روز جهانی صحت؛ تجلیل یا ترحیم؟

هرساله روز 18 حمل برابر با هفتم اپریل میلادی به عنوان روز جهانی صحت در کشورهای گوناگون گرامی داشته می‏شود .

در چنین روزی در سال 1948 میلادی در نیویورک، نخستین اساسنامه‏ی کنفرانس بین‏المللی بهداشت از سوی سازمان صحت جهانی تدوین گردید.همچنین در جون همان سال نخستین مجمع عمومی سازمان بهداشت جهانی در ژنف با حضور نمایندگان بیش از شصت و یک کشور جهان تشکیل شد. از آن سال به بعد همه‌ساله از این روز تجلیل به عمل می‌آید.

در تمام کشورهای جهان، موضوع بهداشت همواره به عنوان یکی از مباحث مبنایی در مباحث توسعه مندی مد نظر بوده و این مسأله در برنامه‏های درازمدت توسعه‏ی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورها مد نظر گرفته می‏شود.

همچنین در شهرهای بزرگ جهت واگذاری امکانات درمانی موجود و ایجاد مراکز درمانی جدید مطابق به نیازهای جدید مردمی، امور غذایی و بهداشت روان از امور اساسی خدمات دولتی به شمار می‏رود.

با عنایت به این امر مهم و اهداف اساسی معمول در کشورها، بدون تردید وزارت صحت عامه و دستگاه‏های مربوط و تحت پوشش آن نیز با توجه به رسالت و مسوولیت اساسی‌شان موظف ‏اند برحسب ضرورت‏های صحی اقدام به ایجاد مراکز درمانی و بهداشتی نموده و در امر نظارت از بهداشت اجتماعی بخصوص در بسترهای حیات شهری اقدامات مستمر وپیگیرانه‏ای داشته باشند. این درحالی است که امروزه وضع بهداشت محیط شهری، بخصوص در پایتخت، شرایط اسفباری دارد. هرچند نمی‏توان فعالیت‏های وزارت صحت عامه را در چندسال اخیر نادیده گرفت؛ اما حالت ناگوار بهداشتی در محیط‏های شهری و بخصوص اماکن تهیه‏ی بعضی از غذاهای آماده به شدت سلامت و حیات شهروندان را مورد تهدید قرار می‏دهد.

با این حال شوربختانه پژوهش لازم و گسترده‏ای مبتنی بر وقایع موجود صورت نگرفته تا بتوان بر مبنای آن به این درک و دریافت رسید که چه تعداد از شهروندان کشور براثر نبود بهداشت و امنیت غذایی سالانه جان‌شان را از دست می‏دهند. با این وصف، اعتراف دو سال پیش خانم ثریا دلیل که در جایگاه سرپرست وزارت صحت عامه قرار داشت، به خوبی از این واقعیت پرده برداشت و آنچه واضح است، این شرایط تاکنون نیز بهبود قابل توجهی نیافته است. خانم دلیل در سال 1388 خاطرنشان ساخت: «هنوز بیش‏تر از نیمی از کودکان در افغانستان از اشکال مختلف سوء تغذیه رنج می‏برند.» او افزود که افغانستان از معدود کشورهای جهان است که در آن ۳۸ مورد بیماری فلج کودکان به شکل رسمی به ثبت رسیده است.

بی‌تردید فعالیت‏های فرهنگی و آگاهی‌دهی عمومی در خصوص رعایت بهداشت غذایی و رعایت مسایل امنیت غذایی نیز به شدت دچار ضعف و نارسایی است که این امر رعایت مسایل بهداشتی را در سطح عمومی اجتماع نیز به شدت کاهش داده است.

با این حال به نظر می‏رسد باید به توصیه‏های سازمان جهانی بهداشت در خصوص رعایت معیارهای امنیتی برای امنیت غذایی توجه نموده و برنامه‏های مشخصی را روی دست گرفت.

به نظر می‏رسد وزارت عامه به ‌منظور نهادینه ساختن امنیت غذایی (دسترسی همه‏ی افراد جامعه به غذای کافی و سالم) و بهبود تغذیه‌ی مردم و کاهش بیماری‏های حاصل از سوء تغذیه و ارتقای سلامت جامعه، باید در سال جاری نسبت به تعیین بسته غذایی مطلوب اقدام نماید و جهت تحقق این مامول، دستگاه‏های ذیربط نیز باید اقدام‌های زیر را به‌عمل آورند:

الف ـ وزارت‌خانه‌های فرهنگی و آموزشی و همچنین رسانه‏های همکار در این راستا مشارکت داده شده و نسبت به ارتقای فرهنگ و آگاهی‏های تغذیه‏‌ای و ارائه‏ی آمـوزش‏های لازم به منظور ترویج بسته‏های مطلوب غذایی به عموم مردم اقدام گردد.

ب – اقدام‌های مشخص نظارتی و ایجاد تیم‏های کاری در خصوص رعایت مسایل بهداشتی در رستورانت‏ها، دواخانه‏ها و سایر اماکن مرتبط با مسایل صحی مردم ضروری بوده و تمامی ایستگاه‏های غیربهداشتی تهیه مواد غذایی از روی جاده‏های شهر جمع‌آوری گردند.

ج – به ‌منظور رفع سوء تغذیه‌ی خانوارهای کم‌‌درآمد، بسترهای اشتغال و زمینه‏های مساعدت به آنان فراهم شده و برای رفع نیازمندی‏های بهداشتی آنان برنامه‏های درازمدتی روی دست گرفته شود.

د ـ به ‌منظور ارتقای سطح سلامتی مردم، اداره استاندارد کشور موظف شود تا مسایل ایمنی مواد غذایی را تکمیل و جهت اعمال نظارت بر کیفیت تولید، صدور و عرضه‏ی مواد غذایی با وزارت صحت عامه همکاری کند.هـ ـ ساختار و تشکیلات مناسب امنیت غذایی و تغذیه در سطوح ملی تهیه و پس از تأیید، سازمان‏های امور اداری فعالانه در این راستا وارد عمل شوند.

بدیهی است که در غیر این صورت، روز جهانی صحت، صرف جایگاه تجلیلی برای کشور نداشته، بلکه زمینه دارد تا برنامه‏ی ماتم و سوگواری برای آن ترتیب داده شود.

علی‏سینا مهترخیل …………………………………………………….

0 پیام برای این مطلب ثبت شده