شکار بی‌‏رویه پرندگان مهاجر

موقعیت خاص جغرافیایی کشور ما نه تنها از نظر سیاسی و اجتماعی حایز اهمیت است بل از نظر طبیعی و داشتن چشم‌‏اندازهای طبیعی نیز از جایگاهی ارزشمند برخوردار است که کمتر به آن توجه می شود. با آن که ما به طبیعت اطراف خود بی‏‌توجه هستیم، اما پرندگان مهاجر همواره راه خود را از همین سرزمین به سمت آب‏‌های گرم می گشایند.

پرندگانی که در مسیر مهاجرت فصلی خود از سایبیریا به سمت آب‏‌های گرم، توقفی ذاتی را در تالاب‏‌ها و جهیل‏‌ها و بیش‌ه‏زارهای کشور ما تجربه می‏کنند، با نفسی تازه‏‌تر به هجرت خود ادامه می‏دهند. گویا کشور ما چون دایه‏‌ای این پرندگان زیبا و خاص را در فصل‏‌هایی خاص در دامن خود به خوبی پرورش می‏دهد و این پرندگان بدون ترس و هراس به سوی سرزمین ما بال می‏‌گشایند و با امید‏های زیاد به دهلیزهای آبی کشور ما در گوشه و کنارش نشست می‏کنند تا بتوانند ادامه‏‌ی هجرت خود را از نو آغاز کنند.

اداره‏‌ی ملی حفاظت محیط زیست می‏گوید که اکنون فصل مهاجرت پرندگانی است که از نواحی سردسیر سایبیریا قصد دارند به آب‏‌های گرم برسند.

هرچند روسیه هم قصد داشت از طریق کشور ما به آب‏‌های گرم دست یابد، اما در نهایت نا کام ماند. این پرندگان بدون اغراض سیاسی و صرفا بنا به طبیعت خود از طریق دهلیزهای آبی کشور ما که توقف‏‌گاهی برای آنها به شمار می‏‌رود، قصد دارند به آب‏‌های گرم هند راه یابند. آنها این راه را همه ساله می‏‌‎پیمایند و بدون هیچ اثر مخربی کشور ما را ترک می‏کنند.

اما این ما هستیم که دست همکاری و یاری با طبیعت و پرندگان مهاجر را از پشت بسته‏‌ایم و در حق این پرندگان مهاجر جفا روا می‏داریم.

ما با شکار این پرندگان که بومی کشور ما نیستند و در فصل‏‌های خاصی می‏‌آیند و بعد از توقفی کوتاه و تازه کردن نفس، به راه خود ادامه می‏دهند، بی‏رحمانه آن ها را می‏‌ترسانیم و باعث می‏‌شویم که آنها دیگر در این سرزمین ناامید شده و در جستجوی دهلیزهای آبی دیگری برای خود باشند.

کشور ما با داشتن سه دهلیز در مسیر این پرندگان، در هرات و کاپیسا و پروان و دریای آمو مأمنی امنی تااکنون برای آنها به شمار می‏رفت.

اولویت دولت در حال حاضر حفاظت از طبیعت و پرندگان نیست و تا هنوز فرصت پیدا نکرده است به پدیده‏‌ی شکار غیرقانونی پرندگان توجه کند.

اداره‏‌ی ملی حفاظت محیط زیست کشور می‏‌گوید مردم با استفاده از مواد شیمیایی این پرندگان را بی‏‌رحمانه شکار می‏کنند، مواد شیمیایی را با گندم آغشته می‏کنند و در دشت و صحرا پراکنده می‏سازند و این پرندگان با خوردن دانه‏‌های آغشته به خواب می‏روند. سپس شکارچیان آنها را می‏‌گیرند و می‏کشند و در بازارها به فروش می‏رسانند.

این در حالی است که در دیگر جاهای دنیا برای حفاظت از طبیعت، پرندگان، حیوانات و گیاهان برنامه‏‌ها و پالیسی‏‌های سبزنگرانه‏‌ی نیرومند و قوی وجود دارد و نهادهایی که این برنامه‏‌ها و پالیسی‏‌ها را تطبیق می‏کنند با اداره‏‌ی سبزانگار و اراده‏‌ی مصمم در راستای دوستی با طبیعت فعالیت می‏کنند. اما در کشور ما اداره‏‌های مربوطه نیز بی‏‌برنامه و سرگردان بوده، عملا منفعل هستند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده