نگاهی به جنبش اعتراضی ضد بیکاری

این انتخاب فقط در جایی میسر است که حکومت نماینده‏ی ۹۹درصدی‏‌های جامعه باشد و این حکومت را خود این ۹۹درصد با رای خود به قدرت رسانده باشند. بدون تردید واسطه‏‌گری و تبعیض در استخدام نقش جدی در افغانستان ایفا می‏کند. اما کل این حکومت با همین سیستم و روش به قدرت رسیده است. آنان نه حاصل رای مردم‏اند و نه مردم را نمایندگی می‏کنند.

در حالیکه خطر از هم گسستن شیرازه‏ی جامعه از هر وقت دیگر بیشتر است، خواست‏‌های اساسی قطعنامه با صراحت بیشتری باید نشان دهد که تامین اجتماعی و حقوقی جامعه به عنوان یک ضرورت عاجل و اضطراری باید توسط قدرت مردم متحقق شود. هر درجه امید و توهم به اینکه اصلاحات توسط حکومت وحدت ملی و یا شبیه آن امکان‌پذیر است، فقط سبب کندی حرکت و نهایتا بی‏‌خاصیت شدن آن دارد و از دامنه اعتراضی آن می‏کاهد.

قطعنامه‏‌ی جنبش علیه بیکاری

ما این را به درستی می‏دانیم که بیکاری یک پدیده‏‌ی ذاتی و از تبعات نظام حاکم در سراسر جهان بوده که افغانستان را هم نمی‏شود از آن مستثنی کرد. اما این مرض مزمن و جانکاه در هر کشور نسبت وجود یا عدم وجود فاکتورهایی چون سیاست دولت‏‌ها در زمینه‏‌ی اشتغال‏‌زایی، وضعیت اقتصادی و مبارزه‏‌ی کارگران و ارتش ذخیره‏‌ی کار، به عنوان عرصه‏‌ی مهم و اساسی مبارزه‏‌ی طبقاتی، گراف بالا یا پایین بیکاری را در سطح جوامع نشان می‏دهد.

این جا در افغانستان، با وجود سرازیر شدن میلیاردها دالر کمک کشورها و سازمان‌های بین‏‌المللی، روند رو به رشد بیکاری ابعاد میلیونی یافته است، تا ی که بیکاری به یک مصیبت غیرقابل تحمل و انفجار اجتماعی تبدیل شده است.

عبور آمار معتادین به مواد مخدر از مرز سه میلیون، فرار هر روزه‏‌ی جوانان اعم از دختر و پسر از کشور و در نهایت جان دادن‏شان در مرزهای آبی و زمینی کشورهای منطقه و فرامنطقه برای به دست آوردن یک زندگی ایمن و مصون، رو آوردن شهروندان به گروه‏‌های بنیادگرا و جانی (طالبان و داعش)، فزونی هر روزه‏‌ی خشونت‏‌های خانوادگی، بلند رفتن آمار طلاق، افزایش تن فروشی، خودکشی و غیره مصایب اجتماعی‏اند که زایی‌ده‏ی اصلی فقر و بیکاری است و دقیقاً ۹۹ درصد جامعه را به یک بی‏افقی مطلق فرو برده است.

سران “حکومت وحدت ملی” که خود مسبب اصلی این وضعیت‏‌اند از کنار این همه فجایع اجتماعی تکان دهنده راحت و ب‏ توجه می‏گذرند که این برای اکثریت شهروندان غیرقابل تحمل شده است.

بدین ملحوظ”جنبش علیه بیکاری” با صدای رسا اعلام می‏دارد تا تحقق مطالبات و خواست‏‌های برحق زیر از پا ننشسته، با اتحاد، مبارزه و جلب حمایت میلیونی مردم زحمت‌کش، اعتراض خویش نسبت به این وضعیت هولناک و بی‏‌توجهی دولت مردان بر قدرت لمیده را با به راه اندازی راه‌پیمایی‏‌های اعتراضی و تحصن ابراز می‏‌دارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده