عاشورا را درست پاس بداریم

یکی روزه می‏دارد و دیگری نذر و خیرات می‏دهد و دسته‏‌های زیاد دیگری هستند که به سر و سینه می‏کوبند. صوت قرآن هم به گوش می‏رسد. چرا این افراد چنین می‏کنند؟ چرا یکی روزه دارد و یکی دیگر ظرف‏‌های نذری به دست دارد؟ چرا تعدادی از خانه‏‌های شان بیرون نمی‏‌شوند؟

روز عاشورا است. روزی که تاریخ سرنوشت دیگری برای بشریت رقم زد. حساب شر و نیک دراین روز جدا گردید. دو راه گشوده شد: راه حسین و کسانی که با او ماندند درحالی که از تاریکی شب تاسوعا برای گریز و تنها رها کردن کاروان حماسه و ایثار استفاده نکردند. راه حق و باطل، راه عرش و فرش، راه حسین و یزید. این روز که شکوه، ابهت و عظمت ابدی خود را از72 وفا پیشه‏‌ی ایثارگر به دست آورده روز عاشورا است. به دلیل هم‏‌نوایی با این روز و حادثه‏‌ی نهفته در دل این روز به سوگ نشسته ایم سوگی که به اشکال گوناگون تبارز می‏‌باید.

انسان، به سوگ نشسته است نه شیعه و نه سنی نه افغان و نه عرب و نه هم ایرانی. آن که به سوگ نشسته است انسانی آزاده‏‌ای است که نمی‏‌خواهد با اغماض از کنار بی‏‌عدالتی ها بگذرد. انسان آزاده‏‌ای که تاب و تحمل ظلم و ستم را ندارد و دراین باره نیازی به تامل و تفکر ندارد.

اما نباید در اثبات علاقه و ارادت به امام حسین (ع) و یاران او به دامنه‏‌های افراط و تفریط گرفتار گردید زیرا دراین صورت دست‏ه‌ای زیادی درانتظار این هستند تا به نفع اهدافی دیگر سود ببرند و به تفاوت‏‌های مذهبی رنگ تفرقه و دشمنی بدهند.

در کشورما از آن جایی که اکثر مردم سخت پایبند باورمند به شعایر دینی هستند و درتلاش این هستند که تا این شعایر به درستی به انجام برسند باید توجه داشته باشند که دچار اعمال به دوراز شرعیت و بی‏فایده و زیان‏رسان نگردند.

فاطمه عزیز؛ نماینده مردم در پارلمان در صحبت‏‌هایش در پارلمان به موضوعی اشاره کرد که بسیار تکان دهنده بود. این نماینده‏‌ی مردم گفت یکی از کسانی که برای عزاداری به قمه زنی دست زده بود دچار مشکل کلانی گردیده و به خاطر این کار برخی از اعصابش قطع گردیده است و مادر این جوان که گویا نان‏‌آور خانواده نیز بوده است اکنون در ماتم فرزند فلج، خود نشسته است.

این گونه عزاداری کردن جز به نمایش گذاشتن و صدمه زدن به خود و آسیب رسانی به ذات عزاداری امام حسین (ع) چیزی دیگری را به اثبات نمی‏رساند.

علما نقش بسیار بارز و مهمی درارشاد و راهنمایی و سوق دادن جوانان به سمت عزاداری درست و مناسب شأن و منزلت امام حسین (ع) و کسانی که جان‏‌شان را در راه خدا و حق و اثبات حقانیت راهشان به دور ازهر گونه تظاهر و دورنگی‏‌ها در کربلا از دست داده اند، دارند.

علما باید بدانند که در این راه مسئولیت مهمی متوجه آن‏ها است و باید در راه اشاعه‏‌ی اهداف راستین قیام امام حسین (ع) تلاش کنند.

امام حسین (ع) برای اصلاحات قیام کرد آیا می‏توان با یک امر زشت و منکر و خلاف توصیه‏‌های دینی ادعا کرد که راه امام حسین (ع) را ادامه می‏دهیم؟ چرا ما با رسم‏‌های ناپسند تیغ‏‌زنی‏ و قمه‏‌زنی که هم به صحت انسان صدمه می‏زند و هم به نیت پاک عزاداران آسیب وارد می‏کند چهره‏‌ی نامطلوبی از قیام امام حسین (ع) که مبارزه با فساد و نابرابری‏‌های اجتماعی و ظلم بود به نمایش بگذاریم؟ مسئولیت ما این است که از قیام امام حسین (ع)به گونه‏‌ی شایسته و در شأن مقام آن امام همام تجلیل کنیم و پاسدار واقعی و به دور از تظاهر و ریا برای خون فرزند علی باشیم.

سنت بسیار حسنه‏‌ای که درچند سال اخیر در کشور توسط وزارت صحت عامه پایه‏‌گذاری شده است ایجاد بانک خون امام حسین (ع) می‏‌باشد. هر سال مراکز سیار و ثابت برای دریافت خون عزاداران به صورت داوطلبانه درنقاط گوناگون کابل و ولایت‏‌ها آماده خدمات‏‌رسانی به عزاداران می‏‌باشند.

برای این که ما بتوانیم درایام عزاداری امام حسین (ع) به شکل مناسب و درست به عزاداری و سوگواری بپردازیم باید هوشیار باشیم و دچار احساسات نشویم تا بتوانیم در راه اصلاحات و مبارزه با فساد و نابرابری‏‌های سیاسی و اجتماعی گام برداشته و عزاداران واقعی برای فرزند فاطمه و نواسه‏‌ی بزرگوار پیامبر بزرگ اسلام و کسی که سر در راه اصلاح امت جدش نهاد و در این راه به زیبا ترین شکل به شهادت رسید و با این شهادت جاودانه گردید، باشیم.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده