من رای دادم

با آن که شرایط آب و هوا برای بیرون آمدن از خانه در صبح زود مناسب نبود و باران با شدتی خوشایند می‏بارید، اما شهروندان زیادی در صف‌‏های طولانی در پشت دروازه‏‌های بسته مراکز رای‏دهی حضور یافتند.

روند رای‏دهی به صورت رسمی با انداختن رای از سوی رئیس کمیسیون انتخابات در ساعت 7صبح 16 حمل آغاز یافت. حامد کرزی، رئیس‌‏جمهور نیز رای داد. همچنین محمد یونس قانونی، معاون اول ریاست‏‌جمهوری در پای صندوق‏‌های رای حضور یافت و رای داد. به همین ترتیب دیگر نامزدان ریاست‏‌جمهوری هم در پای صندوق‏‌های رای حاضر شده و رای خود را به صندوق انداختند.

داوود سلطان‏‌زوی، یکی از نامزدان ریاست‏‌جمهوری با استفاده از آخرین فرصت برای جلب آرای بیشتر به همراه همسرش در یکی از مراکز رای‏دهی شرکت کرد و رای داد.

حضور همسران سیاست‌مداران در جهان در برنامه‏‌ها و روندهای اجتماعی و سیاسی و درسخنرانی‏‌های نامزدان انتخابات ریاست‏‌جمهوری یک امر پذیرفته شده است وبه نحوی نشان‏دهنده‏‌ی تعهد سیاستمداران و رهبران سیاسی است.

اما این موضوع در کشور ما با آن که بیشتر از هر زمان و مکان دیگر از حق و احیای حقوق زنان صحبت می‏شود، به چشم نمی‏‌آید. همسران رهبران سیاسی و سیاست‌مداران ما برای همیشه پشت پرده باقی می‏‌مانند و در موارد بسیار اندک در ملاء عام ظاهر شده و در سخنرانی‏‌های شوهران‏‌شان حضور دارند.

این اقدام داوود سلطان‏‌زوی یکی از نامزدان انتخابات ریاست‏‌جمهوری می‏تواند دارای یک پیام قوی باشد و آن این که رهبران و افراد مطرح در سیاست و کیاست می‏توانند بر خلاف رفتار و کنش همیشگی‏‌شان برای رسیدن به اهداف‏‌شان رفتار کنند.

حامد کرزی در سخنرانی خود در 8 مارچ گفته بود که با رای زنان به ریاست‏‌جمهوری رسیده، اما جناب کرزی هم هیچگاه در کنار همسرش در هیچ یک از برنامه‏‌ها و سخنرانی‏‌هایش حتی آن‏هایی که به طور خاص برای زنان انجام یافته، دیده نشده است؛ با آن که حامد کرزی در فصل جدید سیاسی منادی حقوق زنان بوده است. زینت کرزی، در ارگ ریاست‏‌جمهوری به سر می‏برد و کاملاً از سیاست به دور مانده و فقط به عنوان یک مادر از فرزندانش در سیاسی‏‌ترین کانون کشور مراقبت می‏کند.

در کنار مردم و در کنار افراد نخبه و مطرح و نامزدان ریاست‏‌جمهوری و حامد کرزی و معاونین ریاست‏‌جمهوری و همه کسانی که با انگیزه قوی و آگاه و هوشیار، امروز رای دادند، من هم رای دادم و انگشت اشاره‏‌ی دست راستم را با جوهری که تقدیر جمعی ما را رقم خواهد زد، رنگی ساختم.

دومین باری است که من در چنین روندی که به سر نوشت جمعی و ملی ما گره خورده، شرکت می‏کنم. با گام‏‌های استوار به طرف صندوق‏‌های رای می‏روم و با دیدن نیروهای کارکشته امنیتی که در این روزها به گونه‏‌ی خستگی‏‌ناپذیر در تامین امنیت شهر کوشیده‏‌اند با امید بیشتر گام بر می‏دارم، اما نگرانی‏‌هایی، همزمان در وجودم سربرمی‏‌آورند؛ نگرانی‏‌هایی که هروقت بحث انتخابات پیش می‏آید دنباله جدایی‏‌ناپذیرآن شمرده می‏شود.

انتخابات در کشوری مانند افغانستان تا اکنون راحت برگزار نشده و انتخابات دوره‏‌های گذشته با تقلب‏‌های گسترده، عجین و همراه بود؛ دخالت‏‌ها و تخطی‏‌های زیادی روی داد و مردم تا حدی به قدرت دموکراسی در افغانستان بی‏‌باور شدند. اما مردم، امروز یک بار دیگر با حضور گسترده خود می‏خواهند خود، پشتوانه‏‌ای برای دموکراسی باشند و عزم جلوگیری از تقلب و تخطی و دخالت را می‏توان در آن‏ها دید.

هرچه حضور مردم در رفتن به پای صندوق‏‌های رای بیشتر گردید، باران نیز افزون شد و با این بارش حیرت‏‌آور، خاطرنشان ساخت که برای تغییر در زندگی باید همه با هم در انتخابات و تعیین زعامت آینده‏‌شان به تهدیدها و هراس‏‌ها «نه»، و به رفاه، امنیت و شکوفایی با یک برگ رای «آری» بگویند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده