نبود نیروهای امنیتی مسئول و فرصت‏‌طلبی شورشیان

در روزهای اخیر وضع امنیتی کشور به‏‌ویژه کابل، بار دیگر وخیم و به شدت نگران‏‌کننده شده است. به طور میانگین می‌توان گفت که مردم کابل هر صبحدم با صدای انفجار روزشان را آغاز می‌کنند. افزایش ناامنی و عملیات‌انتحاری افزون بر اینکه جان بعضی از هموطنان را ما را گرفته و گلیم غم و سوگ در خانه‏‌شان پهن کرده، از سوی دیگر نوعی از ناامنی روحی را نیز در جامعه نهادینه ساخته است که موجب از بین رفتن اعتماد نسبت به همه چیز و به‏‌خصوص آینده جامعه است.

از جانب دیگر، تلاش مخالفین برای ارتکاب چنان جرایم و فاجعه‌های تکان‏‌دهنده، تنها موجب ایجاد بی‌اعتمادی و ناامنی روحی نمی‌گردد، بل کارکرد نیروهای امنیتی راجع به چنین قضایایی نیز سبب گردیده است که مردم بیش از پیش نگران و بی‏‌اعتماد گردند. در این باره می‏‌توان به گزارش‌ها و وقایع متعددی اشاره داشت و استناد نمود که در اینجا فقط به دو مورد پرداخته می‌شود. به تاریخ ١٨ عقرب سال روان انفجار انتحاری در فرماندهی امنیه کابل‌صورت گرفت که در اثر آن مدیر دفتر فرمانده پولیس کابل کشته و شش نفر دیگر زخمی شدند. در مورد وقوع این رویداد به نقل از فرمانده پولیس گفته شده است که مهاجم لباس غیرنظامی بر تن داشته و توانسته خود را به دفتر کاری وی برساند.

ظاهر ظاهر، فرمانده پولیس کابل گفته که در تصاویر دوربین‌های امنیت چهره مهاجم انتحاری مشخص شده، اما تا هنوز جزئیات چگونگی ورود وی مشخص نشده است. جنرال ظاهر با آن هم تاکید کرد که مهاجم انتحاری به شکل سازماندهی‏‌شده و با استفاده از موتر وارد ساختمان شده چون به گفته او کسانی که وارد ساختمان می‏شوند به شدت مورد بازرسی قرار می‌گیرند. درهمین حال فرمانده پولیس کابل افزود که تحقیقات پولیس پیرامون چگونگی ورود مهاجم انتحاری به داخل ساختمان این نهاد جریان دارد.

در رویدادی دیگر در گوشه‏‌ای از کشور در اثر یک اقدام هراس‏‌افکنانه یک تن از علمای مشهور و مصلح ولایت هرات به ضرب گلوله مهاجم یا مهاجمین مسلح جان خود را از دست داد.

مهاجم یا مهاجمین پس از ارتکاب جرم با موترسایکل از صحنه متواری شدند، اما رسانه‌های عمومی به نقل قول از عبدالرئوف احمدی، سخنگوی پولیس هرات از دستگیری ۶ تن در ناحیه هشتم این شهر خبر داده بودند که در به شهادت رساندن عزیزالله نجفی، نماینده پیشین شورای ولایتی و یک تن از علمای دینی سرشناس هرات دست داشتند. از جانب دیگر سیدفضل الله وحیدی، سرپرست ولایت هرات در میان هزاران تن از مردم معترض ولایت هرات نسبت به ترور این روحانی سرشناس، وعده‌سه روزه داد تا عاملان این حادثه را دستگیر و معرفی کند.

با اینکه چند روز از این وعده سپری گردیده تا هنوز هیچ فرد یا افرادی به عنوان متهم یا متهمین این رویداد از سوی سرپرست ولایت هرات معرفی نشده و مسئولان ارشد فرماندهی پولیس هرات نیز خبر دستگیری افرادی را که به ترور شهیدنجفی متهم شده بودند رد نمودند.

جنرال امین‏‌الله آزاد، آمر امنیت فرماندهی پولیس هرات در گفت‏‌وگویی اختصاصی با یکی از خبرگزاری‌های کشور گفت که تمامی ۶ فردی که دستگیر شده‏‌اند، هیچ گونه ارتباطی با ترور شهیدنجفی نداشته، بل به دلیل حمل غیرقانونی سلاح بازداشت شده‏‌اند. به گفته ی وی خبری که از سوی سخنگوی آنان منتشر شده، مورد پیگیری قرار گرفته و تاکنون معلوم نشده که این خبر غیرواقعی به چه دلیل و انگیزه‏‌ای به دست رسانه‌ها رسیده است.

تحلیل و ارزیابی از دو رویداد یاد شده و به‏‌خصوص مسئله پیگیری چگونگی وقوع آن‌ها برای دستگیری عاملان آن نشان‌می‌دهد که سیستم امنیتی کشور از جهات گوناگون در یک بحران و فاجعه‏‌ای جدی قرار دارد. به طور مشخص کسانی در دستگاه امنیتی کشور آن هم در مرکز امنیتی پایتخت (فرماندهی کابل) فرد یا افرادی پیدا می‌شوند که به هر علت/دلیلی با دشمن همکاری نموده و آنان را برای انجام عملیات تخریب‌کارانه از نقطه‌های مهم بدون بازرسی عبور داده و حتا به دفتر فرماندهی پولیس کابل برسانند. نکته تکان‏دهنده‏‌تر اینکه در حالی که به قول فرماندهی پولیس کابل تمام مراحل ورود فرد یاد شده توسط دوربین‏‌های مداربسته ثبت گردیده است، تاکنون مقام‌های امنیتی قادر به شناسایی عوامل مخفی و نفوذی دشمن نشده‏‌اند؟

حال آنکه ثبت تصویر ورود مهاجم انتحاری به خوبی می‏تواند دست یافتن به کسانی که با عامل انتحاری همکاری کرده‏‌اند، آسان سازد؟

از طرف دیگر در ارتباط با رویداد ولایت هرات، چرا سخنگوی پولیس آن ولایت چنان ادعای کذبی را در مورد دستگیری عاملان این قتل در رسانه‌ها مطرح ساخت؟ چه چیزی سبب گردید که مقام‌های امنیتی ولایت هرات ادعای خود را در مورد دستگیری عاملان قضیه ترور شهیدنجفی پس بگیرند؟

به هرروی ارزیابی رسیدگی به چنین قضایایی نشان از آن دارد که دستگاه امنیتی کشور به شدت دچار بحران بوده و افکار عمومی هرگز نمی‏‌توانند به آن اعتماد لازم را داشته باشد.

بنابر این با عمیق شدن بحران عدم اعتماد از سوی مردم نسبت به دستگاه‌های امنیتی به طور خواسته یا ناخواسته زمینه نفوذ و فرصت‏‌طلبی مخالفان برای ضربه زدن به نظام سیاسی مساعد می‏گردد. حال پرسش این است که مقام‌های ارشد امنیتی کشور در این باره هرگز برنامه و راه چاره‏‌ای سنجیده‏‌اند یا اینکه فقط سرگرم روزمرگی خویش هستند؟

0 پیام برای این مطلب ثبت شده