نادرشاه اقبال: باید فلم‌های خوب بسازیم

اشاره:

نادرشاه اقبال بازیگر کهنه‏‎‌کار سینما است. او حدود 25 سال درگیر فعالیت‏‌های سینمایی در افغانستان بوده است.

در نقش‌های منفی و مثبتِ زیادی بازی کرده و کارگردانی و فلم‌نامه‏‌نویسی بعضی فلم‌ها را نیز انجام داده است.

اقبال در سال 1342 در شهر کابل به دنیا آمده و در دبیرستان انصاری تا صنف دوازدهم آموزش دیده است.

آموزش‌ها را در دارالمعلمین روشان سپری کرده و سپس جذب نیروهای نظامی شده است.

او آموزش‌های نظامی را در داخل و خارج از کشور فرا گرفته، هشت سال در صف نیروهای نظامی کشور خدمت کرده و با فروپاشی دولت نجیب‌الله، مانند صدها هموطن دیگر مهاجر کشورهای همسایه شده و در مهاجرت به دنیای سینما و تیاتر کشانیده شده است.

با فراهم شدن زمینه‏ی فعالیت‌های هنری درکشور، او نیز به وطن بازگشته کرده و با همکاری تعدادی از دوستانش شرکت «اقبال‏فلم» را راه‏اندازی کرده‏ است.

نادرشاه اقبال تا یک ‌سال پیش مسئول «اقبال‏فلم» بود و اکنون نیز با این موسسه همکاری دارد.

حرف آخر این ‌که درباره سینمای افغانستان حرف و حدیث‏ه‌ای زیادی وجود دارد و اینکه سینماگران تازه‏کار، دانش و تجربه‏‌ی سینمایی ندارند و فلم‏‌هایی را که تولید می‌کنند فلم بازاری و عامه‏‌پسند است. با تمام این ملاحظات این بار همکار ما «شفیعی» پای صحبت یکی از جوانانی نشسته که به صورت خودآموخته وارد کار سینمایی شده است و اکنون امیدها و آرزوهای زیادی دارد تا وضع فلمسازی در افغانستان بهبود بیاید.

آقای اقبال چه وقت وارد کار سینمایی شدید؟

زمانی که در دبیرستان انصاری درس می‏خواندم با دوستان خود به سینما می‏رفتیم از آن زمان علاقمند سینما شدم، اما تا زمانی که در داخل کشور بودم نتوانستم به کارهای سینمایی راه یابم، در دیار مهاجرت پایم به سینما کشانیده شد.

در دیار مهاجرت برای شما چگونه زمینه‏‌ی وارد شدن به کار سینما فراهم شد؟

در مکتب‏‌ها و موسسات آموزشی که برای مهاجران افغان در پاکستان ساخته شده بود ما برنامه‌های مناسبتی اجرا می‏کردیم، نمایش‌های تیاتر را تعدادی از هموطنان ما در مهاجرت سازمان‏دهی می‏کردند وما هم عضو آن‏ها شده بودیم. ما چون مهاجرت را با وجود خود تجربه کرده بودیم می‏توانستیم خوب تمثیل کنیم، تا آنکه با سلیم شاهینِ سینماگر، آشنا شده و پایم به سینما کشانیده شد.

در کدام بخش‏‌های سینمایی فعالیت دارید؟

درحدود 25 سالی که در سینما کار کرده‏ام بیشتر نقش‏ه‌ای منفی را بازی کرده‏‌ام. نقش مثبت هم بازی کرده‏ام مثلاً در فلم «آوارگی» نقش یک پدر را بازی کردم و بسیار طرف توجه سینماگران و مردم نیز قرار گرفتم.

از تازه‏ترین کارهای سینمایی خود بگویید که چی می‌کنید؟

فعلاً ما مصروف ساختن دوفلم هستیم که یکی به نام «نبرد» است و داستان آن رزمی است. فلم دیگری هم زیر دست داریم به نام «محافظ» که داستان آن در مورد فعالیت‏‌های پولیس درجامعه است. در فلم محافظ من نقش مرکزی ونقش مثبت را به عهده گرفته‏‌ام.

درفلم نبرد آقای نورمحمد نوری، کارگردان و نویسنده‏‌ی فلم است و من به عنوان یک راهنما از کارهای او نظارت می‏کنم. در عین حال نقشی را نیز در این فلم بازی می‏کنم. نقش مرکزی این فلم را در بخش زنان خانم «ترینا» بازی می‏کند و مرویس چهاردهی و فواد گلبرگ نیز در این فلم نقش‌های مهمی را بازی می‏کنند.

برای اینکه بتوانی نقش مثبت را در فلم محافظ به خوبی بازی کنی چی آمادگی‏‌ها گرفته‏‌ای؟

فکر می‏کنم برای بازی کردن یک نقش، مطالعه‏‌ی کافی در مورد آن نقش لازم است. یک ممثل باید گفت‏‌وگوها را حفظ کند و در برابر کمره، خود را راحت احساس کند. ما چندین بار سر صحنه تمرین می‏کنیم. تا زمانی که قناعت‏‌مان حاصل شود، تمرین می‏کنیم.

آقای اقبال شما که می‏خواهید نقش یک پولیس را در این فلم بازی کنید تا چه حدودی به وظایف یک پولیس خود را آشنا ساخته‏‌اید؟

ما روزمره می‌بینیم که پولیس چه می‏کند. در ضمن تجربه‏‌ی کار نظامی را دارم، مدتی در کشور آلمان شرقی آموزش نظامی نیز دیده‏‌ام. من در دوران داکتر نجیب، نظامی بودم و تا حدودی با کار و مسئولیت‌های نظامی آشناهستم از همین جهت فکر کردم می‏توانم این نقش را بسیار خوب بازی کنم. البته به همکاری دوستان سینمایی خود.

از نقش‏ه‌ا‌ی منفی خود که در فلم‏‌ها بازی کرده‏‌اید بگویید، درکدام فلم‌ها کدام نقش‌های منفی را بازی کرده‏‌اید؟

از نمونه‏‌هایی که می‏توانم یاد کنم فلم «شکست عشق» است که داستان عشقی دارد به کارگردانی سلیم شاهین. من در آن فلم نقش پدری را بازی می‏کردم که با ازدواج دخترش مخالف است و بسیار با خشونت باعث مرگ دخترش می‏شود. در فلم دیگری به نام «پلان»، هم کارگردانی فلم را به عهده داشتم وهم نقش منفی را. فلم دیگری که داستان و کارگردانی‏اش را خود انجام دادم «ضربات خونین» است. در این فلم من به حیث سردسته‏‌ی بدمعاش‌ها و تبهکاران نقش بازی کرده‏‌ام.

شما که نقش منفی زیاد بازی کرده‏‌اید، به نظرتان چگونه یک بازیگر می‌تواند نقش منفی را خوب بازی کند؟

در جامعه افراد منفی‏‌گرا را بشناسید و با منفی‏‌گرایی آشنایی حاصل کنید. داستان زندگی انسان‌های خطرناک را بخوانید، حوادث دلخراش را مطالعه کنید. کتاب‌ها و داستان مافیایی را مطالعه کنید. مطالعه کتاب‏‌های پولیسی و دیدن فلم‌های ترسناک و مافیایی می‏تواند راهنما باشد. اما در افغانستان افراد مسلکی نداریم، شاید به تازگی دانشکده هنرهای زیبا افراد مسلکی تربیه کرده باشد، کسانی که مسلکی آموزش می‏‌بینند می‏توانند نقش‏ه‌ای منفی و مثبت را آنگونه که لازم است، اجرا کنند.

درعرصه‏‌ی کارهای سینمایی که تاحال انجام داده‏‌اید چه مشکل‏‌هایی را پشت سر گذاشته‏‌اید؟

مشکل‏‌های عمده‏‌ی سینما گران نبود بودجه است. متاسفانه دولت یا بودجه در این قسمت ندارد یا اینکه نمی‌خواهد بودجه‏‌ای را اختصاص دهد تا سینماگران فلم‌های خوب بسازند. بیش از شصت فلمنامه را به طور آماده پیشِ خود دارم، چهار سریال نوشته شده دارم که تمام واقعیت‏‌های جامعه‏‌ی ما در آن‏ها گنجانیده شده است، ولی بودجه کافی برای ساختن این فلم‌ها و سریال‌ها ندارم.

سینماگران و هنرمندان خود در چه وضعی قرار دارند، تا حال کارهای آن‏ها برای مردم قناعت‏‌بخش باشد؟

وضع سینما در افغانستان خوب نیست. بودجه مشکل اساسی است و علاقمندی مردم تا حدودی به فلم‏‌های افغانی خوب است، ما باید کیفیت کار خود را بالا ببریم، ولی دولت توجه به کارهای هنری ندارد.

آقای اقبال به نظر شما به خاطر جلب توجه علاقمندان سینما و رشد کارهای هنری و سینمایی چی کارهایی لازم است؟

از نظر من ما باید کوشش کنیم فلم‌های خوب تهیه کنیم که از داستان، صدا، کارگردانی و هنرپیشگی عالی برخوردار باشد. تدوین و کارهای تخنیکی عالی داشته باشد. ما چند هفته پیش یک فلمی را به نام «درنده» تقدیم کردیم که تا حدودی از این مزایا برخوردار بود و طرف توجه سینماگران و تماشاچیان قرار گرفت. همه فلم را پسندیده بودند.

فلم «درنده» چه ویژگی داشت که نسبت به دیگر فلم‌ها بیشتر مورد پسند سینماگران قرار گرفت؟

این فلم داستان بسیارعالی داشت و برداشت‏‌های کمره و موسیقی آن عالی بود. از همه مهمتر جلوه‏‌های ویژه بسیار عالی بود. حتی می‏توان گفت که جلوه‏‌های ویژه‏‌ی این فلم با فلم‌های هالیود برابری می‏کرد. البته فلم «آوارگی» هم از لحاظ داستان بسیار عالی بود. نویسنده داستان این فلم خودم بودم. ما واقعیت‏‌های دنیای مهاجرت را بسیار خوب در داستان گنجانیده بودیم و مردم وقتی می‏دیدند همه تائید می‌کردند.

از نظر شما در داستان یک فلم چه نکاتی باید بیشتر در نظر گرفته شود تا داستان خوب تهیه شود؟

ما کوشش می‏کنیم صحنه‏‌بندی صحیح بیاید و داستان، خط و سیر درست داشته باشد. گفت‏‌وگوها عامیانه بیایند و مطابق خط و سیرداستان و سوژه تهیه شوند. مهمتر ازهمه آغاز و اوج و پایان داستان است که باید درک شود.

واقعیت‌ها را با چه معیارها وارد داستان می‌سازید؟

در مورد واقعیت‏‌ها تحقیق می‌کنیم. مثلاً در یکی از صحنه‌های فلم ما می‌خواهیم شوک یک خانم را جای دهیم برای اینکه بتوانیم دلیل منطقی برای این شوک داشته باشیم از داکتر می‏پرسیم درچه وضعی افراد دچار شوک می‏شوند. به همین قسم دیگر مسایل را ارزیابی می‏کنیم و نظر داکتر و کسانی را که در این مورد آگاهی داشته باشند، می‏گیریم.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده