به مناسبت دوازدهمین سالیاد شهادت شهید شعوروشایستگی؛ سیدمصطفی”کاظمی”:

شهیدان ادبگاه وفارا خون نمی باشد

مگر رنگ حنایی ازکف قاتل شودپیدا

“بیدل”

شهیدمصطفی”کاظمی”، ازنوادرونوابغ روزگارمابودکه درگرانیگا‌ه قدرت وسکانداری سیاسی- اداری ، واوج چیر‌‌‌گی برقدرت وثروت، ازصراط تقوی ومعنویت محوری وانصاف ومدارا بادیگران نه لغزیدوگاهی رسالت متعالی دینی خودرا درقبال رنج وروانپریشی روزافزون مردمش، بدست نسیان نه‌سپرد.

مقاطع گوناگون حیات طیبه ی این نادره ی دنیای سیاست وقدرت معاصر، حلقه وصل وادغام بین دومولفه ی “تدین” و “سیاست‌ورزی” بودکه دردنیای دنی و دروغ‌محورسیاست این عصر، بویژه سیاستمداران دیارما، اگرنه هیچ، ولی اشخاص انگشت‌شماری بااین وصف، بچشم‌می خورند. اوازمتدهای متفاوت رقابت ومبارزه ی سالم ومنطقی برای دست‌یازیدن به جایگاه مناسب ودلخواه سیاسی- اداری وقانونگذاری بهره جست، اما – نه همچون اقران وامثالش – به قیمت دست‌یافتن به شهوت وشهرت وحذف دیگران.

کاظمی، باوصف دست وفرصت یافتن برشریعه ی جارئی قدرت وثروت، هیچگاه درب ورودبه آن را برروی دیگران نه‌بست، مغلوب وسوسه انگیزی زخرف وزبرج مظاهردنیوی نه‌شدوگاهی به لجن متعفن وتهوع آور زراندوزی وشهوتمداری، لب ترنه‌کرد. اماچون اندیشه وعملش، صبغه ی سبزالهی وتوحیدی داشت، درحدکافی، غیرقابل باور وکاملاً استثنائی، شهرت ونیکنامی، ثناوستایش همگانی ومحبوبیت ملی ومردمی، به سراغش آمده وسهم همیشگی وماندگارش گردید که: ” اِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُواالصَّالِحاتِ، سَیَجعَلُ لَهُمُ الرَّحمَنُ وُدّآ “.

رشدسریع وبروندهی شخصیتی این مردبزرگ درحدی بودکه که دشمنان بی رحم وحسودش، سرانجام وی را بر‌‌نتابیدند وچون ازصعودبرستیغ رفیع وصعب العبوراهلیت ومناعت معنوی اوبازماندند، خفاش گونه ازدیوسیاهی وجهل، فرمان فرومایگی ودستوردنائت گرفتندتا فرشته پاکدستی وعزت‌منشی را به بندمرگ کشند.

آری! بگفته ی حکیم بلخ:

دشمن طاووس آمد ، پرّاو

ای بسی شه رابکشته فرّاو

شهیدکاظمی – بسان بسیاری ازهم شغلان سیاسی اش – درسایه‌سار قدرت و ثروت به بزرگی کاذب وسراب گونه نه‌رسید، بلکه دریک حرکت خداپندارانه ی جوهری ودگرگونی باطنی، گوهرگونه درصدف وجودی خود، به کمال، ازدیادمعنوی، بالندگی و ارجمندی دست‌یازید وبدون آنکه ازابزارواسباب نامشروع وملوث مادی واهرم های رائج ونامقدس این روزواین روزگاربهره‌ببرد، باکیمیاگری پرهیزوپارسائی، ارزش افزوده یافت، مودت ومقبولیتش جهانگیرشد، صدها قافله دل و وجدان بیداروعدالتخواه را تسخیر وباخود همراه‌کرد.

کاظمی شهید، باخداومردم نفس‌کشید، باجانمایه ی عدالت وآرمان روءیائی رفاه ورهائی مردم تهیدست وگرفتارش، زندگی‌کرد وبرای تغییردرسفره ی تهی وپررنج یک ملت، تامرزمرگ وشهادت گام‌گذاشت.

روزی، – درعهدطلایی وزارتش – مریض‌بود وبی حال وزیرسیروم تقویتی که ازعلت بیماری اش پرسیدم، باتبسم معنادار فرمودند: دراثر نان وماست‌خوردن زیاد و مکرر! عرض‌کردم: چرا کمی به خود نه می‌رسی‌؟ فرمودند: تهیه ی غذای مناسب وباکیفیت برای همه اعضای دفتر، مقدورنیست وتنهاخوری، بی مزه‌است وغیرعادلانه!

واینکه امروز، جزنیکنامی وپاکنفسی، مواهب ومواریث دیگری ازآن شهیدسعید، به جانمانده است، برهان قاطع ودلیل دلپسنداین مدعاست که او هیچ گاه، سیاست را دست‌مایه ‌ی دست یافتن برثروت و کامروایی و زراندوزی، قرارنداد.

روحش شاد و درخت تنومندخاطراتش، بارده و بارورباد.

محمدضامن عظیمی

“وکیل” باید نماینده درد مردم باشد (شهیدسید مصطفی کاظمی)

در آستانه پانزدهم عقرب، سالروز جان باختن تنی چند از نمایندگان مردم درپارلمان و شمار زیادی از دانش آموزان و مردم عادی در حادثه خونین و تروریستی بغلان قرار داریم. در این ارتباط نکاتی چند قابل یادآوری می باشد:

-وقوع این حادثه به احتمال قریب به یقین کار مافیای اقتصادی و سیاسی بود که، از نتیجه آغاز فعالیت کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان نگران و خود را در معرض افشا شدن می دیدند.

-بی تفاوتی حکومت گذشته و کنونی در حقیقت یابی چنین قضایایی، حداقل در ریشه یابی و افشا سازی عاملین آنان، گواه آنست که نبض سیاست و مدیریت کشور در انحصار مافیای سیاسی و اقتصادی در پیوند و حمایت بیرونی ها قرار دارد. بنابراین علاوه بر ناتوانی و محدودیت دستگاه های اجرایی و عدلی و تقنینی ، دموکراسی و ارزش های نظام سیاسی درحد یک ابزار و پوشش توجیه کننده به زیان نظام سیاسی و تباهی سرنوشت مردم، مصادره شده است.

-افتضاح انتخاباتی پارلمانی و ریاست جمهوری، وجودپارلمان دست آموز و مافیایی، تنزل جایگاه و نقش نهادهای ملی و وضعیت ناامیدکننده کشور برای مردم از دولتمردان و سیاستگران، نشان دهنده آنست که افغانستان با گذشت هر روز و پشت سرنهادن هرتحولی ده ها گام درحال عقب گرد سیاسی و تاریخی است. هیچ روزنه امید برای گشایش و حل گره ها و چالش های کنونی در مدیریت کشور قابل تصور نیست.

-در خصوص مسئولیت نمایندگان، باید گفت اکثریت اعضای مجلس نمایندگان-بجز تعدادی اندک و کمتر از شمار انگشتان یک دست- نماینده باندها وشبکه های مافیایی هستند، نه نماینده درد مردم؛ که غاصبانه برکرسی پارلمان چنگ انداخته اند.

عبدالکشور اخلاقی

فیلم‌ساز افغان، یکی از سه برنده امسال جایزه هنری آمستردام

برندگان جایزه هنری آمستردام برای سال ۲۰۱۹ یک نقاش، یک فیلم‌ساز و یک رقصنده باله‌اند. داوران از میان ۹ نامزد، سه نفر را مستحق دریافت این جایزه دانسته‌اند.

راکویل ون هاور که هنرش نقاشی است و یک سال پیش راهش را به دنیای هنر باز کرده، ابوذر امینی با فیلم‌اش “کابل شهری در باد” و تد براندسن برای فعالیت‌های مبتکرانه‌اش در زمینه رقص باله، جوایز هنری آمستردام برای سال جاری را از آن خود کردند.

ابوذر امینی مستندساز افغان مقیم هلند است که فیلم او از نظر داوران جایزه، روایتی دیگرگونه از زندگی است؛ زندگی در شهری دور که حکایت شدنش در فیلم “ترس از دیگری را می‌زداید و انسان‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌سازد.”

“کابل شهری در باد” زندگی یک کودک ۱۲ ساله را در پایتخت افغانستان نشان می‌دهد که انفجارهای مرگبار در آن، پیوسته سرخط اخبار رسانه‌ها بوده است.

ساخت این فیلم سه سال را در برگرفته است، شخصیت مرکزی آن سعی در سروسامان دادن به زندگی خود دارد.

ابوذر امینی در صحبت با بی‌بی‌سی فارسی گفت نظر منتقدان سینما در مورد این فیلم را می‌پذیرد که “کلان روایت‌های رسانه‌ها را دنبال نمی‌کند و خیلی صمیمانه واقعیت‌های زندگی در کابل را نشان می‌دهد.”

آقای امینی گفت جایزه را به مادر خود تقدیم می‌کند و گفت مادرش قوی‌ترین زنی است که می‌شناسد.

ابوذر امینی دانش‌آموخته هنرهای زیبای دانشگاه آمستردام و فیلم‌سازی از دانشگاه لندن است.

جایزه هنری آمستردام هر سال به سه تن از هنرمندان مقیم هلند تعلق می‌گیرد که با خلق آثار و ارائه آن در راه نهادینه کردن عدالت و خلق “تعهد نیرومند اجتماعی” گام نهاده باشند.

ابوذر امینی متولد ۱۹۸۵ میلادی در افغانستان است که در چهارده سالگی به هلند پناهنده شده و در رشته سینما در هلند و بریتانیا تحصیل کرده است.

منبع: بی بی سی فارسی

بازتاب فرصت‌ها و چالش‌های زنان در اثرهای نقاشی یک بانو در هرات

یک بانوی هنرمند در هرات، ۳۰ اثر نقاشی‌اش را امروز (یک‌شنبه، ۲۱میزان) در نمایشگاهی در هرات به نمایش گذاشت.

شکیبا صحرایی، می‌‎گوید در نقاشی‌هایش مشکلات و دستاوردهای زنان را به تصویر کشیده‌است.

بانو صحرایی در این باره گفت: «هدف ما این است که انگیزه بدهیم به خانم‌ها بخاطر این‌که آن‌ها همین محدودیت‌ها و محرومیت‌هایی‌که استند را بشکنند و بتوانند به هر عرصه‌یی‌که دوست دارند فعالیت کنند.»

 برخی بازدیدکننده‌گان این نمایشگاه، نشان دادن چالش‌های زنان در قالب نقاشی را در بهترشدن اوضاع زنده‌گی زنان اثرگذار می‌دانند.

آنان می‌گویند که کلام هنر اثر عمیق بر ذهن‌ها دارد و دیدگاه هر بیننده‌یی را نسبت به زنان تغییر می‌دهد.

انیتا احمدی، یکی از این بازدیدکننده‌گان گفت: «این‌بار رنگ‌ها استند که خبر می‌دهند. حرف‌های نگفته و حس‌های نگفته‌یی است که هرگز بیان نشده.»

انیسه سروری، رییس امور زنان هرات نیز بیان داشت: «در کنار این موضوعات خانم‌ها بسیار خوب کار کرده‌اند و دست‌آوردهای خوبی داشته‌اند. می‌توانیم بگویم دست‌آوردهایی که در هژده سال گذشته داشته‌اند نسبت به مشکلاتی که فراراه آنان است، بیشتر است.»

مقام های محلی هرات، می‌پذیرند که نقاشی‌های این نمایشگاه نشان دهنده اوضاع عینی زنان در این ولایت استند.

مونسه حسن زاده، معاون والی هرات اظهار داشت: «به واقعیت مشکلات وجود دارد و این را انکار نمی‌کنیم …. ادارۀ محلی هرات دربارۀ این مشکلات در قالب کمیسیون‌ها راه حل پیدا می‌کند.»

خشونت‌ها و چالش‌ها در برابر زنان در ولایت هرات همواره نگران کننده بوده‌است. مقام‌های محلی هرات با این‌که از تلاش‌های حکومت برای بهبود وضعیت زنده‌گی زنان در این ولایت سخن می‌گویند، اما برخی فعالان حقوق زنان می‌گویند که چالش‌ها در برابر زنان همچنان به قوت خود باقی است.

منبع: طلوع نیوز

پایان جشنوارۀ فلم زنان – هرات؛ آواز عقرب‌ها بیشترین جوایز را گرفت

پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، شام روز پنج‌شنبه (۷سنبله) با توزیع تندیس‌ها به فلم‌های برتر این جشنواره، پایان یافت.

در این جشنواره فلم هندی «آواز عقرب‌ها» پنج تندیس این جشنواره را بدست آورد.

چهل و هشت فلمی که برای رقابت در این جشنواره برگزیده شده بود، چهار روز در چهار ولایت افغانستان – کابل، ننگرهار، بامیان و هرات – به نمایش گذاشته شدند.

فلم‌های رقابتی این جشنواره، از ۳۰ کشور برگزیده شده بودند.

رویا سادات، برگزارکنندۀ این جشنواره در این باره گفت: «چیزی را که من متوجه شدم، این جشنواره نسبت به سال‌های قبل از لحاظ محتوا بسیار فرق دارد. بسیار فلم‌های خوب رسیده و کارگردان‌های بسیار خوب استقبال کردند و فلم روان کردند، اما این‌که در چهار ولایت به نمایش گذاشته می‌شود [این فلم‌ها] بسیار اتفاق خوب است. اما از لحاظ امنیتی، متأسفانه نسبت به سال‌های گذشته، وضعیت بهتری نداشتیم.»

آنانیا چاکرابورتی، تهیه‌کنندۀ هندی نیز در این مراسم افزود: «این فلم [آواز عقرب‌ها] بهترین فلم در میان فلم‌ها بود. به همین علت پنج جایزه را گرفت. سینما مرز نمی‌شناسد. برای ما سخت بود که چنین انتخابی کنیم، اما خوشحال استم که همچون یک هندی افتخار این را دارم که پنج جایزه را از افغانستان با خود می‌برم.»

چند فلم و فلم‌ساز از روسیه، ایران، شیلی، هند و افغانستان نیز در این جشنواره جایزه گرفتند. در بخش مستند بین‌المللی، کارگردان مستند «هزار زن چون من» جایزۀ بهترین مستند را بدست آورد.

رخشان بنی‌اعتماد، فلم‌ساز ایرانی که یکی از داوران این جشنواره بود، در مراسم اختتامیۀ پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، گفت: «نمی‌خواستیم جوایز تقسیم شود و یا به فلمی لطف شود. یعنی گوارای وجود برنده‌گان جوایز که باخیال راحت بدانند که صرفأ نتیجۀ بحث‌ها و گفت‌وگوهای ما بود و دید کارشناسی و سلیقه‌یی هیئت داوران.»

پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، نُخستین جشنوارۀ بین‌المللی فلم در منطقه است که برای بازتاب پهلوهای گوناگون زنده‌گی زنان از پردۀ سینما راه‌اندازی شده بود.

این جشنواره، روز دوشنبه همین هفته آغاز شد. در این جشنواره، دوصد فلم برای رقابت فرستاده شده بودند اما داوران تنها چهل هشت فلم را برای رقابت برگزیدند.

منبع: طلوع نیوز