسته از افغان‏ها که مجبور به تن دادن به قاچاق شده‏‌اند اشاره شده است. چنانچه در موردی این گزارش تصریح دارد که شماری از زنان و دختران افغان، به‏‌ویژه در ایران، پاکستان و هند مجبور به تن‌فروشی و کار در خانه‌های مردم می‌شوند. یکی از مواردتکان‏‌دهنده‏ای که این گزارش در ارتباط به قاچاق انسان در افغانستان به آن اشاره دارد فروش فرزندان توسط والدین آنان است. در این گزارش گفته شده است که شماری از خانواده‌های افغان آگاهانه فرزندان خود را برای فحشا و استفاده در «بچه‌بازی» و یا کارهای شاقه می‌فروشند.

در گزارش یادشده در ارتباط به واکنش و اقدامات حکومت افغانستان در محافظت و مصئونیت شهروندان و جلوگیری از اقدام قاچاق آنان اشاره گردیده است. این اشاره تاکید دارد که حکومت افغانستان تلاش‏‌های چندی را در این راستا انجام داده است اما این تلاش‏‌ها کافی و موثر نبوده‏‌اند. چنانچه در قسمتی از این گزارش آمده است: در حالی که قربانیان قاچاق انسان در افغانستان مدام برای جرایم اخلاقی محاکمه و محکوم می‌شوند، دولت این کشور نتوانسته است بیشتر قاچاقچیانی را که مسئول اصلی این جرایم هستند به دادگاه بکشاند.

در ادامه این گزارش بازهم تاکید شده که همدستی شماری از مقام‌های رسمی با این قاچاقچیان همچنان به عنوان یک مشکل جدی در جای خود باقی است و عزم سیاسی چندانی برای برخورد با قاچاق انسان وجود نداشته است.

آن چه درگزارش یادشده آمده است بخشی از فاجعه و سونامی است که مردم ما و دیگر کشورها با آن دست و گریبان می‏‌باشیم.

قاچاق انسان در عصری که از آن به عنوان عصر آگاهی و علم و پیشرفت و دموکراسی و حقوق بشر یاد می‌شود واقعا یک فاجعه انسانی است که تحمل و چه بسا شنیدن آن طاقت‏‌فرسا و ناموجه است. اما به راستی چرا چنین است؟ چرا مسئله قاچاق انسان در ردیف قاچاق موادمخدر و دیگر چیزها به این اندازه حایز اهمیت گردیده و روز به روز بر دامنه آن افزوده می شود؟

همانطور که گفته شد وضعیت یادشده هم در سطح جهانی و هم در گستره جغرافیای کشور، از یک سوی یک تراژدی سخت انسانی را شکل داده است و از جانب دیگر این وضعیت بر مسایلی همچون امنیت روانی، فردی و امنیت اجتماعی جامعه به شدت اثر منفی برجای گذاشته و چالش‏‌های تکان‏‌دهنده‏‌ای را نشان می‏دهد. به معنای دیگر مشکل و یا فاجعه قاچاق انسان و وجود شبکه‏‌های قاچاق انسان که در واقع نقض‏‌کنندگان صریح حقوق بشر هستند، نشان دهنده یکی از دشوارترین و ضروری‏‌ترین مسائل در زمینه حقوق داخلی و بین‏‌المللی انسان‏‌ها است که برای ایجاد مصئونیت و تامین حقوق و کرامت انسانی و شهروندی از سوی حکومت و جامعه بین‏‌المللی باید فکری اساسی و جدی در این زمینه صورت گیرد.

حکومت و نهادهای مسئول باید زمینه‌های چنین جرایمی را شناسایی نموده و در رفع آن اقدام فوری بنمایند.

اما متاسفانه شرایط و روند جاری حکایت از آن دارد که حکومت و نهادهای دست‏‌اندرکار ناتوان‌تر و ناکارآمدتر از آن هستند که بتوانند چنین فاجعه‏‌ای را کنترول نمایند و آینده تاریک و مبهم همچنان فراروی سرنوشت مردم قرار گرفته است.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده