پول‌های سیاه؛خانه از پای‌بست ویران است!

برای چندمین بار گزارش‌هایی در رسانه‌های خارجی به نشر رسیده است که دفتر ریاست‌جمهوری افغانستان، پول‌های هنگفتی را از سازمان‌های استخباراتی امریکا و بریتانیا در طی ده سال گذشته دریافت داشته است. هرچند افغانستان در ده سال گذشته به دلیل شرایط ناگوار اقتصادی و نوپا بودن نظام سیاسی بر کمک‌های کشورهای خارجی و موسسات بین‌المللی متکی بوده است، اما این حمایت‌های اقتصادی و مالی کشورها و موسسه‌های خارجی کم از کم در شفافیت نسبی قرار داشته و از لحاظ قانونی توجیه‌پذیر به نظر می‌رسد.

آن چه سبب گردیده است که دریافت پول‌های بی‌شمار از سوی دفتر ریاست‌جمهوری بحث‌ها و واکنش‌های جدی را برانگیزد این است که درباره پول‌های دریافت‌شده هیچ‌گونه شفافیت و توجیه قانونی وجود ندارد. بر اساس گزارش روزنامه نیویورک تایمز؛ دهها میلیون دالر طی مدت‌های طولانی به ‌صورت غیرقانونی، در بکس‌های دستی توسط ماموران سی آی ا جابجا گردیده و به دفتر آقای کرزی داده شده است. نکته پرسش‌برانگیز اینست که گزارش‌های یادشده تاکید دارد که این پول‌ها در هیچ دفتری، حتا به دفتر خود رییس‌جمهور کرزی نیز ثبت نگردیده است.

در واکنش به چنین گزارش‌هایی، رییس‌جمهور درجریان سفرش به فنلند به گرفتن پول نقد اعتراف نموده، گفت، از مدت ده سال به این‌سو، این پول‌ها به شورای امنیت ملی افغانستان تسلیم داده شده است. این در حالی است که دادفراسپنتا، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهور از موضوع کاملاً اظهار بی‌خبری نموده است. چنین اظهارات ضد ونقیض، موضوع را بیش از پیش مبهم و پرسش‌برانگیز ساخته است.

در ادامه این افشاگری‌ها روزنامه‌ی گاردین چاپ انگلستان نیز برملا ساخت که اداره‌ی استخبارات انگلستان (MI6) هم به طور منظم یک مقدار پول نقد را به دفتر ریاست‌جمهوری افغانستان تسلیم داده است و هدف آن نفوذ و دسترسی به رییس‌جمهور کرزی و حلقات بلند پایه‌ی دور و بر وی می‌باشد. هرچند به گفته این روزنامه پول‌های اداره‌ی استخبارات بریتانیا بیشتر در جهت تلاش‌های صلح میان حکومت و طالبان متمرکز بوده که نتیجه‌ای به دنبال نداشته است.

به هرصورت به دنبال افشاگری‌های یادشده حال می‌توان پرسید که آیا دریافت پول‌های یادشده قانونی بوده است یا خیر؟

اگر این عمل مسیر قانونی داشته است کدام مرجع با صلاحیت در منبع و مقصد و هدف نهایی این موضوع قرار داشته است؟ این درحالی است که نه تنها منبع و مقصد این پول‌ها به صورت قانونی مشخص نیست، بل موردی که این پول‌ها به مصرف رسیده است نیز در هاله‌ای از ابهام و شک قرار دارد. نکته مهم این است که برای نخستین بار این رسانه‌های آزاد خارجی اند که از موضوع پرده‌برداری نموده و آن را افشا می‌سازند نه کسانی که در این عمل مشکوک دست دارند.

در ادامه به علت نبود شفافیت و روشنی لازم درباره پول‌های یاد شده اینک پرسش‌هایی در مورد به مصرف رساندن این پول‌ها مطرح می‌باشد که گمانه‌های منفی را تقویت می‌بخشد.

پرسش‌هایی از قبیل این ‌که آیا این پول‌ها برای اهداف سیاسی خاص و بدتر ازهمه مخدوش ساختن روند دموکراتیک در کشور(مانند تقلب‌های انتخاباتی) از سوی حلقه وابسته به رییس‌جمهور به کار نرفته باشد؟ همین طور از کجا معلوم که از پول‌های یادشده در جهت ترور فیزیکی یا سیاسی مخالفین و چهره‌های سیاسی استفاده نشده باشد؟ همین طور آیا دریافت پول‌های یاد شده یک “وند” گیری سیاسی برای منفعت شخصی نبوده است؟ زیرا وقتی در مراکز مهم و تعیین‌کننده چون دفتر ریاست‌جمهوری، اهداف ملی، آن گونه نادیده گرفته شود، به سادگی برنامه‌هایی از این قبیل به عنوان منبع و مرکزی برای استفاده‌جویی‌های شخصی بدل خواهد شد.

نکته پایانی که در این ارتباط شایان یادآوری است، پیامدهای چنین قضایایی می‌باشد. واقعیت این است که افشای چنین رسوایی‌هایی موجب نابودی آخرین نقطه‌های اعتماد نیز گردیده است.

افغانستان که طی سال‌های بحران به اندازه کافی از بحران اعتماد رنج برده بود، چنین رویه‌هایی مشکوک سبب گردید که فرصت به دست آمده برای احیای روحیه اعتماد در کشور، دوباره در محاق بحران فرو رود. همچنین پیامد دیگر این موضوع کمک به گسترش بیش از حد فساد و دروغین بودن ادعاهای مبارزه با فساد از سوی حکومت و حتا حکومت‌ها ونهادهای خارجی است.

زیرا هریک آنان درباره مبارزه با فساد داعیه‌های پرآوازه ای داشتند. قضیه اخیر که از آغاز تا سرانجام نقض قانون و آلوده به فساد می‌باشد، برملا ساخت که فساد تا سرحد غیر قابل تصور در وضعیت جاری نفوذ دارد. پیامد آخری، اما، اینکه با برملا شدن پیاپی چنین رسوایی‌هایی، متزلزل بودن نظام سیاسی و غیرقابل اعتماد بودن دولت‌مردان بیش از پیش آشکار می‌گردد. در حقیقت، هم اینک جامعه دیگر اعتماد خود را به حکومت، دولت‌مردان، کشورهای خارجی، و همه داعیه‌های پرآوازه از دست داده اند. ادامه چنین وضعیت آشفته و رسواگر این گمانه را تقویت بخشیده است که شاید این رسوایی‌ها بخش اندکی از ناگفته‌ها و موضوع‌های برملا نشده‌ای باشد که تاکنون افشا نگردیده اند! آن چه پول‌های سیاه یاد شده برای جامعه القاء می‌نماید این است که “ خانه از پای بست ویران است!”

0 پیام برای این مطلب ثبت شده