روایت افتخاربا «انجیرهای سرخ‌مزار»

محمدحسین محمدی نویسنده جوان و پردستاورد ادبیات داستانی افغانستان است، او اکنون به چهره مطرح ادبی در سطح ملی و جهانی تبدیل شده است. محمدی با نوشتن انجیرهای سرخ مزار که برای نخستین بار به زبان ایتالیایی برگردان شد، نامش فراتر از حوزه جغرافیای زبان فارسی رفت.

داستان‌های او تاکنون در جشنواره‌های ادبی، داخلی و بین‌المللی مقام‌ها و جوایز مهمی را گرفته‌‏اند. تازه ترین دستاورد او دریافت جایزه بین‏‌المللی خاورمیانه و آفریقا است. انجیرهای سرخ مزار از سوی داوران بین‌المللی حایز مقام شناخته شد و محمدی در فلورانس ایتالیا به طور رسمی این جایزه را دریافت کرد.

به نوشته صادق دهقان، ترجمه ایتالیایی این کتاب به زبان ایتالیایی در پنجمین جشنواره بین¬المللی ادبیات در ونیز ایتالیا (۱۰ تا ۱۳ آپریل) رونمایی شد. هم‏چنین شهرداری فلورانس، مدال نقره‌ای جیلیو‌ (giglio)، نشان خاندان شاهی شهر فلورانس را به محمدحسین محمدی اهدا کرد.

قرار است «انجیرهای سرخ مزار» در شهر‌های تورین، میلان و روم نیز رونمایی شود. این کتاب را بانو نرگس صمدی، استاد دانشگاه ونیز به ایتالیایی برگردانده و انتشارات 33 پل چاپ کرده است.

محمدی در سال ۲۰۱۰ میلادی به دهمین دوره جشنواره ادبیات برلین دعوت شد و در شهر برلین داستان ‌خواند.

برخی از داستان‌های او به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و ترکی استانبولی ترجمه و منتشر شده‌اند. همچنین انتشارات آکتس‌سود در فرانسه، کتاب «انجیرهای سرخ مزار» را به زبان فرانسوی ترجمه و چاپ کرده ‌است.

محمدی در یک دهه پسین، در کابل فعالیت‏‌های چشم گیری فرهنگی داشت او برای پربار شدن ادبیات داستانی افغانستان موسسه نشراتی را تاسیس کرد تا به شکل نظامند به تولید و انتشار ادبیات داستانی بپردازد. او کارهای خوبی را هم در حوزه‏‌ی ادبیات کودک و چاپ و نشر کتاب‏‌های کودک انجام داد.

او با نوشتن فرهنگ داستان‏‌نویسی افغانستان گام مهمی را برای شناسایی داستان‏‌نویسان کشور انجام داد و این کار پژوهشی او در رونق یافتن فرهنگ داستان‏‌نویسی کمک کرد.

جوایز ادبی

محمدی در کنار نوشتن برای مطبوعات، برای گذران زندگی، مدتی خیاطی کرد تا در سال ۱۳۷۹ وارد دانشکده صدا و سیمای ایران شد و در رشته کارگردانی درس خواند.

او با داستان «کوکوگل»، مقام نخست را در مسابقات سراسری دانش‌آموزی ایران در سال ۱۳۷۴ کسب کرد که به گفته داوران آن مسابقه، چون به زبان «دری» نوشته بود، دوم اعلام شد.

محمدی در سال ۱۳۸۱ با داستان «عبدل بیتل آمده بود این‌جا بمیرد»، در پنجمین جشنواره شعر و قصه دانشجویان سراسر ایران، مقام اول (مشترک) و در همان سال، در چهارمین کنگره شعر و قصه جوان ایران با داستان «مرد‌گان» باز هم مقام اول را به دست آورد. داستان «مرد‌گان» در سال ۱۳۸۲ (در بخش داستان کوتاه‌)، برنده اول نخستین دوره جایزه ادبی اصفهان و برنده سوم (مشترک‌) جایزه ادبی بهرام صادقی شد.

وی در زمستان همان سال نیز با داستان «دشت لیلی»، مقام اول پنجمین کنگره شعر و قصه جوان ایران را به خود اختصاص داد. افزون بر آن، مجموعه داستان «انجیرهای سرخ مزار»، برنده بهترین مجموعه‌داستان اول سال ۱۳۸۳ از طرف بنیاد گلشیری و برنده سومین جایزه ادبی اصفهان شناخته شد. رمان «کوتاه از یادرفتن» نیز برنده جایزه بهترین رمان ایران از سوی انجمن منتقدین مطبوعات ایران شد.

آثار ادبی

آثار ادبی محمدی عبارتند از: از یاد رفتن (رمان کوتاه)، ناشاد (رمان)، انجیرهای سرخ مزار (مجموعه داستان)، تو هیچ گپ نزن (مجموعه داستان)، پروانه‌ها و چادرهای سفید (مجموعه داستان)، سوره بچه‌های مسجد (سری کتاب‌های گروه سنی کودک و نوجوان)، یک آسمان گنجشک (مجموعه شعر برای نوجوانان)، بابا غورغوری و مادرکلان خیلی خیلی پیر (برای گروه سنی کودک و نوجوان)، فرهنگ داستان‌نویسی افغانستان (پژوهشی)، تاریخ تحلیلی داستان‌نویسی افغانستان (پژوهشی).

سرگذشت آورگی

محمدحسین محمدی (زاده ۱۳۵۴ خورشیدی در شهر مزارشریف، مرکز ولایت بلخ افغانستان)، نویسنده، منتقد ادبی، پژوهشگر و داستان‏‌نویس یکی از پرکارترین نویسندگان افغانستان است که در سال ۱۳۶۱ به ایران مهاجرت کرد و تحصیلاتش را تا دوازدهم دبیرستان در مشهد گذراند. وی در همین سال‏ها به داستان‏‌نویسی روی آورد.

او در سال ۱۳۷۵ به مزار شریف بازگشت و در دانشکده طبی بلخ مشغول تحصیل شد. وی در دوره جنگ‌های داخلی سال ۱۳۷۶ و سقوط مزار شریف به دست طالبان، تا چند قدمی اسارت و مرگ پیش رفت، ولی توانست از چنگ آن‏ها بگریزد و دوباره به ایران کوچید.

محمدحسین محمدی به همراه همسرش، زکیه میرزایی که دانش‏‌آموخته کارشناسی ارشد علوم سیاسی است، انتشارات تاک را در سال 1389 در کابل بنیان نهاد که تاکنون بیش از شصت اثر ادبی و علمی را منتشر و به بازار فرهنگ افغانستان روانه کرده است. زکیه میرزایی به زبان‏‌های انگلیسی و روسی مسلط است و به ویرایش نیز می‏‌پردازد. از میرزایی، مقاله‏‌های ادبی و ترجمه‏‌هایی در برخی نشریه‏‌های ادبی ایران و افغانستان منتشر شده است. محمدی در رشته روزنامه‏‌نگاری و میرزایی در رشته علوم سیاسی در دانشگاه‌های خصوصی کابل سرگرم تدریس هستند.

به هر روی، آینده روشن، فرصت‌ها و دستاوردهای بزرگی در انتظار محمدی است، جا دارد که جامعه ادبی و فرهنگیان کشور از مقام ادبی و افتخارآفرینی این نویسنده جوان تقدیر کنند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده