ُبن‌بست در مبارزه با هراس‌افکنى!

هفته‌ی گذشته جیمزماتیس، وزیر دفاع امریکا به پاکستان رفت تا درگفت‌وگو با مقامات آن کشور درمبارزه علیه هراس‌افکنی سرعت ببخشد و اما ماهها و سال‌هاست که این مبارزه به بن‌بست رسیده و ملت‌هاى منطقه و به‌خصوص مردم افغانستان از ناکامىِ قدرت‌هاى بزرگ در مصاف با هراس‌افکنان به شدت سرخورده شده‌اند؛ زیرا این مردم به وضوح مى‌بینند که متحدین غربى‌شان برخلاف آنچه که در سال ۲۰۰۱ اعلام کرده بودند که به منظور مبارزه با هراس‌افکنى به کشورشان آمده‌اند، در جدال با هراس‌افکنان  صادق و صاف نیستند و کشور پاکستان را که پدید آورنده هراس‌افکنی وهچنین مأمن و حامى سرسخت آن مى‌باشد، بر کشور آنان چندین برابر ترجیح می‌دهند و هرگز اسلام‌آباد را در مدت شانزده سال گذشته تحت فشار قرار نداده‌اند که دست از حمایت گروههاى هراس‌افکن بردارد و به امحاى لانه‌ها و پناهگاهاى آنان بپردازد.

نه تنها متحدین غربى ما، پاکستان را تحت فشار قرار ندادند؛ بل در پاره‌اى از مسایل راهبردى، به حمایت بى‌دریغ از اسلام‌آباد در مقابل کابل پرداختند و از گفتمان سیاسىِ نظامیان حاکم بر آن کشور، حمایت کردند و با شورشى خواندن گروه طالبان، این گروه را اولا به مثابه یک گروه شورشىِ عصیانگر، علیه به گفته آنها حکومت فاسد کابل، وارد ادبیات سیاسى افغانستان کردند و ثانیا موقف این گروه را از یک گروه هراس‌افکن به یک گروه شورشى ارتقا دادند و به این وسیله از مبارزه علیه هراس‌افکنی به شدت مشروعیت‌زدایى نمودند  و از حیث روحى و روانى و فرهنگى، زمینه‌هاى کاهش انگیزه ملى در مبارزه علیه هراس‌افکنى را فراهم نمودند و بسیج، تحریک و تهییج عمومى علیه هراس‌افکنان را به دشوارى جدى مواجه ساختند.

متحدین غربى ما هرچند به ظاهر از روند صلح در افغانستان حمایت مى‌کنند و در مذاکرات‌شان با مقامات کشورمان به شدت ژست حامیان صلح در کشورمان را مى‌گیرند و از موقف کابل در مقابل اسلام‌آباد اعلام حمایت مى‌نمایند، اما بنا بر اطلاعاتى که بیرون داده شده است بارها شده که در روند مصالحه ملى اخلال کرده‌اند. به گونه نمونه برخى از رهبران طالبان که وارد روند مذاکره با مقامات کشومان شده‌اند، توسط امریکایى‌ها ربوده شده و در اختیار پاکستانى‌ها قرارداده شده‌اند، تا ارتباط مقامات افغان با طالبان قطع شده و روند تلاش‌هاى صلح مختل شود.

 همه آنچه گفته شد یک سلسله رویکردها و اقدامات تردیدبرانگیزى هستند که مردم ما را نسبت به نیات واقعىِ متحدین غربى‌مان در امر مبارزه علیه هراس‌افکنى و حمایت از روند صلح، به شدت دچار شک و تردید کرده است!

مردم افغانستان از کمک‌هاى متحدین غربى‌شان عمیقا سپاسگذار اند. مردم ما در جرگه بزرگ مشورتى به امضاى قراداد امنیتى با ایالات متحده امریکا مشوره دادند. مردم افغانستان از حضور ناتو و قوت‌هاى متحدین غربى در کشورشان حمایت مى‌کنند و اما به هیچ عنوان نمى‌پذیرند که برخى قدرت‌هاى غربى، پیمان امنیتى با ما ببندند و درعمل در کنار پاکستان، کشور حامىِ هراس‌افکنى قرار بگیرند و بى‌محابا از مواضع سیاسى- امنیتى آن کشور حمایت کنند و به گونه حیرت‌انگیزى اسلام‌آباد را بر کابل ترجیح دهند و کشور ما را با تدویر نشست‌هاى دوجانبه و چندجانبه بى‌حاصل، در یک چرخه طولانى و ملال‌آور و مسایل حاشیه‌اى گمراه‌کننده، مصروف و مشغول نگهدارند!

مردم افغانستان از متحدین غربى‌شان، انتظار شفافیت و صداقت دارند و اینکه آنان به برخاستگاه و پناهگاهاى هراس‌افکنان هجوم ببرند و بانیان و حامیان اصلى هراس‌افکنى را مورد هدف ضربات مهلک قرار دهند؛ زیرا آنان هستند که پدیده زشت هراس‌افکنى را تئوریزه، تسلیح، تجهیز و سازماندهى مى‌کنند و تا زمانی که مورد مواخذه جدىِ ائتلاف بین‌المللى مبارزه علیه هراس‌افکنى قرار نگیرند، به طور قطع گروههاى هراس‌افکن مورد حمایت آنان، منطقه و جهان را همچنان به گونه جدى مورد تهدید قرار می‌دهند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده