پابلو نرودا، نبش قبر شد

پس از چهل سال سکوت، در نهایت یکی از همراهان پابلو نرودا از رازی سخن گفت که باعث نبش قبراین شاعر شد.

پس از وارسی جسد پابلو نرودا، شاعر و نویسنده مشهور چیلیایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، معلوم خواهد شد که آیا او به دست نظامیان رژیم پینوشه، به قتل رسیده بوده یا نه. گرچه بیماری او سرطان پروستات اعلام شده بود ولی مرگ مشکوک و نابهنگام او این گمانه را تقویت می‌کرد که رژیم پینوشه از رفتن نرودا به خارج از کشور هراس داشته.

نرودا لحظاتی پیش از مرگ به راننده شخصی اش گفته است که کسی به شکم او امپول سمی تزریق کرده و پس از این رویداد او جان می‌دهد.

او در شهر پارال در ۴۰۰ کیلومتری جنوب سانتیاگو به دنیا آمد. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود. هنگامی که دو ماهه بود مادرش درگذشت و او همراه پدرش در شهر تموکو ساکن شدند.

نرودا از کودکی به نوشتن مشتاق بود و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان روبرو می‌شد. یکی از مشوقان او گابریلا میسترال بود که خود بعدها برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا وقتی که شانزده سال داشت در یک روزنامه محلی چاپ شد.

با رفتن به دانشگاه چیلی در سانتیاگو و انتشار مجموعه‌های شعرش شهرت او بیشتر شد و با شاعران و نویسندگان دیگر آشنا شد.

در ۱۹۴۵ به عنوان سناتوری کمونیست در سنای چیلی مشغول شد و چهار ماه بعد رسماً عضو حزب کمونیست چیلی شد. در ۱۹۴۶ پس از شروع سرکوب مبارزات کارگری و حزب کمونیست، او سخنرانی تندی بر ضد حکومت کرد و پس از آن مدتی مخفی زندگی کرد. در سال ۱۹۴۹ با اسب از مرز به آرجانتاین گریخت.

در دهه ۱۹۵۰ به چیلی بازگشت. در دهه ۱۹۶۰ به انتقاد شدید از سیاست‌های آمریکا و جنگ ویتنام پرداخت.

در ۱۹۷۰ نام او به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری مطرح بود اما او از سالوادور آلنده حمایت کرد.

در ۱۹۷۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.

مرگ او در اثر سرطان پروستات چند روز پس از کودتای ژنرال پینوشه و کشته شدن آلنده رخ داد. در جریان 17 سال (1973- 1990 ) حکومت دیکتاتور سابق چیلی، بیش از 3000 هزار نفر کشته و یا ناپدید شدند.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده