شهر پکه و پوستین

در چند سال اخیر پیش از سال نو شهروندان مزار شریف شاهد تلاش و تکاپو برای پاک‌سازی و بازسازی سرک‌ها و پیاده روها می باشند .این در حالی است که هر سال در مزار شریف مسافرین زیادی از خارجی گرفته تا داخلی برای تجلیل از میله‌ی گل سرخ به این شهر می‌آیند.

شهردار مزار شریف در آستانه‌ی سال نو تلاش‌های زیادی را به خرج می‌دهد تا از این شهر تصویر جذاب و ستایش برانگیزی را به نمایش بگذارد. اما به نظر می‌آید همه تلاش‌های شهردار این شهر به روزهای آغازین سال نو معطوف می‌باشد و از برگزاری مراسم سال نو که بگذریم دیگر کمتر تلاشی از این نهاد به چشم می‌آید.

هر چند مزار شریف از خیلی جهات از دیگر شهرهای کشور متفاوت می‌باشد و در آن کارهای بازسازی به شدت ادامه دارد و تازه واردان با نمای زیبایی از این شهر روبه‌رو می شوند و والی این شهر که به مراتب نقش فعال‌تر و چشم‌گیرتری در ساخت‌و‌ساز مزار شریف ایفاکرده، اما ساخت و سازها در جاهای خاص صورت گرفته است.

بلخ با سابقه‌ی تاریخی خود و بناهایش، جایگاه ویژه‌ای در میان ولایت‌های کشور دارد و چون نگینی درخشان می‌درخشد، اما سمت‌گیری‌های نژادی و زبانی و علایق و سلایق گروهی و تنظیمی نه به صورت آشکار بل مخفی و مرموز از این ولایت باستانی و بخصوص مزار شریف چهره‌ای نامتوازن و چندگانه به نمایش گذشته است.

فروشگاه‌های مدرن و زیبا و ساختمان‌های تجارتی و میدان‌هایی که در مسیر جاده‌های اصلی از سوی بازرگانان ملی و شاید به فرمان نامریی والی بلخ ساخته شده این شهر را دیدنی تر جلوه می‌دهند.

اما با همه‌ی ساخت و سازهای شهری آن، باز انسان با نوعی عدم توازن در ساخت این شهر روبه‌رو می‌شود.در کنار ساختمان‌های بزرگ و مدرن، ناگهان ویرانه‌ای نمایان می‌شود و یا خیابانی قیرریزی شده به جاده‌ای خاکی و خامه ختم می‌شود.

در برخی مناطق خیابان‌ها با جغل پوشاند شده و منتظر قیرریزی اند و مردم از این که مسیر رفت و آمد شان دست کم جغلی دارد و گل ولای وگردوخاک کمتری به اطراف پراکنده می‌شود تبسم ملموسی بر چهره دارند.

مردمی که به کمترین سهولت‌ها و امکانات زندگی شهری قانع می‌شوند چشم به راه بهبود زندگی به مرور زمان نیز می‌باشند و به این خاطربه کارهای مقدماتی ساخت و سازها امید زیادی دارند.

در کنار دیگر پراکندگی‌های اجتماعی سیستم حمل و نقل شهری مزار شریف نیز کمی قابل تامل است.

با ان که مزار شریف در مرکز توجه برای برگزاری جشن گل سرخ و آغاز سال نو خورشیدی در کشور قرار دارد و مسافرین داخلی و خارجی زیادی برا ی شرکت در این جشن خود را به این شهر می رسانند اما از سیستم منظم با نرخ‌های معین کمتر خبری است.

تکسی‌های زیادی در هر طرف به چشم می‌آیند، اما با این حال، ازدیاد تکسی‌های شهری باعث ارزانی در کرایه‌ی آن‌ها نشده ومردم از بالا بودن کرایه‌ی موتر و حتا در برخی مواقع از به سرقت رفتن مابقی پول خود از سوی رانندگان تکسی‌ها هنگام پیاده شدن شکایت دارند. ملی‌بسِ شهری یا فعالیت ندارد و یا این که در مسیرهای بسیار محدود و خارج از شهر تعیین مسیر شده است.

موترهای تونس هم مانند خشت در چینش دیوار، مسافر سوار می‌کنند و بهانه‌ی آن‌ها این است که تیل در بازار جهانی قیمت شده واگر مسافر را به تعداد چوکی های تونس سوار کنند برایشان اقتصادی تمام نمی‌شود .

اما فکر این را نمی‌کنند که سوار کردن مسافر بیشتر از ظرفیت موتر و راندن آن در خیابان‌های خاکی و خراب، ضربه اقتصادی بیشتری را هم به مردم و هم به دولت وارد خواهد آورد.

در دیداری کوتاهی که از شهر مزار شریف داشتم گاه با چهره‌های متفاوت و زیبا و پرسش‌برانگیزی برخورد کردم که احساس کردم به دو قرن قبل برگشته ام و در خیابانی گام نهاده ام که در آن دوکان‌های کوچک با دروازه‌های چوبی که از کنار هم قرار گرفتن تخته های یک نواخت درست شده اند، قرار دارند.

همان دوکان‌هایی که در آن بدون تفکیک در جنسیت و نوع، هر رقم کالایی یافت می‌شوند و نگاه‌های دوکانداران نیز تصور تو از برگشت به گذشته را تقویت می‌بخشند و تو چون غریبه‌ای از میان سروصداهای آهنگری و مس‌گری و های‌وهوی کباب‌فروشی‌ها می‌گذری و گاه خود را در پیشرفته‌ترین بازارهای منطقه در مقابل شیشه‌های آیینه‌نمای آن‌ها باز مسافری نابلد احساس می‌کنی که به فلسفه پکه و پوستین می‌اندیشد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده