مرگ‌سیاه بازهرسفید

براساس تازه ترین گزارش تحقیقی نشرشده تعداد معتادان به مواد مخدر به مرز 3 ملیون نفر رسیده است. یک ارزیابی تازه انجام شده امریکا در مورد مواد مخدر نشان می‌دهد که تعداد معتادان به مواد مخدر در افغانستان افزایش یافته است. این ارزیابی از سوی اداره مبارزه با مواد مخدر وزارت خارجه ایالات متحده امریکا صورت گرفته است. وزیر صحت عامه کشور نیز هفته‏‌ی گذشته در یک نشست خبری در کابل گفت: تعداد افراد معتاد به موادمخدر در سال 2014 میلادی در کشور به 3 ملیون تن رسیده است، در حالی که این رقم در سال 2005 میلادی 900 هزار، در سال 2009 به یک میلیون و در سال 2012 میلادی یک میلیون و شش صد هزار تن بود. بیسوادی، فقر، بیکاری و جنگ از عوامل آلوده شدن شهروندان به اعتیاد شهروندان به مواد مخدر یاد شده است.

طی چند سال گذشته در کنار ناامنی و فقر، موادمخدر و اعتیاد عامل دیگر بروز بحران در کشور به شمار می‌آید. با آن که مبارزه با موادمخدر و اعتیاد از اولویت‌های مهم و اصلی دولت و جامعه جهانی به شمار می‌آمده است و هزینه‌های سنگینی نیز برای آن اختصاص داده و به مصرف رسانیده شده است، اما هنوز هم افغانستان بزرگترین بازار مواد مخدر در جهان می‌باشد و پدیده شوم اعتیاد در جامعه به‏‌خصوص در میان جوانان رو به گسترش است. اکنون این پرسش مطرح است که عوامل اعتیاد چیست و چه راهکارهایی باید برای جلوگیری از اعتیاد وجود دارد؟ حکومت برای مبارزه با این پدیده مضر و مسخ‏‌کننده به‏‌ویژه در میان جوانان چه برنامه و راهکاری را روی دست دارد؟ بر اساس دیدگاه آگاهان روانشناسی و علل فردی اعتیاد را می‌توان در مشکلات روانی، شخصیت نابهنجار، فرار از زندگی تکراری و ضعف اراده افراد جستجو کرد. هم چنان بیکاری، نابرابری‌های اقتصادی و اجتماعی، در دسترس بودن آسان مواد مخدر، زندگی نامناسب در محله زیست و جغرافیایی کشور، ضعف قوانین در خصوص اعتیاد و ضعف در اجرای قوانین از سوی حکومت از عوامل اجتماعی اعتیاد می‌توان یاد کرد.

هم‏چنین مسئله اعتیاد از جنبه دیگر نیز قابل تحلیل است و آن این که اعتیاد در یک جامعه عوارض و پیامدهای منفی گوناگونی را درعرصه‌های مختلف اقتصادی، جسمی، روانی و اجتماعی برجای می‌گذارد. همین‌طور در گستره اقتصادی نیز پیامدهای ناشی از اعتیاد را بصورت لطمه زدن به اقتصاد فرد، خانواده و جامعه، ضعف مالی به اثر خرید مواد مخدر و بیکاری شاهد بود. بنابراین با توجه به وضعیت وخیم کشور و نیز گسترش پدیده شوم اعتیاد در جامعه در راستای زدودن این پدیده منفور دولت باید راه حل‌های پیشگیرانه و برنامه‌های متناسب و مفیدی را برای درمان معتادین به‏‌خصوص جوانان روی دست گیرد. مسئولیتی که متاسفانه طی سال‌های گذشته بصورت جدی به فراموشی سپرده شد و برای حل مسایل و مشکلات ناشی از آن از سوی حکومت هیچ طرح جدی ارائه نکرده است. حال آن‌که تعمیق این مشکل و گستردگی و فراگیری آن ایجاب می‏کرد که دولت طی این چند سال اقدام‏‌های عملی را روی دست می‌گرفت و برنامه‌های مفید و موثری را برای جلوگیری از اعتیاد در کشور اجرا می‌کرد. چنین تصور می‌گردد که مسئله پیشگیری از اعتیاد به عنوان یک استراتژی کلان و عمومی از سوی دولت مناسب‌ترین راهکار برای جلوگیری از وسیع‏تر شدن اعتیاد در کشور می‏باشد و کارآیی خوبی را نیز نسبت به معالجه بعد از اعتیاد نیز دارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده