فرهنگ بین‏‌النهرین‌زیر تیغ جلادان داعش

وحشی‏‌گری‏‌های بسیاری در طول جنگ‏‌های مختلف در تاریخ بشر رخ داده است، اما کمتر حمله‏‌ای به تخریب آثار تمدنی بشر انجامیده است و هر قوم و گروهی که به چنین عملی دست زده، تاریخ قضاوت سنگینی علیه آن‏ها داشته است. گاهی سخن گفتن از درد انسان، از رنج بشر و از مصیبت‏‌هایی که از وحشی‏‌گری‏‌های جزم‏‌اندیشان بر قلب انسان حادث می‏شود بسیار دشوار است. در چنین مواردی است که قلم از نوشتن باز می‏ماند و انسان درد را بر سینه خود احساس می‏کند.

داعش در یک اقدام متحجرانه تاریخ بشر را به مسلخ برد. موزیم‏ی موصل که به پتک تکفیری‏‌ها منهدم شد، در تلاقی سه فرهنگ کرد، ترک و عرب، قرار داشت و میراثی بس گرانسنگ از سه هزار سال تمدن بین‏‌النهرین را در دل نهان کرده بود. زخم جانکاهی که بر پیکر تمدن بین‏‌النهرین نشسته است خاطره تاریخ‏‌سوزی طالبان را در ذهن‏‌ها زنده کرد؛ زخمی که پیشتر مجسمه بودا در بامیان به ضرب گلوله‏‌های توپ طالبان آن را بر سر و شانه خود دید. طالبان در اقدامی مرتجعانه در دوره‏‌ی سیاه حکومت‏‌شان بر کشور، یکی از بزرگ‌ترین مجسمه‏‌های تاریخی بودا را به بهانه‏‌ی مبارزه با کفر نابود کردند. اگر «داعش» بعد از چاقوی تیز و بران خود، به پتک روی آورده است، حکایت غریبی نیست. داعش از ابتدای شکل‏‌گیری خود پرچم «هر که با من نیست دشمن من است» به دست گرفت، باید هم دشمن تاریخ باشد زیرا می‏داند، همین تاریخ از او به عنوان سیاه‏‌ترین لکه تاریخ، به سیاهی پرچم آن قضاوت خواهد کرد.

تفکر داعش که بر مبنای ایدئولوژی نفرت‏‌پراکنی استوار است، تفکری در تضاد با اندیشه‏‌های اندیشمندان نوگرای اسلامی است، تکفیری‏‌ها در این هجوم خویش قبل از هر چیز اندیشه‏‌های «محمد رشید رضا» را لگدمال کردند، مردی که اندیشه‏‌های او بر «حسن البنا» تأثیری فراوان نهاد، اخوان‏‌المسلمین را بنا نهاد و معتقد بود موصل، باید از جایگاه ویژه‏‌ای بین مسلمانان برخوردار باشد.

او برآن بود که موصل، با توجه به موقعیت جغرافیایی خود که نقطه اتصال مسلمانان کرد، ترک و عرب است، می‏تواند یکی از پایتخت‏‌های جهان اسلام باشد. البته داعش نیز داعیه تشکیل خلافت اسلامی با پایتختی موصل را دارد اما پایتختی که داعش می‏‌خواهد تشکیل دهد با پایتخت محمد رشید رضا تفاوت‏‌هایی مثل شب با روز دارد. رشید رضا خواهان تشکیل پایتختی اسلامی در موصل بود که گردانندگان آن افرادی برخاسته از کانون‏‌های علمی دانشگاه‌ها باشند. اما داعش از اساس با کتاب و دانش در تضاد است. دانشی که داعش می‏‌خواهد، دانشی است که از طریق آن بتواند سرهای بریده و قفس‏‌های سوزان را به نمایش بگذارد. پایتختی که داعش بنا داشت در موصل بنا کند، اکنون تبدیل به پایتخت رعب و وحشت شده است. هرچند که به حق می‏توان گفت، راه داعش برای تشکیل پایتخت، با استناد به آدم‏‌سوزی‏‌های اخیر و آدم‏‌ربایی‏‌ها و آنچه در موصل انجام داده، آغاز نشده پایان گرفته است.

نگاهی به ویدئویی که داعش از ترکتازی خود در موزیم‏ی موصل منتشر کرده است، نشان می‏دهد، این گروه هراس‏‌افکن به واسطه این نمایش قصد دارد، با یک تبلیغات رسانه‏‌ای قوی چیزی را بپوشاند و مخفی نگه دارد. آن چه داعش درصدد مخفی نگه داشتن آن است ضعف‏‌ها و شکست‏ه‌ای این گروه به‏‌ویژه در یک ماه اخیر و پس از سقوط کوبانی است. شکست داعش در کوبانی برای این گروه، شکستی تلخ توصیف شد. آن‏ها در این منطقه از کردهایی شکست خوردند که واحدهای نظامی زنان در آن نقشی پررنگ داشتند. داعش شکست از زنان را برای خود معادل مرگ می‏‌پندارد.

اما همه شکست داعش در یک ماه اخیر به همین شکست ختم نشده است. شکست این گروه در البغدادی نیز نشان از ضعف آن در حمله به یک شهر و نگه داشتن تسلط خود بر آن داشت. به‏‌ویژه که داعش همواره درتبلیغات رسانه‏‌ای خود مدعی شده به هر شهری حمله کرده است مردمان آن را مطیع و منقاد خود ساخته است. به جز این، برخی از اخبار نیز از اختلافات درونی داعش حکایت دارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده