زوال امریکا از نگاه انگلیس

روم سقوط کرد، بابل سقوط کرد، نوبت اسکارسْدِیل هم فرا خواهد رسید؛جورج برنارد شاو ایرلندی-انگلیسی بیشتر از یک قرن قبل برای تماشاگران تئاتر «وصلت ناجور» با این جمله به عظمت و زوال ۲تمدن بزرگ تاریخ اشاره کرد تا در ادامه با اشاره به دهکده‌ای گم‌نام در لفافه نشان دهد که هر قدرت بزرگی روزی سقوط می‌کند.

در همه سال‌هاي گذشته آمريكايي‌ها نگران ظهور چين به‌عنوان يك ابرقدرت جديد بوده‌اند كه نقش آن‏ها را در صحنه جهاني هر روز كمرنگ‌تر كرده است. روزنامه فايننشيال تايمز در گزارشي از تغيير ديدگاه لندن نسبت به آينده آمريكا خبر داد. اينكه مقام‌ها و نظريه‌پردازان انگليس عقيده دارند كه دوران زوال آمريكا با ظهور چين فرا رسيده است.

به گزارش اين روزنامه علاوه بر نظريه‌پردازان حالا مقام‌هاي سياسي انگليس هم به اين نتيجه رسيده‌اند كه ظهور چين و زوال آمريكا در صحنه جهاني ديگر مسئله‌اي اجتناب‌ناپذير است و در سايه همين تفكر است كه نحوه تصميم‌گيري‌هاي انگليس در مقابل آمريكا تغيير كرده است.

شايد به همين‌خاطر انگليس به تازگي برخلاف هشدارهاي آمريكا به «بانك آسيايي سرمايه‌گذاري زيربنايي» (اي‌آي‌آي‌بي) تحت رهبري چين پيوست. تصميم انگليس براي عضويت در بانك تحت رهبري چين كه قرار است رقيب جدي براي نهادهاي مالي تحت سلطه آمريكا باشد، به‌شدت آمريكا را عصباني كرد.

كاخ سفيد در اقدامي كم سابقه، نگراني خود را از پيوستن انگليس به اين بانك علني كرد تا بار ديگر نشان دهد كه نگران زوال قدرت خود در صحنه بين‌المللي است. اين بانك تحت رهبري چين، با سرمايه‌اي معادل 50ميليارد دلار قرار است به توسعه زيرساخت‌ها در منطقه آسيا و اقيانوس آرام كمك كند و به‌عنوان رقيبي براي نهادهاي مالي بين‌المللي مانند صندوق بين‌المللي پول و بانك جهاني محسوب مي‌شود كه تحت نفوذ آمريكا هستند.

كتاب «ظهور و سقوط قدرت‌هاي بزرگ» نوشته پاول كندي وقتي در سال 1987منتشر شد ركورد فروش را شكست.

100هزار نسخه از آن در 2‌ماه فروش رفت، در همان سال 3بار در انگليس چاپ شد و در مدت زماني كوتاهي ترجمه آن به ده‌ها كشور جهان رسيد. اين كتاب رماني عامه‌پسند نبود اما پيام مهمي داشت كه اين روزها به خوبي در جهان حس مي‌شود: قدرت‌هاي بزرگ همانطور كه پا به عرصه گذاشته‌اند برايشان روزي فرا مي‌رسد كه نامشان هم شنيده نشود؛ چون رقيبان و حريفان‏شان، قوي‌تر شده‌اند.

نويسنده اين كتاب به‌عنوان استاد دانشگاه ييل نه ظهور قدرت‌ها را امري مقدّر مي‌داند و نه افول آن‏ها را به ملاحظات اخلاقي، ايدئولوژيك و مسائل ديگر نسبت مي‌دهد. او همه‌‌چيز را در آنچه خود قدرت‌ها مي‌گويند و انجام مي‌دهند مي‌بيند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده