پیامدهای اقتصادی انتخابات

از 16 حمل تا اکنون که نزدیک به سه ماه سپری شده و نتایج اولیه انتخابات دور دوم ریاست‏‌جمهوری نیز اعلام شد تقریباً تمام پروژه‌‏ها و سرمایه‏‌گذاری‏‌های سابقه و زمینه برای سرمایه‏‌گذاری‏‌های نو به حالت راکد در آمده است.

به هرمحل و نهاد و حتی بازاری که مراجعه کنیم همه به نحوی منتظر نتیجه‏‌ی انتخابات هستند. سه ماه زمان کمی برای یک اقتصاد نوپا و یا نیم‌بند کشوری مانند افغانستان نیست. در این ظرف زمانی بسیاری از پروژه‌‏ها یا تکمیل می‏‌گردیدند و یا این که کار ساخت‌‏و‏ساز در بسیاری از زمینه‌‏ها از نو آغاز می‌‏یافتند، اما انتخابات جنجالی و اعلام نتیجه‏‌ی جنجالی‏‌تر آن همه چیز را در حالت تعلیق و انتظار قرارداده و این حالت برای اقتصاد بی‏‌ثبات ما زیان‏‌بار است.

اثرات این زیان را می‏توان حتی در بازارها و دکان‏‌های خرده‏‌فروشی نیز مشاهده کرد. افزایش قیمت‌‏ها و نوسانات نرخ و نوا باعث نگرانی شهروندان شده و این نگرانی تا حدی هم به جا و درست به نظر می‏رسد.

جدای از این که این انتخابات چه اندازه هزینه بردوش دولت و ملت افکند، اکنون مردم با افزایش تقریبا دو برابری قیمت‌ها دست و پنجه نرم می‏کنند و در این گیرودار انتخاباتی کسی هم نیست که بر اوضاع نظارت و بررسی صورت دهد و مانع زیان به مردم شود.

در این شرایط که شکنندگی آن محسوس است و کافی است تا جرقه‏‌ای زده شد، مردم جداً در نگرانی به سر می‏‌برند و افزایش غیرمتعارف قیمت‏‌ها و پاسخگو نبودن نهادها دراین زمینه به این نگرانی بیشتر دامن زده است.

امسال ماه رمضان هم با فصل پر تنش و جنجالی انتخابات مصادف شده، همه ساله با آمدن ماه رمضان مردم با افزایش قیمت‌‏ها مواجه می‌‏شدند اما امسال، افزایش نرخ‌ها به نظر سرآسام‏‌آورتر می‏‌آید.

شاید در کشورهای دیگر شهروندان با افزایش قیمت‏‌ها مواجه شوند، اما شاید افزایش قیمت‏‌ها به اندازه‏‌ای که برای شهروندان ما مایه نگرانی و تشویش می‏شود برای آنها نباشد زیرا ممکن است با پاسخ‏‌های مناسب و قناعت‏‌بخشی برخورد کنند و چالش‏‌ها به جستجوها برای یافتن راه‏ حل‏‌های مناسب بینجامد.

نتیجه‏‌ی اولیه انتخابات اعلام شد. موضع‏‌گیری‏‌های هر یک از نامزدان به گونه‏‌ای نبود که به ایجاد ثبات اقتصادی بیشتر دامن بزند. هرچند هنوز هم زود است که در این باره به قضاوت منصفانه بنشینیم اما اگر با واکنش نرمتر و معتدل‏‌تری از سوی هر یک نامزدان مواجه می‏‌شدیم شاید خون تازه‏‌ای هم به شریان از کارافتاده ی اقتصاد کشور وارد می‏‌گشت اما همان رمق کم از گرد راه نیامده، هدر رفت.

به هرصورت باید متوجه بود که انتخابات طولانی ما که اگر سر و ته آن را گرد آوریم چهار ماه را در بر گرفت اثرات سوء و زیان‏بارخود را بر بسیاری از عرصه‏‌ها از جمله اقتصاد داشته و دارد و تاوان این زیان را جز مردم کسی دیگرهم پرداخت نخواهد کرد.

همه شاهد بودیم که طولانی‏ترین انتخابات در سراسر جهان را شهروندان هندوستان به تجربه می‏گیرند که این انتخابات درسراسر این شبه‏‌جزیره یک ماه را در بر می‏گیرد، اما نتیجه آن در کمتر از 24 ساعت اعلام می‏گردد و برنده و بازنده با آغوش باز نتایج را می‏‌پذیرند و فشار و بار زیادی هم بر دوش مردم وارد نمی‌‏آید، اما در کشور ما یک روز انتخابات برگزار می‏شود و چهار ماه مردم اسیر و علاف نتیجه آن می‌‏مانند.

این در حالی است که هیچ گونه اعتماد و باوری به عملکرد نهادهای برگزارکننده انتخابات وجود ندارد زیرا این نهادها امتحان خود را پس داده‌‏اند و ثابت ساخته‌‏اند که از دور و نزدیک دستی بر تخلف و تقلب و تخطی دارند. در حالی که در نظام مردم‌سالار آنچه که تعیین کننده می‏‌نماید رای مردم است که در صندوق‏‌ها ریخته شده نه رای‏ه‌ای جعلی و ساختگی!

تقلب و تخطی و تخلف بر جنجال‏‌های انتخاباتی در کشور ما افزوده و پذیرش اعلام نتیجه‌‏ی اولیه را نیز با حساسیت و وسواس خاص و شکنندگی اوضاع مواجه ساخته است. اگر این عناصرآشکار و غیرقابل انکار وجود نمی‏‌داشت پذیرش نتیجه انتخابات کار سهل و آسانی بود زیرا در نظام مردم‏‌سالار دو طرف وجود دارد بازنده و برنده و حد وسطی در میان نیست، اما همین نظام در کشور ما بازیچه و ملعبه‏‌ای سیاسی بیش نیست و هر جا که لازم دانسته شد به آرا دستبرد زده می‏شود تا کسانی بر سر قدرت باقی بمانند که ارگ قدرت حیثیت ناموس را برای‏‌شان دارد. این که مردم در چه وضعی از نظر اقتصادی به سر می‌‏برند اهمیتی برای آنها ندارد.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده