مردم، غایب بزرگ رقابت‌های سیاسی

پنجشنبه 30 قوس

در روزهای گذشته اعلام پذیرش استعفای عطا محمد نور، والی بلخ از سوی ارگ ریاست‌جمهوری و رد آن از سوی آقای نور و جریان حامی وی، بحث‌های جدیدی را در میان حلقات سیاسی کشور ایجاد کرده است. جمعیت اسلامی افغانستان که عطامحمد نور ریاست اجرایی آن را بر عهده دارد، در اعلامیه‌ای این اقدام ریاست‌جمهوری را مردود دانست.

در این ارتباط میان جریانات سیاسی و تحلیلگران دو نظریه مطرح است: عده‌ای بر آن اند که برکناری و جابجایی مقامات عالی‌رتبه دولتی از جمله والیان یک امر معمول از سوی رئیس‌جمهور است و مورد عطامحمد نور هم جدای از آن نیست. اما برخی دیگر با اشاره به این که حکومت وحدت ملی تحت شرایط خاصی تشکیل شد و حزب جمعیت هم از احزاب حامی داکتر عبدالله، رئیس اجرایی بوده است، بنابراین استدلال می‌کنند که برکناری آقای نور در وضعیت فعلی کشور به صلاح نیست.

اگر هم هر دوی این استدلال‌ها را بپذیریم باز هم متاسفانه آن چه در این میان جلب توجه می‌کند این است که طرف‌های تشکیل دهنده حکومت وحدت ملی به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند آوردن اصلاحات و بهبود اوضاع مملکت و مردم است. بیشتر عمر حکومت وحدت ملی تاکنون در بحران گذشته و رقابت‌ها و یارگیری‌ها و زدن حریفان سیاسی و امتیاز و امتیازگیری طرفین همچنان ادامه داشته است. غایب بزرگ این همه کشمکش و توطئه و دسیسه‌چینی و مذاکره و امتیازخواهی، مردم بوده‌اند.

رهبران حکومت وحدت ملی خود شاهد اند که اوضاع امنیتی به کدام سو روان است، وضعیت اقتصادی مردم به چه شکلی است. نهاد دولت در این میان تقلیل یافته به مشتی کارمند که مصروف ورق و ورق بازی اند و ارگ ریاست‌جمهوری هم به گفته سخنگویش مصروف مات کردن حریفان سیاسی. رهبران حکومت وحدت ملی باید به مردم حساب بدهند که در ظرف سه سال گذشته برای مردم و کشور چه انجام داده‌اند؟ کدام کار مهم زیربنایی را به سرانجام رسانده‌اند؟ در قسمت برگزاری انتخابات که رکن اساسی دموکراسی در کشور است چه کرده‌اند؟ تذکره‌های الکترونیک را به کجا رسانده‌اند؟ در قسمت بهبود اوضاع اقتصادی مردم چه کار مهمی انجام داده‌اند؟ جای دور نمی‌رویم در همین شهر کابل چه گلی به سر کابل و کابلیان زده‌اند؟ کابل نمونه خوبی از بی‌کفایتی و بی‌فکری همین حکومت است؟

همین است که مردم به این بازی‌های سیاسی علاقه‌ای نشان نمی‌دهند، چرا که خوب دریافته‌اند که طرفین این کشمکش به تنها چیزی که فکر می‌کنند امتیازگیری برای خویش است و نه سودای تغییر و نه آرزوی بهبود برای مردم و کشور دارند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده