چهارده سال، پا به پای تحولات

هفته‌نامه اقتدارملی در حالی وارد چهاردهمین سال تولد خود می‌گردد که از آغازین شماره تا کنون همواره سعی داشته است که در تحولات سیاسی و اجتماعی کشور حضور فعال و دیدگاه‌ها و تحلیل‌های روشن خود را داشته باشد. اقتدارملی بدین باور است که اطلاع‏‌رسانی دقیق و تحلیل واقع‏‌بینانه از چندوچون تحولات کشور یکی از مسئولیت‌ها و وظایف تعریف‏‌شده رسانه‌ها شمرده می‌شود؛ و این موضوع از سویی سبب خواهد شد که افزون بر ارتقاء آگاهی عمومی، بستر سیاسی و اجتماعی جامعه نیز مسیر سازنده و واقعی خود را پیدا نماید. انجام مسئولیت اساسی رسانه‏‌ای موجب زدودن هرگونه سوءظن و بدفهمی ‏و کج‏‌فهمی ‏گردیده و بستر همدلی و همسویی ملی را بیش از پیش تقویت و نهادینه خواهد گردانید. سخن کوتاه اکنون فقط شماری از موضوعات مهم سال گذشته که در شماره‌های متعدد هفته‏‌نامه اقتدارملی برای شهروندان ارایه گردیده و به تحلیل گرفته شده است به عنوان نمونه مرور می‌نماییم.

مسئله صلح:

تردیدی نیست که یکی از نیازهای ضروری و بنیادین و فوری جامعه بحران‏زده ما دستیابی به صلح پایدار وعادلانه است. سال‌ها جنگ و بحران، ناامنی و خشونت سبب گردیده است که افزون بر از دست دادن نیروی انسانی، فرصت‌های تاریخی و ملی را نیز بی‏هوده از دست دهیم و وضعیت عمومی ‏کشور همچنان در بحران و عقب‏‌ماندگی قرار داشته باشد. پرواضح است اغلب کسانی که دست به سلاح برده‏اند‏ و بر علیه نظام سیاسی و مردم جبهه گرفته و با خشونت و هراس‏‌افکنی مانع ثبات و توسعه کشور گردیده‏‌اند‏، یا درک روشنی از وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور ندارند و یا این که فریب دشمنان افغانستان را خورده‏‌اند‏. بنابراین، انتظار و امیدوار بودن به این ‌که چرخه خشونت و جنگ متوقف گردد و نیروهای جنگی را به جای کشتار و ویرانی به عرصه‌های سازندگی کشاند، فقط از طریق تحقق روند شفاف و عادلانه صلح امکان‏‌پذیر است. اما با توجه به پیچیدگی اوضاع و نبرد استخباراتی در منطقه و کشور، دست یافتن به چنان صلحی نیز ساده و سهل نخواهد بود. هفته‏‌نامه اقتدارملی‌همواره در تحلیل و دیدگاه‌های خود ضمن تاکید بر تقویت و حمایت از روند صلح، مصر بر این بوده است که این روند باید از شفافیت برخوردار باشد. همینطور روش دستیابی به آن نیز نباید نفی کننده و مغایر ارزش‌های دموکراتیک و مفاد قانون اساسی جمهوری اسلامی ‏افغانستان و در تناقض با عدالت باشد. همچنین صلح هنگامی ‏دست‏‌یافتنی و واقعی خواهد بود که همه طرف‌های دخیل و ذینفع صادقانه به آن باورداشته باشند و ضمانت و تعهد لازم به خاطر تحقق و حفظ آن در میان باشد.

بنابراین با وجود تلاش‌های پی‌هم به‏‌خصوص از طرف حکومت وحدت ملی به دلیل برخوردهای مبهم و روش‌های چندگانه و نبود شاخصه‌های یادشده تاکنون متاسفانه این روند همچنان با تردیدو انتقاد جدی روبرو می‌باشد.

ساختارهای سالم انتخاباتی، معیار انتخابات آزاد

یکی از چالش‌های عمده که از هنگام انتخابات تاکنون بر فضای سیاسی کشور سایه افگنده و نگرانی‌های جدی را موجب شده است، چالش چگونگی برگزاری انتخابات است. حکومت وحدت ملی از آغازین مرحله شکل‏‌گیری در توافقنامه خود متعهد گردیده بود که اصلاحات انتخاباتی را در اولویت‌های اساسی خود قرار دهد. اما متاسفانه با گذشت بیش از یک سال از عمر حکومت وحدت ملی تا هنوز چشم‏‌انداز روشنی پیرامون اصلاح نظام انتخاباتی وجود ندارد. هفته‏‌نامه اقتدارملی در پی تحلیل این موضوع و پیامدهای آن همواره دیدگاه‌های خود را مطرح نموده است. چنانکه دریکی از شماره‌های آن آمده است(1394/10/12): نکتهی مهم و باریکتر از مو در چگونگی برگزاری انتخابات میباشد. زیرا روشن نیست که انتخابات آتی پارلمانی را چه کسانی مدیریت نموده و ساختاری که روی این روند سرنوشتساز و مردمی ‏نظارت خواهد کرد، تا چه‏‌اند‏ازه از اعتبار و مشروعیت برخوردار است. زیرا برگزاری انتخابات در نظامهای دموکراتیک به منظور اعتمادزایی و یا هم بازگشت اعتماد از دست رفته به نظام سیاسی است. بسیاری از نظامهای دموکراتیک وقتی به لحاظ مشروعیت دچار بحران میشوند، دست به برگزاری انتخابات زودهنگام زده و از این طریق راه را برای ادامهی مسیر مردمسالاری باز میکنند. اما این اصل زمانی محقق خواهد شد که ساختار برگزارکننده و دستگاههای نظارتی این روند، خود از سلامت و اعتبار لازم برخوردار باشد. چرا که اگر انتخابات آزاد، رقابتی باشد اما ساختار سالم نداشته باشد و نظارت دقیق روی آن صورت نگیرد، دستاورد انتخابات آزاد دود میشود و به هوا میرود.

داعش را جدی بگیرید:

یکی از موضوعات مهمی ‏که هفته‏‌نامه اقتدارملی به صراحت درباره آن دیدگاه‌ها و تحلیل‌های خود را ارایه داشته است مسئله جدی بودن خطر داعش بوده است. چنانچه در بخشی از تحلیل این موضوع به تاریخ (1394/9/29) از اوایل سال جاری گزارش‏‌هایی مبنی بر حضور گسترده‏‌داعش در افغانستان منتشر شد.

در این گزارش‏‌ها آمده بود که داعش در ولایت‏‌های جنوبی افغانستان حضور وسیع و دامنه‏‌داری داشته و سعی دارد با جلب وجذب تعدادی از طالبان ناراضی، ساحه‏‌ی فعالیت خود را گسترده‏‌تر بسازد. اگرچه این گزارش‏‌ها در آن زمان هم از سوی دولت افغانستان و هم از سوی کشورهای خارجی مستقر در افغانستان به‏‌ویژه ناتو و ایالات متحده امریکا جدی گرفته نشدند و در بعضی موارد آن‏ها این گزارش‏‌ها را انکار کرده و تبلیغات رسانه‏‌ها دانستند، اما اکنون مشخص شده است که آن گزارش‏‌ها جدی‏‌تر از آنی بوده‏‌اند که فکر می‏شده است. اکنون که جنرال جان کمبپل، فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان به تلاش داعش برای پایگاه ثابت و دایمی ‏خود در جلال آباد اعتراف می‏کند معلوم می‏شود که دامنه و گستره فعالیت این گروه در افغانستان بیشتر از آنی است که تاکنون گزارش شده است.

داعش در ولایت‏‌هایی مثل ارزگان، ننگرهار، کنر، بغلان و سمنگان پایگاه‌های آموزشی ثابت دارد و هزاران نفر در این پایگاه‌ها آموزش می‏‌بینند و آماده عملیات جنگی در افغانستان می‏شوند. از طرف دیگرفشارهای وارده بر جبهه‏‌ی داعش در عراق و سوریه سبب شده است که تعداد از این افراد به سوی افغانستان بیایند و جبهه جدیدی را در شمال و جنوب افغانستان باز کنند.

حادثه کندز و داستان تکراری کمیسیون سازی:

یکی از رویدادهای مهم در سال روان سقوط کندز به دست طالبان بود. هفته‏‌نامه اقتدارملی با درنظرداشت مهم بودن این رویداد و پیامدهای هشداردهنده آن در شماره‌های متعدد این موضوع را به تحلیل گرفت. دریکی از شماره‏‌های آن درباره این مسئله چنین نگاشته است (1394/7/27): به دنبال رویدادهای تکان‏‌دهنده و خونین کندز رئیس‏‌جمهور هیات‌هایی را برای بررسی رویدادهای این ولایت تعیین کرد. ایجاد کمیسیون حقیقت‏‌یاب در مورد بررسی رویدادهای کندز یکی از اقدام‌های مهم رئیس‏‌جمهور در ارتباط با این موضوع است. در هنگام حادثه کندز شایعات و گمانه‌های مختلف در مورد چگونگی این رویداد و عوامل آن بر سر زبان‌ها بود، اما از آن جایی که هیچگونه سند معتبر و قابل اعتماد برای تایید یا تکذیب این شایعه‌ها و گمانه‌ها وجود نداشت، وضعیت یادشده در هاله‏‌ای از تردید قرار داشت.

واقعیت امر آن است که یکی از چالش‌های اساسی در حل بحران‌های رخ‏داده در کشور این بوده است که هرگز یک تحقیق و ریشه‏‌یابی بی‌طرفانه، در مورد علل و انگیزه‏‌ها و عوامل رویدادها صورت نگرفته است. به همین جهت علل و عوامل بحران‌ها در میان لایه‌های چندگانه پنهان مانده و هرازگاهی که زمینه و شرایط باردیگر فراهم گردیده است دوباره فاجعه سربلند نموده است. چنانچه مسئله حقیقت‏‌یابی واقعیت‌ها و رویدادها جدی گرفته می‌شد شاید در روزهای بعد شاهد رویدادهای تلخ و تکان‏‌دهنده هرگز نمی‌بودیم.

البته یادآوری این نکته هرگز بدین معنا نیست که برای حقیقت‏یابی، تلاش‌هایی صورت نگرفته و کمیسیون حقیقت‏‌یابی تشکیل نشده است. اما متاسفانه تشکیل این کمیسیون‌هرگز نتیجه لازم را در پی نداشته است. به معنای دیگر، اقدام برای تشکیل چنان کمیسیونی فقط یک امر صوری و انحرافی بوده است.

آنچه در ستور فوق آورده شد نمونه‏‌ای از دیدگاه‌ها و تحلیل‌های هفته‏‌نامه اقتدارملی بود که درباره مهمترین رویدادهای کشور و به غرض روشن نمودن افکار عمومی ‏و انجام مسئولیت رسانه‌‏ای به صورت دقیق و شفاف ارایه داده است.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده