نگاهی به رقابت اقتصادی چین و هند در افغانستان

افغانستان منابع زیادی دارد. این کشورِ محاط به خشکه، میدان‌های نفتی آبی ندارد، اما ارزش منابع طبیعی آن، مانند مس، طلا، لیتیوم و عناصرنادر، به ۳ تریلیون دالر می‌رسد. درسال۲۰۱۲، سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده، معدن‌های افغانستان را از هوا نقشه‌برداری کرد، تا سرمایه‌گذاران دقیقاً بدانند که کدام ماده در کجا قرار دارد.

چند سال پیش یک جنرال بازنشسته ارتش هند در دهلی نو به من هشدار داد که ممکن است روزی چین و هند به جنگ هم بروند. نه بر سر قلمرو، مانند آنچه که در سال ۱۹۶۲ روی داد، بل بر سر منابع طبیعی در خلیج بنگال.

خلیج بنگال که در سواحل هند، بنگلادش و برمه واقع شده، سرشار از هایدروکاربن (عمدتا نفت و گازطبیعی)، موادمعدنی (ازجمله زیرکن و منگنایت)، و عناصر نادر است. چین به دنبال این کالاهای گران‌بها (به ویژه هایدروکربن) است و در حال حاضر چند منبع گاز طبیعی منطقه را در اختیار دارد. دهلی نو، که مانند چین در پی شکار این کالاها است، از مدت‏‌ها پیش خلیج بنگال را حیاط خلوت خود می‌داند. اگر این روند در سال‏‌های آینده ادامه یابد، رقابت‏‌ها ممکن است منجر به فوران خصومت شود.

چین و هند، برای جواب‌گویی به نیاز جمعیت میلیاردی و اقتصادهای در حال رشد خود، در یک مسابقه‏‌ی جهانی برسر منابع طبیعی – به طور عمده نفت و گاز، سایر منابع انرژی و همچنین موادمعدنی – باهم در افتاده‏‌اند. جستجوی منابع طبیعی از اقیانوس هند و جنوب صحرای افریقا تا آسیای میانه و آسیای جنوب شرقی و حتی قطب شمال – گسترش یافته است. هردو کشور در حال مدرنیزه‏‌سازی نیروی دریایی خود هستند تا بتوانند از آن برای دستیابی به منابع طبیعی در آب‏‌های دورافتاده استفاده کنند. رقابت بین دو کشور بیشتر با این ذهنیت در دهلی نو شدت گرفته است که هند اغلب مناقصه‏‌ها را به چین می‏‌بازد –چنانچه سال گذشته هند مناقصه سهم۸،۴ درصدی میدان نفتی کاشاگان قزاقستان را به چین باخت.

با توجه به نیاز سیری ناپذیر هردو کشور به منابع طبیعی، تلاش برای یافتن منابع جدید به طور مداوم جریان دارد. و با این حساب، رقابت بر سر منابع طبیعی افغانستان منطقی به نظر می‌رسد. درنهایت، سرمایه‌گذاری در بخش موادمعدنی در افغانستان در راستای سیاست‌های موجود هند و چین می‌باشد. توافق استراتژیک دهلی نو و کابل که در سال ۲۰۱۱ به امضا رسید، همکاری در زمینه استخراج معادن را وعده می‌دهد. درهمین‌حال، سرمایه‌گذاری در افغانستان به سیاست گسترده‌تر چین، آغاز توسعه و پروژه‌های زیربنایی در غرب چین، کمک می‌کند.

افزون بر‌این، چین و هند در حال حاضر به طور فعال در بخش مواد معدنی افغانستان سرمایه‌گذاری می‌کنند. گروه متالورژی دولتی چین، قرارداد بهره‌برداری از معدن مس عینک در ولایت لوگر را با افغانستان بسته است، در حالیکه یک کنسرسیوم هندی بهره‌‏بری شرکت دولتی فولاد هند، (اس ای آی ال) قرارداد استخراج معدن آهن حاجی‌گگ در ولایت بامیان را از آن خود کرده است.

ادامه دارد

0 پیام برای این مطلب ثبت شده