صدای پای داعش وسکوت پرسش‌‏برانگیز حکومت؟

چندی است که زمزمه حضور گروه هراس‏‌افکن و جنایت‌کار داعش در برخی از نقاط کشور بلند شده است. بر بنیاد این زمزمه‌ها بعضی از عناصر طالب بیعت خود را از ملاعمر برداشته و با ابوبکر بغدادی سرکرده این گروه در عراق بیعت نموده‏‌اند؛ و نیز گفته شده است که شماری از هراس‏‌افکن‏‏‌های خارجی در نقاطی از کشور مستقر گردیده و حتا پایگاه‌های آموزشی بر پاداشته و به جلب و جذب عضو پرداخته‏‌اند. بنابر بعضی نقل قول‌ها این جنگجویان خارجی حتا با اعضای خانواده و به طور مسلحانه در آن مناطق استقرار یافته‌اند.

در این رابطه بعضی از مقام‌های ولایت کندوز اعلام داشته‏‌اند که نزدیک به هفتاد عضو داعش در این ولایت مشغول به فعالیت گردیده و در پی توسعه این گروه در صفحات شمال کشور هستند. در ادامه این گزارش‌ها گفته شده است که گروه هراس‏‌افکن‏‏ و جنایتکار داعش در مناطق جنوب کشور نیز از جمله در ولایت‌های غزنی، هلمند و زابل فعالیت‌هایی را آغاز نموده است. همچنین گزارش‌هایی‌وجود دارد مبنی بر این‌که گروه داعش در منطقه مزار قلعه خاک سفيد ولايت فراه، پايگاه آموزشی ايجاد كرده است.

مسئول اداری خاک سفید ضمن تاييد اين خبر گفته است از چندی بدین سوی افراد وابسته به گروه داعش در اين ولايت به فعاليت آغاز كرده‏‌اند. به گفته این مقام رهبری اين افراد را دو برادر به نام‌های مولوی عبدالرزاق مشهور به فرمانده مهدی و مولوی عبدالمالک مشهور به منصور به عهده دارد. این مقام محلی می‏‏‌افزاید این افراد نقاب بر چهره دارند، پرچم های داعش را حمل می‌کنند و از سلاح‌های پیشرفته نیز برخوردارند و پولیس محلی توانایی درگیری با آن‌ها را ندارد. پیش از این یک مقام اردوی ملی نیز اظهار داشته بود که گروه هراس‏‌افکن‏‏ داعش فعالیت خود را در جنوب افغانستان با عضوگیری و درگیری با شبه نظامیان طالبان آغاز کرده است. این درحالی است که پيش از اين گفته شده بود كه در منطقه سنگين ولايت هلمند نيز مولوی عبدالرئوف يكی از زندانيان پيشين زندان گوانتامو و فرمانده پيشين طالبان، يک گروه از افراد وابسته به داعش را رهبری می‏‏‌نمايد.

همچنین گفته می‌شود در ولايت‌های غزنى و پکتيکا، ننگرهار و… نيز افزون بر شهروندان پاکستانى، 1050 خانواده از کشورهاى ديگر ساکن گردیده‏‌اند که خود را مربوط به داعش قلمداد می‌کنند.

افزون بر این گزارش‌ها تعدادی از اعضای مجلس نمایندگان کشور اعلام داشتند افراد گروه داعش در ولایت‌های هلمند و زابل دیده شده‌اند. حتا خبرهایی وجود دارد مبنی بر این ‌که میان اعضای گروه طالبان و افراد وابسته به داعش در منطقه هلمند درگیری‌های خونینی نیز رخ داده است.

قابل یادآوری است که پیش از این نیز برخی از مقام‌های عضو ناتو و تحلیل‌گران داخلی نسبت به رخنه عناصر وابسته به داعش در کشور هشدار داده بودند. چنانچه در ماه جنوری ناتو اعلام داشته بود که داعش گروهی از هراس‏‌افکن‏‏‌ها را در افغانستان به خدمت گرفته است. هرچند نشر این گزارش‌ها نگرانی عمومی‏‏ را برانگیخته است، اما تاکنون مقام‌های رسمی‏‏ و حکومتی در ارتباط با نفوذ گروه داعش در کشور اظهار نگرانی ننموده و چنین گزارش‌هایی را رد نموده‏‌اند. سخنگوی وزارت داخله در این رابطه اعلام کرد: «برخی اطلاعات نادرست از سوی تعدادی افراد در این خصوص منتشر شده که حقیقت ندارد.» وی در این باره تاکید ورزید که نیروهای امنیتی کشور به هیچ گروه خرابکاری اجازه فعالیت را نخواهد داد.

اکنون در این ارتباط کم ازکم دو پرسش جدی وجود دارد: نخست این ‌که آیا این زمزمه‌ها و گزارش‌ها آنگونه که مقام‌های حکومتی تکذیب کرده‏‌اند واقعیت نداشته و شایعه‏‌ای بیش نیستند؟ اگر چنین باشد چرا وجود چنین شایعه‏‌ای توانسته است فضای رسانه‏‌ای را اشغال نموده و بخشی از افکار عمومی ‏‏را متوجه خود سازد؟ و اگر واقعیت دارد چرا مقام‌های حکومتی و به‏‌خصوص مقام‌های امنیتی در این رابطه یا سکوت را اختیار کرده‏‌اند یا این‌که به اظهار تکذیبه‌های سطحی اکتفا نموده و برای برگرداندن آرامش و امنیت در جامعه و به‏‌خصوص امنیت روانی جامعه تلاشی به خرج نمی‌دهند؟

به نظر می‌رسد که گزارش‌های یاد شده چه واقعیت داشته باشد یا نداشته باشد با توجه به وضعیت متشنج منطقه و شکنندگی اوضاع در کشور زنگ خطر حضور داعش را در کشور نباید دستِ‏‌کم محاسبه نموده و از کنار آن غافلانه عبور نماییم. زیرا که زمینه‌ها و عوامل متعددی برای حضور و بهره‏‌برداری گروه‌های هراس‏‌افکن همانطور که در طول سیزده سال وجود داشته است، اکنون بیشتر از پیش وجود دارد. بدین جهت انتظار جدی برده می‌شود که مسئولان حکومت وحدت ملی و به‏‌خصوص مسئولان امنیتی به جای تکذیب گزارش‌های مربوط به فعالیت داعش در کشور، باید به صورت دقیق مراقب حرکت‌ها و باورهای گروه‌های مخالف مسلح دولت در ولایات باشند.

آنان نباید نسبت به تامین امنیت فیزیکی و روانی جامعه و حفظ اعتماد مردم به حکومت و نیروهای امنیتی سهل‏‌انگاری و غفلت از خود نشان دهند. سکوتی که اکنون از سوی مقام‌های امنیتی وجود دارد برای جامعه سخت پرسش‏‌برانگیز است! کم از کم باید مسئولان کشور به این پرسش پاسخ روشن و صادقانه بدهند که چگونه گروه‌های هراس‏‌افکن‏‏ مربوط به داعش یا هرگروه دیگر هراس‏‌افکن‏‏ اینگونه آزادانه در هر نقطه‏‌ای از کشور که خواسته باشند قادر به نقل و انتقال گردیده و حتا پایگاه‌های آموزشی ایجاد می‌نمایند؟ چشم بیدار نیروهای امنیتی کشور کجا را رصد می‌کند که دشمنان این‌گونه آسوده خاطر به فعالیت‌های خود مشغول اند؟

0 پیام برای این مطلب ثبت شده