مقابله با طالبان و دگردیسی در سیاست حکومت

دوشنبه هفته گذشته محمداشرف غنی، رئیس‌جمهور بعد از حمله مرگبار مخالفین مسلح دولت به ریاست محافظت از رجال برجسته دولتی، اعلام موضع نمود. رئیس‌جمهور که در پارلمان سخن می‌راند گروه القاعده، داعش، گروه حقانی و برخی از طالبان را دشمنان مردم افغانستان خواند و بدین گونه موقف روشن دولت را در قبال این گروه‌های ستیزه‌جو اعلام نمود. اعلام موضع قاطع حکومت بعد از گذشت دوسال از تلاش‌های حکومت وحدت ملی برای کشاندن مخالفین مسلح به پای میز مذاکره صورت گرفت؛ تلاش‌هایی که پاسخ مناسبی از سوی مخالفین مسلح دریافت نکرد. اکنون که درسیاست حکومت افغانستان دگرگونی به وجود آمده است و روش حکومت در برخورد با مخالفان مسلح افغانستان تغییر کرده، پیامد آن برای کشور چیست؟

تردیدی وجود ندارد که پاسخ مخالفین مسلح به سخنان رئیس‌جمهور مسالمت‌آمیز و صلح‌جویانه نخواهد بود. هم دولت و هم مردم افغانستان باید منتظر عملیات خشونت‌بار بیشتری از سوی آن‌ها باشند. اما موضع جدید حکومت در دراز مدت به نفع کشور و مردم است؛ زیرا موضع جدید حکومت سبب شده که سربازان فداکار افغانستان در جبهه‌های نبرد از سردرگمی‌خارج شده و در برابر مخالفان مسلح دولت از قاطعیت بیشتری برخوردارشوند. سیاست جدید دولت افغانستان که از حمایت وسیع ملی برخوردار است، روحیه مخالفین را تضعیف، توان و انرژی مقابله سربازان در برابر آن‌ها را افزایش می‌دهد. و در نهایت موازنه قدرت در جبهه‌های جنگ را به نفع مردم افغانستان تغییر می‌دهد. تغییر موازنه به نفع مردم سبب می‌شود که مخالفین مسلح دولت که استراتژی مبارزه نظامی ‌را تنها راه رسیدن به خواست‌های سیاسی می‌پنداشتند نقش برآب شده و آنگاه مجبور خواهند شد برای رسیدن به مطالبات سیاسی، راه حل‌های سیاسی را جستجو کنند. مردم افغانستان به خوبی درک می‌کنند که تاوان سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت چه خواهد بود. اما اگر چشم‌انداز آینده کشور روشن باشد آن را به آسانی می‌پذیرند.

مساله‌ی دیگری که در سخنان رئیس‌جمهور برجسته بود، مبارزه با فساد اداری بود. رئیس‌جمهور به صراحت اعلام کرد که دیگر هیچ گونه فساد، رشوه‌ستانی و رانت‌خوری را در ساختار اداری دولت نمی‌پذیرد. او از برقراری ضوابط به جای روابط سخن زد و گفت دراین راه تلاش خواهد کرد. به درستی هم یکی از دلائل بی‌اعتمادی مردم نسبت به نظام سیاسی در کشور ناکارآمدی و فاسد بودن اداره‌های حکومتی است. وقتی مردم برای حل منازعات حقوقی و جزایی خود به نهادهای خودساز مخالفین مسلح مراجعه می‌کنند، به مفهوم این است که به سیستم قضایی دولت اعتماد ندارند. از بین رفتن اعتماد مردم به معنای این است که دولت و نهادهای مربوط آن از سوی مردم پذیرفتنی نیست و این خود پایه‌های حکومت را متزلزل می‌سازد و زمینه‌ای را فراهم می‌سازد تا مخالفین مسلح دولت به آسانی از مردم سربازگیری کرده و آن‌ها را علیه نیروهای دولتی استفاده نمایند.

مساله مهمتر عدم همکاری مردم در جهت کشف لانه‌های مخالفین مسلح دولت در نقاط مختلف کشور است. در مناطق از کشور نه تنها مردم وجود این لانه‌ها را به مقامات دولت گزارش نمی‌دهند بل آن‌ها را پنهان کرده و از آن‌ها حمایت می‌نمایند. اگر فساد اداری آنگونه که رئیس‌جمهور وعده داده است، از بین رفته و یا حداقل کاهش یابد اعتماد از دست رفته مردم به نظام و اداره‌های دولت باز خواهد گشت و زمینه پذیرش و مشروعیت دولت در میان مردم فراهم خواهد شد.

نکته دیگر که در سخنان رئیس‌جمهور برجسته بود توجه به معیشت و زندگی روزمره مردم است. بیکاری به عنوان عامل مهم انحراف اجتماعی شناخته شده است و اگر بیکاری مهار نشده و زمینه‌های کار برای جوانان فراهم نگردد، بستری برای نفوذ و سربازگیری مخالفین مسلح از جوانان خواهد بود. هزاران جوان تحصیل‌کرده بیکار و صدها هزار نیروی کاری دیگر که امروزه در جستجوی یافتن کار است، سربازان باالقوه مخالفین مسلح هستند.

بنابرتعریف جدیدی از مخالفین مسلح دولت افغانستان و وعده برخورد جدی با آن‌ها ازسوی رئیس‌جمهور و توجه به زندگی و معیشت مردم و مبارزه جدی و اثرگذار با فساد اداری می‌توان روند سیاست در کشور را به گونه مثبت تغییر داد و امید را به مردم باز گرداند. و اگر این تغییر سیاست فقط به گونه شعاری و در جهت ایجاد فضای تبلیغاتی مورد استفاده قرار گیرد پیامد و نتیجه آن خیلی بدتر از گذشته است .

0 پیام برای این مطلب ثبت شده