کشتار مردم با کدام توجیه؟

هفته گذشته ولایت پکتیکا شاهد خونین ترین حادثه انتحاری در سال جاری بود. در این رویداد انتحاری در نتیجه انفجار یک موتر مملو از مواد انفجاری در بازار ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا، نزدیک به یک صد و ده نفر کشته و زخمی شدند. وزارت امور داخله با انتشار اعلامیه‌ای گفته است این انفجار خسارات مالی زیادی را نیز به همراه داشته است. بگفته این وزارت یک حمله کننده انتحاری یک عراده موتر دینا مملو از مواد انفجاری را در بازار ولسوالی ارگون پکتیکا منفجر ساخت. وزارت داخله می‌گوید که این عمل توسط طالبان صورت گرفته است. بر بنیاد اعلامیه وزارت امور داخله این انفجار نشان می‌دهد که هدف اصلی طالبان تروریست کشتن غیرنظامیان بوده‌ است.

رویداد خونین پکتیکا در هفته گذشته اولین حادثه خونین در طی چند سال گذشته در کشور نبوده و احتمالا آخرین آن هم نخواهد بود. بدون شک وقوع در چنین رویدادهای خونینی افزون بر این که جان هم وطنان غیرنظامی بخصوص زنان و کودکان گرفته شده و خانواده های بسیاری در سوگ عزیزان شان داغدار می گردند، ادامه چنین وضعیتی می تواند پیامدهای بسیار ناگواری را در جامعه بر جای گذارد. ادامه ناامنی و احساس ناامنی دوامدار مهم ترین و خطرناکترین پیامد چنین رویدادهای دانسته می شود. هرچند که اعلامیه وزارت داخله این حادثه خونین را به طالبان نسبت داده است، اما تاکنون طالبان بصورت رسمی در این باره اعلامیه ای صادر ننموده اند. از طرف دیگر گروه های تروریستی بسیاری در مناطق جنوبی کشور نفوذ دارند که این عمل تروریستی و خونین می تواند کار هریک از آنان تلقی شود.

اما پرسش اساسی این است که هدف عمده از کشتار مردم غیرنظامی چیست؟ وقتی جان ده ها کودک وزن و انسان های عادی که برای خرید و انجام امور روز مره زندگی، آن هم در ماه مبارک رمضان و در هنگامه های نزدیک به افطار، با انجام عملیات انتحاری گرفته می شود کدام هدف نظامی و حکومتی آماج قرار می گیرد؟ دیگر این که آیا جان انسان ها تا بدین اندازه بی ارزش شده است که برای رسیدن به هرهدفی از وقوع چنین کشتارهایی نباید اباء داشت؟ به نظر می رسد که چنین کشتارهای فجیعانه ای در هیچ آیین و مسلکی جایز دانسته نشده است. در این مورد به صراحت می توان گفت آنانی که بنام اسلام و شریعت دست به چنین کشتارهای فجیعانه می زنند هیچ درکی واقعی از اسلام و آموزه های آن نداشته و حتا آنان را می توان از دایره انسانیت خارج دانست. با اندک نظری بر نصوص و متون دینی می توان دریافت که کشتار انسان های بی طرف به هیچ وجه جایز دانسته نشده است، در این مورد بخصوص زمان‌ها و مکان‌هایی وجود دارند که از حرمت و قداست برخوردارند. ماه مبارک رمضان یکی از آن موارد است که از حرمت و قداست ویژه برخوردار می باشد. آن‌چه در ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا اتفاق افتاد، در واقع از آن نوع جنایت هایی بود که جز در منظومه پندارهای مسخ شده گروه ها و افراد افراطی و تکفیری نه تنها در آموزه ها و سنت های دین اسلام، بلکه در هیچ آیین دیگر جایز دانسته نشده است. این رویداد خونین، نمادی از شدت و عمق مسخ‌شدگی چنان جریان‌ها و اشخاص بی هویتی است که بدروغ و به بهانۀ تأسیس حکومت و خلافت اسلامی ، جان بندگان خدا را در ماه خدا هدف گرفته اند.

روی دیگر این واقعه خونین دست داشتن سازمان های استخباراتی بیگانه است که از طریق چنان گروه ها و اشخاص مسخ شده سعی دارند به هر قیمت ممکن ناامنی و خشونت را در کشور دامن بزنند. دشمنان صلح و ترقی افغانستان هرگز نمی خواهند که مردم ما پس از سال ها بحران اینک روی خوش از زندگی خویش ببینند. بنابراین بدون کم ترین تردید دست آلوده سازمان های استخباراتی را می توان در طرح ریزی و تحریک چنین عملیات های خونین بوسیله عناصر مسخ شده و تروریست مشاهده کرد.

مسئله دیگر سکوت و بی تفاوتی کسانی است که وجهه و اعتبار سیاسی و یا دینی دارند اما در اعتراض جدی و قاطع به چنین اقدام های تروریستی مهر سکوت برلب زده و حتا در مواردی سعی در تبرئه تروریست ها و جنایتکاران دارند. در این ارتباط حداقل انتظاری که از علمای جهان اسلام و منطقه و کشور و نیز حکومت وجود دارد این است که با صراحت تمام و قاطعانه و بصورت گسترده این کشتار ها را محکوم ساخته و آن را مغایر با احکام و آموزه های دین مبین اسلام اعلام دارند. هرچند در محکومیت چنین جنایت هایی گاه برخی از علما و مقام ها بیانیه محکومیت آمیز صادر نموده اند، اما واقعیت آنست که اقدام های مقطعی و محدود نمی تواند در بازدارندگی یا پیش گیری از سوء استفاده تروریستان از نام دین و شریعت در عملیات های تروریستی موثر واقع گردد.

در ختم سخن افزون بر تسلیت گویی به بازماندگان حادثه خونین ولسوالی ارگون ودیگر رویدادهای تلخ کشور، بار دیگر تاکید میگردد که کشتار مردم غیرنظامی و بخصوص زنان و کودکان براساس آموزه های دین مبین اسلام و ارزش های انسانی هرگز قابل توجیه نمی باشد. هم چنین از علمای جهان اسلام و منطقه و کشور انتظار برده می شود که در برابر اعمال جنایتکارانه گروه های تروریستی وتکفیری با صراحت تمام اتخاذ موضع گردد و حکومت نیز روش مماشات را با آنان پایان بخشیده و تدابیر لازم را بخاطر پیشگیری و مقابله با اجرای طرح های سوء سازمان های استخباراتی در کشور اتخاذ نماید.

0 پیام برای این مطلب ثبت شده