زنان‌در سالی که گذشت

شبکه‏‌های دفاع از حقوق زنان می‏‏گویند که زنان به حاشیه برده شده‏‌اند. هرچند که در دوره ریاست‏‌جمهوری غنی، بانوی اول کشور به شکل رسمی‏‏ دارای دفتری در داخل ارگ ریاست‏‌جمهوری شد و به صورت رسمی ‏‏برای احیای حقوق زنان و کودکان تحت رهبری بانوی اول کار شروع شد.

با ایجاد این دفتر کمی ‏‏خوش‏‌بینی‏‌ها در بین شبکه‏‌ها و نهادهای جامعه مدنی در راستای کار بیشتر، واقعی‏‌تر و مفیدتربه وجود آمد. زیرا این دفتر رسما در داخل ریاست‏‌جمهوری که مغز جامعه است به وجود آمد و این نشان می‏‏داد که رئیس‏‌جمهور و تیم کاری و بانوی اول کشورعزم جدی برای کار بیشتر برای زنان دارد.

تا پیش از آن تصور بر آن بود که سیاست‏‌های دولت درباره احقاق و احیای حقوق زنان شعاری بیش نیست و رئیس‏‌جمهور پیشین هرچند که زیرکانه از عهده مسئولیت‏‌هایش در قبال زنان شانه خالی می‏‏کرد، اما شرایط برای فعالیت‏‌های زنان تنگ و تاریک نبود. اطمینان بیشتری بر فضای کاری زنان حکم‏‌فرما بود.

اما با گذشت هر روز از عمر حکومت وحدت ملی فشارهای زیادتری بر زنان وارد شد. فضای امنیتی در کشور چنان دچار نوسان و دگرگونی شده که در بسیاری از ولایت‏‌های دوردست شرایط کار برای زنان راحت نیست. زنان به راحتی به تنهایی حتی از خانه‏‌های شان خارج شده نمی‏‏‌توانند.

در دوره‏‌ی قبلی هرچند که وضع زیاد اطمینان‏‌بخش نبود اما تلاش بر همین منوال صورت می‏‏گرفت. زنان زیادی هستند که از دوره‏‌های ریاست‏‌جمهوری حامد کرزی خاطره‏‌های خوبی به یاد دارند. هرچند که در آن زمان، زینت کرزی به عنوان بانوی اول در پرده‏‌های رسانه‏‌ها و محافل و مجالس رسمی ‏‏حضور به هم نمی‏‏‌رسانید ولی زنان افغان بدون داشتن بانوی اول احساس اطمینان بیشتر داشتند و گام‏‌های استوارتری را بر می‏‏‌داشتند.

خشونت‏‌ها علیه زنان در سالی که گذشت افزایش یافته است. سنگ‌سار و دُره زدن‏‌ها در ملاءعام بیشتر گزارش می‏‏شوند. زندان‏‌ها و دادگاه‌ها مملو از زنان و دخترانی هستند که به نحوی مورد خشونت قرار گرفته‏‌اند.

دختران و زنانی هم هستند که هیچ گاه نتوانسته و یا نخواسته‏‌اند خشونت‏‌های اعمال شده بر خود را گزارش داده ویا هیچ گونه منابعی در دسترس نداشته‏‌اند که دادخواهی کنند.

خشونت‏‌های پنهانی که هر روز از زنان و دختران جوان در خانواده‏‌ها و بازارها و جاده‏‌ها قربانی می‏گیرد، روبه ازدیاد است. هر چند که آزارهای خیابانی معضلی دیرین برای زنان در کشور ما است. اما برای کاهش آن کاری اساسی صورت نگرفته و حتی پولیس در این باره جدیت و قاطعیت لازم را ندارد.

عرصه‏‌ی کار برای زنان در سالی که گذشت سخت‏تر شده است. درنهادهای دولتی به دلیل تنش در میان سران حکومت وحدت ملی به نظر تنگتر شده است. حضور زنان در رسانه‏‌ها هم به دلیل نحوه کار رسانه‏‌ای و هم به دلیل ناامنی‏‌ها و شرایط خراب به نحوی کم‏رنگ شده است.

افزایش فقر و بیکاری در جامعه باعث شده است که زنان بیشتر در معرض خطر و آسیب قرار گیرند.

دولت در برنامه‏‌های فقر زدایش موفق نبوده و نتوانسته است برای تامین رفاه و آسایش مردم و به‏‌خصوص برای زنان اقدام‏‌های لازم را روی دست بگیرد.

انتظارها از حکومت وحدت ملی این بود که با گذشت هر روز وضع زنان در مجموع رو بهبود بگذارد و ما شاهد پیشرفت زنان در عرصه‏‌های بالای تصمیم‏‌گیری نیز باشیم، اما روندی که آغاز شده به یاس و ناامیدی‏‌های بیشتر دامن زده است تا هر نوع بهبود در وضعی که نیمی‏‏‌از جامعه را در بر می‏‏‌گیرد.

زنان افغان با نگرانی بیشتری به آینده‏‌شان می‏‏‌نگرند. سالی که گذشت سالی چندان امیدبخش برای زنان افغان نبود و امید می‏‏رود دولت وحدت ملی با عزمی‏‏ جزم‏‌تر برای رفع این نگرانی‏‌ها اقدام‏‌های لازم را انجام دهد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده