رای مردم به حساب می آید؟

انتخابات دور دوم هم بسان دور اول با حضور مردم و به‏ویژه زنان در سراسر کشور برگزار گردید. زنان با اشتراک دوباره خود در انتخابات دور دوم انتظار دارند به خواسته‏‌های برحق و مدنی و شهروندی خود نزدیک شده و کم‏‌کم به آن‏ها دسترسی پیدا کنند.

انتخابات یگانه راه رسیدن به خواسته‏‌های مطلوب و مدنی می‏‌باشد که مردم می‏توانند از طریق آن سهم مهم و برازنده‏ی خود را در قدرت و هدایت این قدرت به سمتی که منافع جمعی و ملی اقتضا دارد تبارز دهند.

در کشور ما از آن جایی که همه چیز در هاله‏‌ای از نابسامانی‏‌های اجتماعی و فرهنگی و سیاسی پیچانده شده است و فساد اداری به شکل گسترده‏‌ای وجود دارد صرفا با برگزاری انتخابات نمی‏‌توان به نتایج شفاف و سالم آن زیاد امید بست، اما می‏توان با مکانیزم‏‌ها و عملکردهای شایسته و پافشاری بر حق‏‌خواهی‏‌های مسالمت‏‌آمیز به نتیجه‏‌ی مطلوب رسید.

انتخابات در دور دوم به هر شکلی که بود به پایان رسید و این انتخابات شاید در نوع خود یکی از بی‏‌نظیرترین و طولانی‏‌ترین انتخابات در سطح جهان باشد زیرا با آن که جمعیت کشور بیشتر از سی ملیون نیست و افراد واجد شرایط رای‏دهی هم چیزی کمتر ازنیم این جمعیت را تشکیل می‏کند، اما به خاطر دستی بودن سیستم شمارش آرا چیزی حدود محدوده‏‌ی زمانی 5 ماه را در بر می‏گیرد و این زمان از نظر سیاسی شاید تبعات کمتری به دنبال داشته باشد، اما از نظر اقتصادی باید سنجیده شود که تا چه اندازه تاوان مالی و مادی را بر دوش مردم و دولت انداخته است.

از طرف دیگر زنان که در این دوره با علاقه و اشتیاق فراوان‏‌تری نسبت به دوره‏‌های گذشته به انتخابات و اشتراک در سرنوشت سیاسی خود می‏دیدند هم‏چنان منتظر نتیجه‏‌ی شفاف انتخابات هستند و شاید دیگر توان تحمل تقلب و تخلف و تخطی را که در نتیجه انتخابات اثرگذار باشد کمتر داشته باشند.

هر چند زمینه‏‌ی رشد و بالندگی زنان در یک دهه‏‌ی گذشته در عرصه‏‌های گوناگون دولتی و خصوصی فراهم آمده است و زنان توانسته‏‌اند در نهادها و اداره‏‌های دولتی و خصوصی استخدام شده و به ایفای وظیفه پرداخته‏‌اند و تا حدی می‏توان به ارتقای ظرفیت آن‏ها در برخی زمینه‏‌ها باورمند بود، اما انتخابات ریاست‏‌جمهوری و تعیین کسی به عنوان رئیس‏‌جمهور به شکل مستقیم از سوی مردم، برای مردم هنوز تازگی دارد و همین تازگی داشتن تعیین رئیس‏‌جمهور آینده به دور از تعصبات رنگارنگ شوق و شور مردم و به‏‌ویژه زنان را بیش از پیش برای اشتراک در انتخابات ایجاد کرد.

اما باید دید با این اشتراک صادقانه و برانگیزاننده زنان، مسئولین نهادهای انتخاباتی چه معامله‏‌ای را به راه می‏‌اندازند و چگونه پاسخ مناسب را به امانت و رای مردم خواهند داد؟

از هم اکنون شایعه تقلب و تخلف و تخطی بلند است و دست‏‌هایی نیز در کار تغییر نتیجه‏‌ی انتخابات به مانند گذشته دیده می‏شود. اما از آن جایی که سیاست انکار و کتمان حقیقت جای پای دیرینه در کشور دارد و فریب اذهان مردم کاری نیکو و پسندیده معرفی شده است ولی باز هم مردم به درک و شعور بالای سیاسی رسیده‏اند و می‏توانند فریب و تقلب و تخطی را تشخیص دهند و به راهی روند که منافع‏‌شان ایجاب می‏کند.خواسته‏‌های زنان جدا از خواسته‏‌های شهروندان دیگر کشور نیست و نمی‏تواند باشد زیرا زنان هم به عنوان شهروندان این کشور خواهان آبادانی و ترقی و رفاه و زمینه برای زندگی سالم و صلح‏‌آمیز هستند و این خواسته‏‌ی همه مردم است.

مردم با این امیدهای بزرگ در دو دور انتخابات اشتراک کردند و حاضر شدند انگشتان جوهری خود را با خون خود رنگین‏تر بسازند، فقط و فقط به امید این که حکومت آینده خواسته‏‌های آن‏ها را در نظر بگیرد. هر کس و هر تیمی که به شکل سالم و شفاف از دل صندوق‏‌های رای بیرون می‏آید باید برای منافع و مصالح ملی کشور و مردم کار کند. وعده‏‌های داده شده در دوره‏‌های پیکارهای انتخاباتی خود را تا جایی که امکان دارد عملی کرده خادم و خدمت‌گذار مردم باشد نه این که از درک و قبل رای مردم به نان و نوایی

برسد و پس از تکیه زدن بر اریکه ارگ، دست رد به سینه‏‌ی مردم بکوبد و به راهی رود که به ترکستان ختم می‏شود.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده