چگونه‌با رمضان وداع کنیم؟

در آخرین روزهای ماه برکت و در آستانه‏‌ی روزهای عید فطرقرار داریم. یک ماه عبودیت و بندگی به پایان می‏رسد و فصل برداشت از خرمن‏‌های اجر و پاداش فراز می‌‏آید. ماه آزمودن خشوع و خضوع در برابر خدا و صبر و شکیبایی و بردباری در برابر تشنگی و گرسنگی به پایان رسید و زمان گرفتن نتیجه است .

اما آیا پایان ماه رمضان به معنای پایان بندگی و گناه نکردن است؟ تصور بسیاری براین است که نباید در این ماه مرتکب گناهی شد و یا کاری کرد که دیگران دچار گناه شوند و درغیر این ماه ارتکاب به گناهان ازعقوبت کمتری برخوردار است. بسیاری از زنان دراین ماه بیشتر از اوقات دیگر به پوشش خود توجه می‏کنند در حالی که باید همیشه در پوشش دقت کرد.

مجری‏‌های زن برنامه‏‌های گوناگون تلویزیون‏‌ها در این ماه ساده و کمتر با آرایش حاضر می‏شوند، اما همین که این ماه به پایان می‏رسد و برنامه‏‌های عیدانه تلویزیون‏‌ها شروع می‏شود با چنان پوشش و آرایشی در پرده حضور به هم می‏رسانند که گویا همان فرد دیروزی نیستند و فرد دیگری اند و چنان عقده‏‌مندانه در پرده تلویزیون‏‌ها و در برنامه‏‌ها دیده می‏شوند که گویا دریک ماه در اسارت بوده‏‌اند و نتوانسته‏‌اند به زعم خودشان آن طور که باید در برنامه‏‌ها حاضر شوند.

از طرفی امسال جنجال های انتخاباتی و طولانی شدن این روند مردم را بیشتر از هر زمان دیگری خسته کرده و مردم می‏‌خواهند هر چه زودتر این روند به خوبی وبا یک نتیجه مطلوب به پایان برسد زیرا مردم برای شرکت در انتخابات با قبول خطرها و ناامنی‏‌ها به پای صندوق‏‌های رای رفتند و در این راه قربانی دادند. اما این که روند انتخابات روال عادی و معمول خود را نپیمود و به جای برد و باخت «برد برد» در آن رقم خورد باز هم مردم می‏خواهند اوضاع بیشتر از این شکننده نشود و نامزدان و طرفداران و حامیان و هواداران هر یک از آن‏ها به پیچیدگی وضع بر اساس سلایق و علایق خود نیفزایند و اجازه دهند سرنوشت حکومت و مردم معلوم شود.

این انتخابات تجربه بزرگ و گران‌بها و بی‏‌سابقه‏‌ای برای مردم بود و خاطره آن تا زمانی طولانی در اذهان خواهد ماند، انتخاباتی که مردم در آن با شوق و ذوق شرکت کردند تا آنچه را که می‏‌خواستند به نتیجه برسانند ولی برآیند حضور مردم، قربانی مصلحت‏‌هایی شد که همیشه بهانه قانون‏‌شکنی ها و گذر از خواست واقعی مردم بوده و شاید تا همیشه سنت‏‌های خودخواهانه با رنگ و لعاب مردم‏پسند و قانون‏‌گریز در کشور ما نهادینه گردد.

امسال از آغاز سال تا اکنون انتخابات بیشتر از هر کلمه دیگری در ذهن مردم جای گرفته و نه تنهادر ذهن مردم بل بر تمام زندگی مردم تاثیر گذاشته است. ماه رمضان در تنش‏‌های بحران‏زای انتخابات و انتقال آرا و آغاز روند بازشماری پر از مانع و توقف سپری شد و بر بازارها ورونق خرید برای عید تاثیر گذاشت.

امسال به نظر می‏آید مردم برای تجلیل از عید و گرامی داشت ازعید کمترآمادگی گرفته‏‌اند. افزایش قیمت‏‌ها و نبود اجناس جدید در بازاربه خاطر شرایط نامعلوم انتخابات دلایلی برای رکود بازارها و نبود و دل و دماغ خریدهای آن چنانی برای مردم شده است. مردمی که اگر از وضع خوب اقتصادی هم برخوردار نباشند پس‏اندازهای هنگفتی را برای تجلیل از عید ماه رمضان مصرف می‏کنند. زیرا فقط همین روزهای عید است که برای مردم ما از تمام تفریح‏‌ها و سرگرمی‏‌ها و مناسبت‏‌های نیکو و شادی‏‌آور ملی و فراگیر باقی مانده و مردم می‏خواهند با تمام توان روحی و مادی از این روزها به شکل نیکوتر و شایسته‏‌تر گرامیداشت کنند و این حقی است که شریعت هم به آن‏ها داده است اما همه می‏دانیم که این حق هم در سایه‏‌ی سنگین انتخاباتی خسته کننده قرار گرفته و مردم امسال با نگرانی به استقبال روزهای عید می‏روند.

و نکته‏‌ی دیگری که مهم به نظر می‏آید و از نظر اجتماعی نیز حایز اهمیت، بازگشت گداها به خانه‏‌های اولیه‏‌شان است. گدایانی که در این ماه توانسته‏‌اند با شگردها و شیوه‏‌های گوناگون به درآمدهای کلان دست یابند و با ختم ماه رمضان به جاهایی که بوده‏‌اند و سکونت دارند برمی گردند و به این شکل مزاحمت‏‌ها و سماجت‏‌های ایجاده شده از سوی آن‏ها از سر شهروندان کابل کم می‏شود هرچند که تک‌دی‏گری در کابل به شغلی دایمی برای تعدادی معلوم‏‌الحال درآمده است.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده