رایزنی‌‏های دیپلوماتیک و بحران انتخاباتی

هفته‏‌ی گذشته داکترعبدالله یک روز پس از اعلام نتیجه ابتدایی دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری در جمع هوادارانش در خیمه جرگه بزرگ در کابل، تیم اصلاحات و همگرایی را برنده قطعی انتخابات دور اول و دوم خواند و گفت که او اجازه نمی‌دهد که حکومت به ‌وجود آمده از تقلب، در افغانستان حاکم شود. وی در ادامه سخنانش تاکید ورزید: «از امروز اعلام می‌کنیم که فقط حکومتی که به رای پاک مردم افغانستان آمده، آن حکومت به ‌جای خود قرار می‌گیرد

داکتر عبدالله از ارگ ریاست‌جمهوری، کمیسیون‌های انتخاباتی و ستاد انتخاباتی رقیب خود به‌عنوان مثلثی نام ‌برد که به‌گفته‌ی او، در تقلب‌ها دست داشته‌اند.

وی تاکید کرد که مردم از آرای خود به حیث عزت و ناموس خود دفاع خواهند کرد.

این اظهارات اعتراض‏آمیز داکترعبدالله به عنوان نامزد پیشتاز انتخابات ریاست‏‌جمهوری در حالی صورت گرفته است که یک روز پیش از آن کمیسیون انتخابات نتیجه‏‌ی ابتدایی دور دوم انتخابات را اعلام کرده بود. بر بنیاد این اعلام، اشرف‌غنی احمدزی با کسب ۵۶/۴۴ درصد آرا در جایگاه نخست و عبدالله عبدالله با کسب ۴۳/۵۶ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفته‌ بودند.

همانطور که واضح است مسئله تقلب سبب به وجود آمدن بن‏بست سیاسی و بحران انتخاباتی در کشور گردیده است.

این چالش بر تمامی عرصه‌‏های سیاسی و اقتصادی و اجتماعی اثر منفی خود را بر جای گذاشته است. به همین دلیل مردم انتظار دارند که نهادهای مسئول در مورد اعلام نتایج انتخابات با رعایت امانت‌داری هرچه زودتر به این وضعیت نگران‏‌کننده خاتمه بخشند. اما متاسفانه از آغاز شمارش مرحله‏‌ی دوم انتخابات و اظهار شکایت‏‌های انتخاباتی تاکنون هیچگونه پیشرفت جدی و روشنی برای شکستن بن‏بست سیاسی و پایان بخشیدن به بحران انتخاباتی پیش نیامده است.

شایان ذکر است که این وضع نه تنها برای افغانستان بل برای منطقه و جهان نیز به شدت نگران‏‌کننده می‏‌باشد. زیرا بن‏‌بست سیاسی و بحران انتخاباتی پیش آمده از یک سو، دموکراسی نوپای کشور و ثبات نسبی آن را با تهدید روبرو می‏سازد؛ از جانب دیگر تمامی دستاوردهای سیزده سال گذشته که محصول همکاری و همسویی افغانستان و جامعه بین‏‌المللی محسوب می گردد را در معرض خطر جدی قرار می‏دهد.

در نتیجه دامنه‏‌ی بحران که امروز منطقه را فرا گرفته است بیش از پیش گسترش خواهد یافت. افزایش بحران و ناامنی در منطقه به طور قطع به زیان مردم و به سود هراس‏‌افکنان و نیروهای افراطی خواهد بود.

شاید به دلیل همین نگرانی‏‌هاست که برخی از مقام‏‌های مهم دنیا نسبت به وضعیت پیش آمده در کشور اظهار نگرانی جدی نموده و تصمیم بر آن گرفته‏‌اند تا برای حل قضیه یادشده پادرمیانی نمایند.

چنانچه داکترعبدالله در سخنرانی خود در خیمه جرگه بزرگ، یادآوری نمود که براساس گفت‏‌وگوی تلیفونیِ که میان او و بارک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده امریکا، صورت گرفته، قرار است جان کری، وزیر امور خارجه امریکا، به ‌منظور حل تنش‌های انتخاباتی به افغانستان سفر نماید.

وی در ادامه افزود که دو روز پیش از این نیز با خود جان کرزی تماس تلیفونی داشته و وزیر امور خارجه ایالات متحده امریکا خواستار تامین شفافیت در انتخابات شده است.

به گفته داکتر عبدالله وزیر خارجه ایالات متحده امریکا به سفیر و نماینده خود در افغانستان وظیفه داده است تا روند راه‌ حل قانونی‌ای را جستجو نمایند که هم تقلب برملا شود و نتیجه انتخابات مشروع باشد تا حکومت آینده افغانستان مورد قبول مردم افغانستان و مورد اعتماد جامعه بین‌المللی قرار بگیرد و نیز تشویش‌هایی که از ناآرامی و بحران در کشور گمان برده می‏شود رفع گردد.

همانطور که از اوضاع برمی‏‌آید افغانستان اکنون در حساس‌ترین مرحله‌ی سیاسی خود قرار دارد. پیش از این انتظار می‏رفت که چالش‏‌های پیش آمده به ابتکار و درایت خود افغان‏ها حل می‏گردید. افغان‏ها باید این درایت را از خود نشان می‏دادند که قادر هستند نسبت به سرنوشت خود، خود تصمیم بگیرند و از مشکلات شجاعانه و صادقانه عبور نمایند. اما با وجود تلاش‏‌های صورت گرفته از معاونان رئیس‌جمهور تا یوناما و سفرای غربی هیچ نتیجه‌ای به دست نیامد. فضای عدم اعتماد سبب گردید که هرلحظه وضعیت به سوی بحرانی‏تر شدن پیش برود و زنگ‏‌های خطر به صدا درآید.

اکنون چشم‏‌ها به تلاش‏‌های آینده دوخته شده است که آیا سفر وزیر خارجه امریکا این زمینه را فراهم خواهد ساخت تا به این بن‏‌بست سیاسی و بحران انتخاباتی پایان بخشد یا خیر؟

واقعیت امر آن است که سفر و تلاش وزیر خارجه امریکا نیز برای چاره‏‌اندیشی زمانی کیمیاگری خواهد کرد که بر اساس واقعیت‏‌های جاری در کشور و نیز احترام و رعایت به قانون و عدالت، موارد اختلافی را به دور از حب و بعض‏‌ها و تمایلات و مصلحت‏‌سنجی‏‌های موقتی و محدود مورد داوری قرار دهد.

انتظار می‏رود که وزیر خارجه امریکا در این تلاش و کوشش روشی را در پیش گیرد که نه تنها گره موجود انتخاباتی باز شود، بل اساس و بنیادی گردد برای شفافیت در تمامی روندهای سیاسی و انتخاباتی آینده کشور.

هر چند بیان و پذیرفتن این موضوع بسیار سخت خواهد بود که داوری بیرون از کشور بیاید قضایای داخلی ما را داوری نماید، اما از آن جایی که انحصارگرایی و قدرت‏‌طلبی چشم عبرت‏‌بین ما را از دیدن و پذیرفتن واقعیت‏‌ها دور ساخته است، چنین سختی و تلخی‏‌هایی را تحمیل می‏‌نماید.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده