کابل جولان‌گاه سودا گران مرگ! هراس‌افکنى را از ریشه بخشکانید

بغاوت وتهدید وترور ، سراسر کشور را فرا گرفته است. هراس‌افکنان هروقت، هرجایى را که اراده کنند، می‌توانند مورد حمله مرگ‌بار قرار دهند. کابل مرکز اقتدار سیاسى حکومت، جولان‌گاه سودا گران مرگ شده است. هراس‌افکنان هرنقطه‌اى این شهر را که بخواهند مورد هجوم وحشیانه قرار می‌دهند. ازمراکز نظامى- امنیتى تا مساجد، هوتل‌ها، چهارراهى‌ها ونقاط مزدحم شهر، هیچ نقطه‌اى درامان نیست، دربسیارى ازاین حملات هراس‌افکنانه، صرفا انسان (فارغ ازموقف وموقعیت سیاسى-اجتماعى آن )مورد هدف است و بدون شک این نوع اقدامات وحشیانه، درهیچ مکتب ومسلکى، به هربهانه‌اى که انجام داده شود، مجاز نیست. حمله به مساجد ونقاط مزدحم وپرتردد شهرها قطعا ازمصادیق جنایت جنگى است که هرروزه توسط ستیزه‌جویان انجام می‌شود.

براساس آنچه بیان شد، حال وروز مردم افغانستان تاسف‌بار است. حکومت حامد کرزى، هراس‌افکنان را برادران ناراضى خواند. حکومت وحدت ملى، مخالفان سیاسى نامید. ایالات متحده آمریکا نیز این مرگ‌آفرینان حرفه‌اى وقاتلان مردم افغانستان را هراس‌افکن نمی‌داند، بلکه شورشیانى می‌داند که ازظلم وفساد وعدالت‌ستیزى حکومت مرکزى به ستوه آمده‌اند وبا مرگ‌آفرینى‌شان، درواقع نارضایتى وناخشنودى خودرا ازحکومت مرکزى اعلام مى‌کنند!

مرزى بین دوست ودشمن وجود ندارد. تعریفى ازماهیت وهدف جنگ وجود ندارد؛ ما کى هستیم؟ ارزش‌هاى ما چه هستند؟ نظام سیاسى ما چه نوع نظام سیاسى است ودرپى تحقق چه نوع ارزش‌هایى است؟ هراس‌افکنان کى هستند؟ ازکجا دستور مى‌گیرند وچه نوع ارزش‌‌هاى والاى انسانى را مورد هجمه قرار می‌دهند وباکدام اهداف راهبردى، ترقى‌خواهانه وپیشروانه ما به صورت بنیادى در ستیزاند؟!

فقدان سیاست مشخص امنیتى- دفاعى حکومت، نوع ادبیاتى که حاکمان ما در رابطه با هراس‌افکنان به کار مى‌برند ونیز رویکرد غیرمنظقى حامیان بین المللى حکومت نسبت به پدیده تروریسم در افغانستان، موجب ابهام و سردرگمى عمیق ملى درمواجهه با تهدید هراس‌افکنى شده است. دیگر ازشدت قبح بغاوت وقساوت کاسته شده و انتحار وانفجار به یک فرهنگ تبدیل شده است. حساسیت ملى نسبت به افراد و گروهایى که درپى تحقق منویات و مزدورى به بیگانگان هستند، کم‌رنگ شده است! اکنون سربازان فداکار ما نمى‌دانند براى چه مى‌جنگند؟ ودر برابر کى مى‌جنگند؟! هراس‌افکنان؟ دشمنان ارزشهاى بنیادین انسانى؟ مخالفان سرسخت پیشرفت وترقى کشور؟ یا برادران ناراضى و مخالفان سیاسى؟ یا شورشیانى که علیه حکومت فاسد به جوش وخروش آمده‌اند؟

به نظر ما اهداف وهویت هراس‌افکنان مشخص است. آنان هراس‌افکنانى هستند که ازبیگانگان دستور مى‌گیرند وبا همه ارزش‌هاى جهان شمول انسانى وآموزه‌هاى اصیل دینى مخالفند وهیچ نوع شک و شبهه‌اى درماهیت تروریستى آنان وجود ندارد.  هرنوع تردید و سردرگمى را، خود ما ومتحدین بین المللى ما ایجاد کرده‌اند. اکنون ابتکار عمل در دست هراس‌افکنان است ، هرگاه خواستند هجوم مى‌آورند، قتل‌عام می‌کنند، بساط حکومت را بهم مى‌ریزند و خوف‌انگیزترین جنایت‌ها را مرتکب می‌شوند. اما حکومت ونهادهاى امنیتى- دفاعى ما به شدت ضعیف، منفعل وفاقد هرنوع برنامه امنیتى- دفاعى هستند و صرفا براعمال ددمنشانه آنان حیرت‌زده نظاره‌گرند وبر محکومیت صرف دهشت‌افکنان بسنده مى‌نمایند! زندگى درسایه تهدید وترور بغاوت‌گران شیطان‌صفت امکان‌پذیرنیست وباید به درد و رنج مردم افغانستان پایان داد.

براى مهار ساختن ماشین دهشت‌افکنى وایجاد صلح وثبات درکشورومنطقه، با ارایه چند پیشنهاد مشخص، به حکومت ومتحدین بین‌المللى آن توصیه مى‌کنیم به سراغ خاست‌گاه هراس‌افکنى بروید وریشه تروریسم را بخشکانید.

1- طالبان را با همه شاخه‌هایش درفهرست گروه‌هاى تروریستى قرار دهید.

2- ازشوراى امنیت سازمان ملل بخواهید پاکستان، حامى منطقه‌اى هراس‌افکنان رادرفهرست کشورهاى حامى تروریسم قرارداده و زمینه‌هاى حقوقى تحذیر وتنبیه بین‌المللى آن را فراهم آورد.

3- پاکستان وبه‌خصوص ISI حامى وعقبه استراتژیک هراس‌افکنان را که راهبرد مبارزه باهراس‌افکنى را به شدت به چالش کشیده، مورد تحریم همه جانبه قراردهید ودرصورت لزوم گزینه قهروخشم رانیز برروى میز قراردهید.

4-  نهادهاى امنیتى- دفاعى را ازوجود عناصر نفوذى هراس‌افکنان وحامیان خارجى آنان پاکسازى کنید.

5- نهادهاى امنیتى- دفاعى را ازهرحیث تقویت کنید وبه اهلش بسپارید

6- زمینه شکل‌گیرى دولت قانون‌مند ملى را فراهم نمایید.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده