«غیرت افغانی» با بودجه‏‌ی خارجی

پس از یک ماه، سرانجام بودجه‏‌ی سال ۱۳۹۳ با درج نظریات پیشنهادی نمایندگان از مجلس سنا نیز گذشت. بودجه‏‌ی ملی سال 1393 بیش از 444 میلیارد افغانی در نظر گرفته شده و بیشتر از بودجه‏‌ی سال گذشته است.

گفته شده که بودجه‏‌ی ملی سال آینده در مقایسه با بودجه‏ی ملی سال 1392 حدود 27 در صد افزایش یافته است. اما منبع بودجه‏‌ی امسال نیز مانند سال‏‌های پیش از درآمدهای داخلی نه بلکه وابسته به کمک‏‌های خارجی است.

مقام‏‌های وزارت مالیه نیز اعلام کرده اند که بودجه‏‌ی افغانستان، صد درصد از پول کمک‏‌های خارجی تمویل می‏شود و سهم دولت در تامین بودجه نیز کاهش یافته است. آنان می‏گویند که به دلیل اوضاع ناپایدار سیاسی، رشد اقتصادی کشور در سال جاری ۱.۵درصد کاهش یافته است و این امر روی منابع تأمین مالی بودجه‏‌ی کشور تاثیر مستقیم و منفی داشته است. حضرت عمر زاخیلوال صراحتاً در صحن مجلس بزرگان و در حضور رسانه‏‌ها بیان کرد که منبع بودجه‏‌ی افغانستان صد درصد خارجی است.

آقای زاخیلوال گفت که رشد اقتصادی کشور نسبت به سال‏‌های گذشته که ۱۰ تا ۱۲ درصد بوده، در سال جاری ۱.۵ در صد کاهش یافته است. به گفته وزیرمالیه: درآمدهای داخلی نیز به علت کار ساخت و ساز و فرار سرمایه‏‌ها از کشور در سال جاری کاهش پیدا کرده است. او تاکید کرد که به علت کاهش کمک های خارجی به افغانستان، بودجه شماری ازنهادهای دولتی نسبت به سال های گذشته کمتر خواهد بود.

این درحالی است که شماری ازسناتوران خواهان افزایش بودجه‏‌ی شماری از ولایت‏‌ها هستند، اما وزیرمالیه می‏گوید، کشوری که نزدیک به صد درصد بودجه‏‌ی آن وابسته به کمک‏‌های خارجی است، وزارت مالیه آن چگونه می‏تواند تمامی نیازمندی‏‌ها را در بودجه قرار دهد.

آقای زاخیلوال تأکید کرد که در تهیه بودجه سعی زیادی کرده که بودجه‏‌ی سال ۹۳ بهتر از سال‏‌های پیش باشد. این درحالی است که شماری از سناتوران می‏گویند که در طرح بودجه‏‌ی سال آینده توازن در نظر گرفته نشده است.

از سوی دیگر آقای زاخیلوال می‏گوید که بخش اعظم این بودجه به هدف بلند بردن ظرفیت نیروهای امنیتی کشور اختصاص داده شده تا آن‏ها قادر به انجام عملیات مستقل شوند. وی برخی عوامل افزایش در بودجه‏‌ی سالانه را چینن بیان داشت: « 49 میلیارد افغانی مصارف سکتور(بخش) امنیت، 9 ملیارد افغانی مطابق به قانون ازدیاد در حقوق شهدا و معلولین، 500 ملیون افغانی افزایش در حقوق متقاعدین ملکی و نظامی، 1.6 میلیارد افغانی افزایش در بودجه وزارت معارف و 500 میلیون در حقوق استادان پوهنتون‏‌ها(دانشگاه‏‌ها) افزایش به میان آمده و در بودجه اختصاص یافته است

در حالی که حدود 62 درصد از بودجه‏‌ی ملی به بخش‏‌های نظامی و امنیتی اختصاص داده شده است، حال پرسش در اینجاست که اگر جناب رئیس‏‌جمهور کشور بر لجاجت خود مبنی بر عدم امضای پیمان امنیتی با امریکا پافشاری کند، و امریکایی‏‌ها علاقمندی حضور در افغانستان را از دست بدهند و به دنبال آن هم‌پیمانان‏شان نیز تمام توجه و امکانات خود را به افغانستان قطع کنند، آیا روی منابع تمویل‏‌کننده مالی و انگیزه‏‌ی حمایت‏‌کنندگان خارجی از افغانستان تاثیر منفی نخواهد داشت؟ و اگر تاثیر منفی داشته باشد این همه پیش‏‌بینی‏‌ها و آینده‏‌نگری‏‌ها و برنامه‏‌ریزی‏‌هایی که کابینه‏‌ی افغانستان با بودجه‏‌ی 100% خارجی در سال آینده روی دست گرفته اند همه نقش بر آب نخواهد شد؟ این درحالی است که دولت هم اکنون از پرداخت معاش استادان دانشگاه که در بین تمام کارکنان دولتی نسبت به دیگر حقوق بگیران تعدادشان انگشت شمار است عاجز مانده و آن را با تاخیر سه‏‌ماهه اجرا می‏کند. چه رسد به مجموع کارکنان دولت از جمله و به‏‌ویژه نیروهای امنیتی کشور که در قبال پرداخت پول نقد وظیفه اجرا می‏کنند.

وقتی نمی توانیم حقوق و معاش کارکنان دولتی را از منابع داخلی تامین کنیم این همه لاف زدن های پوچ و شعارهای پوپولیستی به چه معنایست؟ زمانی که تامین کننده و تمویل کننده بودجه نظامی کشور، منابع خارجی است این همه خرده گرفتن و بهانه تراشی نسبت به خارجی ها از چه حکایت می کند، این که نمی توانیم از پول خودو خانه، مکتب، سرک، کلنیک و حتا یک پل بسازیم بماند؛ اما وقتی در قسمت تامین خورد و خوراک خود محتاج بیگانه ها شده ایم باعث و بانی این همه کیست؟ شاید بعضی از نفوس این سرزمین نخواهند شیر باشند و کاه بخورند و آرزوی شان داشتن زندگی آرام و انسانی باشد.

با موضع‏‌گیری‏‌های احساساتی و تصمیم‏‌گیری‏‌های دور از عقلانیت سیاسی که هرازگاهی توسط رئیس‏‌جمهور گرفته می‏شود که قطعاً روی اراده و انگیزه و تصامیم کشورهای کمک‏‌کننده تاثیرگذار خواهد بود اگر دولت در خصوص تأمین منابع مالی بودجه‏‌ی سال 1393 و پرداخت به موقع نیروهای امنیتی با مشکل روبرو شود، امنیت شکننده‏‌ای که اینک در قبال گرفتن پول از سوی نهادهای نظامی و امنیتی برای کشور و شهروندان تامین می‏شود با چه سرنوشتی روبرو خواهد شد، خصوصاً اگر که نیروهای خارجی به یکباره و زودتر از موعد مقرر افغانستان را ترک و کمک‏‌های خود را نیز قطع کنند؟

امید که سیاست‏‌گران کشور به دور از هرگونه احساسات و گرایشات مردم‏فریبانه با درایت گام بردارند و با عقلانیت تصمیم بگیرند و ثمره 14 سال جهاد نظامی و 12سال تلاش سیاسی این مردم را با خاک یک‌سان نکنند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده