عبدالروف ابراهیمی، رئیس مجلس نمایندگان: هدف شهدای پانزدهم عقرب تغییر مثبت در دسترخوان مردم و رونق اقتصادی کشور بود

نحمده و نصلی علی رسوله الکریم

تدویرکنندگان محترم این مراسم باشکوه

ورثه محترم شهدا، نمایندگان معزز ملت در شورای ملی، مقامات عالیه دولتی، بزرگان محترم مردم، جوانان ارجمند، برادران و خواهران عزیز!

حضار محترم!

واژه شهید متعلق به کسانی است که لذایذ زندگی دنیا آن‌ها را فریفته و شیفته نساخته، ایمان و تعهد آن‌ها را برای فداکاری در راه خدا و خدمت به خلق خدا، تحت تاثیر قرار نداده، و بلکه ثابت‌قدمی آن‌ها در راه رسیدن به هدف‌های پاک‌شان استوارتر بوده است.

شهادت مقامی است که نزد خالق عالمیان جایگاه خاص و رفیعی دارد. خداوند در قرآن عظیم الشان فرموده است: و هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند مردگانند، بلکه آنان زنده‌اند، و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.

دوستان گرامی!

دشمنان سوگند خورده افغانستان، همواره درصدد این بوده‌اند تا تمامی تلاش‌های شان را برای امحای فیزیکی کسانی به کار ببندند که مردم افغانستان به آن‌ها اعتماد کرده‌اند یا مسئولیت نمایندگی‌شان را به‌ آن‌ها محول کرده‌اند. حادثه پانزدهم عقرب۱۳۹۶ یکی از همین سناریوهایی بود که ده سال قبل از امروز با ایجاد آن دشمنان وطن نیات شوم و خصمانه خود را در ولایت بغلان علیه وکلای مردم ما به نمایش گذاشتند.

هرچند هدف اساسی دشمن، هیئت اعزامی کمیسیون اقتصاد ملی ولسی جرگه به ریاست مرد نستوه، مبارز و اقتصاددان، شهید سیدمصطفی کاظمی بود، اما در این واقعه آن‌ها جنایتی را مرتکب گردیدند که حتی بر اطفال معصوم معارف و معلمین شان که پدران معنوی اولاد وطن هستند، و نیز بر اهالی بی‌دفاع  محل ترحم صورت نگرفت.

دلیل دقیقتر اقدام دشمن در حادثه پانزدهم عقرب این بود که شهید سیدمصطفی کاظمی با تحلیل دقیق از وضعیت اقتصادی کشور و تبیث خلاها و نقایض عرصه‌های اقتصادی در نهادهای مختلف حکومت، همراه با همکارانش تصمیم به آن گرفتند که رخت سفر ببندند و عازم ولایت‌ها و ولسوالی‌ها شوند، لذا با استراتیژی که طرح کرده بودند، نهادهای اقتصادی را از نزدیک مطالعه و ارزیابی نمایند و به منظور تامین رفاه اقتصادی کشور، اصلاحات لازم را در امور اقتصادی وارد و از این طریق جلو فساد اداری، اختلاس، سوء استفاده و حیف و میل دارایی‌های عامه را بگیرند، تا بستری برای شکوفایی اقتصاد کشور فراهم گردد.

آن‌ها رفاه مردم خود را می‌خواستند. هدف آن‌ها وارد آوردن تغییر مثبت در دسترخوان مردم‌شان و تامین رونق اقتصادی کشور بود. آن‌ها به گفته معروف شهیدکاظمی، به این عقیده بودند که «نسل آینده ما نباید وارث کشور ضعیف، بی‌اعتبار، مصرفی و قرضدار باشد» آرمانی که بدون شک، طرف تایید و حمایت همه مردم افغانستان می‌باشد.

برای به اجرا درآوردن حادثه پانزدهم عقرب، علاوه بر بدخواهان افغانستان که از هیچ توطئه علیه منافع ملی ما، دریغ نورزیده‌اند، اگر پشت پرده این جنایت هولناک و بازدارنده رفاه مردم، هرگروه، نهاد و یاسازمانی که باشد، بدون آن که به قوم و حزب و مذهبی نسبت داده شود، دشمن آشکار افغانستان و مردم آن است. آن‌ها غلامی و وابستگی مردم آزاده، مبارز و مقاوم ما را می‌خواهند، و مخالف پیشرفت، ترقی و رفاه کشور و مردم ما هستند.

در این میان آن چه مایه اندیشه و تامل است، این که از این جنایت تکان‌دهنده مدت ده سال می‌گذرد و در طول این مدت، فامیل‌های شهدا و تمام مردم افغانستان انتظار دارند که حکومت بنابر وظیفه و مسئولیتی که دارد عاملین این جنایت راتثبیت، تعقیب، دستگیر و افشا کند؛ ولی متاسفانه تاحال هیچگونه اطلاعی و هیچ سرنخی از فضیه داده نشده است. لهذا یک بار دیگر با اغتنام از فرصت از مراجع مربوط حکومت می‌خواهیم که بیشتر از این مردم ما را به انتظار نگذارند و عوامل این جنایت را شناسایی و به منظور تسلی دادن وارثین شهدا و آرامش روان مردم با آن‌ها شریک سازند.

خداوند روح مرد صادق راستین و آزاداندیش شهیدکاظمی وهمران شهیدش هریک شهیدمحمد عارف ظریف، نماینده مردم کابل، شهیدصبغت‌الله ذکی، نماینده مردم تخار، شهیدصاحب‌الرحمن همت، نماینده مردم کنر، شهیدانجنیر عبدالمتین، نماینده مردم هلمند، شهیدنازکمیر سرفراز، نماینده مردم کندز وهمچنان تمامی شهدای شورای ملی افغانستان را که قبل و بعد از این حادثه طی دسایس گوناگون، هدف تیر خصمانه دشمنان وطن شده‌اند، خشنود و جایگاه‌شان را در بهشت برین قرار بدهد.

عزیزان گرامی!

شهدا به حق پیوسته و ماندگار شده‌اند، و نیز نام‌شان ثبت صفحات زرین تاریخ  کشور گردیده‌اند. همچنان مردم شهیدپرور و قهرمان افغانستان، هیچگاه یاد و خاطره شهدا و خدمتگذاران صدیق‌شان را فراموش نمی‌کنند. و این افتخاری است بس بزرگ برای وارثین، همکاران و ارادتمندان آن‌ها و قوت قلب برای ما هم‌صنفی‌های شان که متعهد به ادامه راه شان هستیم. در خاتمه پیام من به مخالفین دولت افغانستان که افغان هستند و در این سرزمین زاده شده‌اند این است که باید بدانند و درک کنند که جنگ و کشتن هموطن راه حل نیست، و هیچ منازعه‌ای نتوانسته که از راه جنگ به پیروزی برسد. هر اختلاف بالاخره با مذاکره، مفاهمه و جستجوی راه حل مسالمت‌آمیز؛ یعنی صلح، به توافق انجامیده است. راه درست و عقلانی این است که به پیام صلح‌طلبانه دولت افغانستان لبیک بگویند و به زندگی عادی در بین مردم شان بپیوندند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده