فیلم‌ساز افغان، یکی از سه برنده امسال جایزه هنری آمستردام

برندگان جایزه هنری آمستردام برای سال ۲۰۱۹ یک نقاش، یک فیلم‌ساز و یک رقصنده باله‌اند. داوران از میان ۹ نامزد، سه نفر را مستحق دریافت این جایزه دانسته‌اند.

راکویل ون هاور که هنرش نقاشی است و یک سال پیش راهش را به دنیای هنر باز کرده، ابوذر امینی با فیلم‌اش “کابل شهری در باد” و تد براندسن برای فعالیت‌های مبتکرانه‌اش در زمینه رقص باله، جوایز هنری آمستردام برای سال جاری را از آن خود کردند.

ابوذر امینی مستندساز افغان مقیم هلند است که فیلم او از نظر داوران جایزه، روایتی دیگرگونه از زندگی است؛ زندگی در شهری دور که حکایت شدنش در فیلم “ترس از دیگری را می‌زداید و انسان‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌سازد.”

“کابل شهری در باد” زندگی یک کودک ۱۲ ساله را در پایتخت افغانستان نشان می‌دهد که انفجارهای مرگبار در آن، پیوسته سرخط اخبار رسانه‌ها بوده است.

ساخت این فیلم سه سال را در برگرفته است، شخصیت مرکزی آن سعی در سروسامان دادن به زندگی خود دارد.

ابوذر امینی در صحبت با بی‌بی‌سی فارسی گفت نظر منتقدان سینما در مورد این فیلم را می‌پذیرد که “کلان روایت‌های رسانه‌ها را دنبال نمی‌کند و خیلی صمیمانه واقعیت‌های زندگی در کابل را نشان می‌دهد.”

آقای امینی گفت جایزه را به مادر خود تقدیم می‌کند و گفت مادرش قوی‌ترین زنی است که می‌شناسد.

ابوذر امینی دانش‌آموخته هنرهای زیبای دانشگاه آمستردام و فیلم‌سازی از دانشگاه لندن است.

جایزه هنری آمستردام هر سال به سه تن از هنرمندان مقیم هلند تعلق می‌گیرد که با خلق آثار و ارائه آن در راه نهادینه کردن عدالت و خلق “تعهد نیرومند اجتماعی” گام نهاده باشند.

ابوذر امینی متولد ۱۹۸۵ میلادی در افغانستان است که در چهارده سالگی به هلند پناهنده شده و در رشته سینما در هلند و بریتانیا تحصیل کرده است.

منبع: بی بی سی فارسی

بازتاب فرصت‌ها و چالش‌های زنان در اثرهای نقاشی یک بانو در هرات

یک بانوی هنرمند در هرات، ۳۰ اثر نقاشی‌اش را امروز (یک‌شنبه، ۲۱میزان) در نمایشگاهی در هرات به نمایش گذاشت.

شکیبا صحرایی، می‌‎گوید در نقاشی‌هایش مشکلات و دستاوردهای زنان را به تصویر کشیده‌است.

بانو صحرایی در این باره گفت: «هدف ما این است که انگیزه بدهیم به خانم‌ها بخاطر این‌که آن‌ها همین محدودیت‌ها و محرومیت‌هایی‌که استند را بشکنند و بتوانند به هر عرصه‌یی‌که دوست دارند فعالیت کنند.»

 برخی بازدیدکننده‌گان این نمایشگاه، نشان دادن چالش‌های زنان در قالب نقاشی را در بهترشدن اوضاع زنده‌گی زنان اثرگذار می‌دانند.

آنان می‌گویند که کلام هنر اثر عمیق بر ذهن‌ها دارد و دیدگاه هر بیننده‌یی را نسبت به زنان تغییر می‌دهد.

انیتا احمدی، یکی از این بازدیدکننده‌گان گفت: «این‌بار رنگ‌ها استند که خبر می‌دهند. حرف‌های نگفته و حس‌های نگفته‌یی است که هرگز بیان نشده.»

انیسه سروری، رییس امور زنان هرات نیز بیان داشت: «در کنار این موضوعات خانم‌ها بسیار خوب کار کرده‌اند و دست‌آوردهای خوبی داشته‌اند. می‌توانیم بگویم دست‌آوردهایی که در هژده سال گذشته داشته‌اند نسبت به مشکلاتی که فراراه آنان است، بیشتر است.»

مقام های محلی هرات، می‌پذیرند که نقاشی‌های این نمایشگاه نشان دهنده اوضاع عینی زنان در این ولایت استند.

مونسه حسن زاده، معاون والی هرات اظهار داشت: «به واقعیت مشکلات وجود دارد و این را انکار نمی‌کنیم …. ادارۀ محلی هرات دربارۀ این مشکلات در قالب کمیسیون‌ها راه حل پیدا می‌کند.»

خشونت‌ها و چالش‌ها در برابر زنان در ولایت هرات همواره نگران کننده بوده‌است. مقام‌های محلی هرات با این‌که از تلاش‌های حکومت برای بهبود وضعیت زنده‌گی زنان در این ولایت سخن می‌گویند، اما برخی فعالان حقوق زنان می‌گویند که چالش‌ها در برابر زنان همچنان به قوت خود باقی است.

منبع: طلوع نیوز

پایان جشنوارۀ فلم زنان – هرات؛ آواز عقرب‌ها بیشترین جوایز را گرفت

پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، شام روز پنج‌شنبه (۷سنبله) با توزیع تندیس‌ها به فلم‌های برتر این جشنواره، پایان یافت.

در این جشنواره فلم هندی «آواز عقرب‌ها» پنج تندیس این جشنواره را بدست آورد.

چهل و هشت فلمی که برای رقابت در این جشنواره برگزیده شده بود، چهار روز در چهار ولایت افغانستان – کابل، ننگرهار، بامیان و هرات – به نمایش گذاشته شدند.

فلم‌های رقابتی این جشنواره، از ۳۰ کشور برگزیده شده بودند.

رویا سادات، برگزارکنندۀ این جشنواره در این باره گفت: «چیزی را که من متوجه شدم، این جشنواره نسبت به سال‌های قبل از لحاظ محتوا بسیار فرق دارد. بسیار فلم‌های خوب رسیده و کارگردان‌های بسیار خوب استقبال کردند و فلم روان کردند، اما این‌که در چهار ولایت به نمایش گذاشته می‌شود [این فلم‌ها] بسیار اتفاق خوب است. اما از لحاظ امنیتی، متأسفانه نسبت به سال‌های گذشته، وضعیت بهتری نداشتیم.»

آنانیا چاکرابورتی، تهیه‌کنندۀ هندی نیز در این مراسم افزود: «این فلم [آواز عقرب‌ها] بهترین فلم در میان فلم‌ها بود. به همین علت پنج جایزه را گرفت. سینما مرز نمی‌شناسد. برای ما سخت بود که چنین انتخابی کنیم، اما خوشحال استم که همچون یک هندی افتخار این را دارم که پنج جایزه را از افغانستان با خود می‌برم.»

چند فلم و فلم‌ساز از روسیه، ایران، شیلی، هند و افغانستان نیز در این جشنواره جایزه گرفتند. در بخش مستند بین‌المللی، کارگردان مستند «هزار زن چون من» جایزۀ بهترین مستند را بدست آورد.

رخشان بنی‌اعتماد، فلم‌ساز ایرانی که یکی از داوران این جشنواره بود، در مراسم اختتامیۀ پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، گفت: «نمی‌خواستیم جوایز تقسیم شود و یا به فلمی لطف شود. یعنی گوارای وجود برنده‌گان جوایز که باخیال راحت بدانند که صرفأ نتیجۀ بحث‌ها و گفت‌وگوهای ما بود و دید کارشناسی و سلیقه‌یی هیئت داوران.»

پنجمین جشنوارۀ بین‌المللی فلم زنان – هرات، نُخستین جشنوارۀ بین‌المللی فلم در منطقه است که برای بازتاب پهلوهای گوناگون زنده‌گی زنان از پردۀ سینما راه‌اندازی شده بود.

این جشنواره، روز دوشنبه همین هفته آغاز شد. در این جشنواره، دوصد فلم برای رقابت فرستاده شده بودند اما داوران تنها چهل هشت فلم را برای رقابت برگزیدند.

منبع: طلوع نیوز

بازار تاریخی «چهارصوف» در کندهار در آستانۀ نابودی قرار دارد

در قلب شهر کندهار، بازاری وجود دارد که قدمت آن به بیش از دو سده می‌رسد.

این بازار که به‌نام «چهارصوف» شناخته می‌شود، یکی از بازمانده‌های باستانی ولایت کندهار به شمار می‌رود.

شماری از باشنده‌گان ولایت کندهار، می‌گویند که این بازار در زمان احمدشاه درانی ساخته شده‌است و اکنون بدلیل بی‌توجهی حکومت به یک ویرانه مبدل شده‌است.

غلام رسول، باشندۀ کندهار گفت: «این بازار مربوط دورۀ احمدشاه بابا است؛ بخش‌هایی از این بازار در جنگ‌ها و بخش‌هایی هم بدلیل بی‌توجهی حکومت آسیب دیده‌است.»

باشنده‌گان کندهار، از نهادهای مسؤول می‌خواهند که برای جلوگیری ازنابود شدن این بازماندۀ باستانی دست به کار شوند.

در همین حال، ریاست اطلاعات و فرهنگ کندهار، می‌گوید با این‌که این بازار یکی از بازمانده‌های تاریخی شمرده می‌شود، اما تاکنون نام آن همچون یک بازماندۀ باستانی در این ریاست ثبت نشده‌است.

عبدالشکور سپاند، آمر هنر و فرهنگ ریاست اطلاعات و فرهنگ کندهار گفت: «م تلاش می‌‎کنیم این بازار را دوباره احیا کنیم و از آن نگهداری کنیم؛ در پایین این بازار خانۀ احمدشاه بابا نیز است و باید اثرهای تاریخی ما حفظ شوند.»

ریاست اطلاعات و فرهنگ کندهار، می‌گوید که تلاش می‌کنند تا این نام این بازار را در فهرست بازمانده‌های باستانی این ولایت جا دهند و آن را دوباره احیا کنند.

منبع: طلوع نیوز

بریتانیا سرهای مجسمه‌های بودایی ۱۵۰۰‌ساله را به افغانستان بازمی‌گرداند

موزیم/موزه بریتانیا اعلام کرده است که ۹ عدد سر پیکره‌های بودایی و یک مجسمه نیم‌تنه را که در اواخر حاکمیت طالبان از افغانستان غارت و به بریتانیا آورده شده بود، به افغانستان برمی‌گرداند. قدمت این آثار به قرن چهارم میلادی برمی‌گردد.

این آثار تاریخی که در سال ۲۰۰۲ در پروازی از پیشاور پاکستان به طور غیرقانونی به بریتانیا آورده شده بود، در فرودگاه “هیترو” لندن از سوی نیروی مرزی این کشور ضبط شد.

آثار مصادره‌شده پس از یک روند قانونی طولانی بالاخره سال گذشته به موزه بریتانیا منتقل شد تا مورد تجزیه و تحلیل و فهرست‌بندی قرار بگیرد.

یک متصدی ارشد موزه بریتانیا به رسانه‌ها گفته است که در شکل اصلی، احتمالا این سرها رنگ‌آمیزی شده و دارای پیکره بوده‌اند و برای تزئین صومعه‌های بودایی در سلطنت باستانی حوزه گندهارا در حدود ۱۵۰۰ پیش استفاده می‌شده‌اند‌. ‌

سنت جان سیمپسون، گفته است که این آثار احتمالا در زمان تشدید جنگ طالبان در سال ۲۰۰۱ از افغانستان به بیرون منتقل شده است.

طالبان در زمان حاکمیت شان در افغانستان مجمسمه‌های بزرگ بودا در بامیان را هم منفجر کردند.

آقای سیمپسون اضافه کرده است که بازگرداندن آثار تاریخی که به شکل غیرقانونی وارد بریتانیا می‌شوند، اهمیت نمادین دارد.

بریتانیا پیش از این نیز صدها اثر تاریخی مربوط به افغانستان را به این کشور بازگردانده است.

سفارت افغانستان در لندن گفته است که قرار است این آثار را در جمعه پیش‌رو تحویل بگیرد و سپس به کابل منتقل کند.

سید طیب جواد، سفیر افغانستان در لندن به بی‌بی‌سی گفت از نیروی مرزی و موزه بریتانیا قدردانی می‌کند. او اضافه کرد سرهای مجسمه بودایی و نیم‌تنه پس از انتقال به کابل، قرار است در موزیم (موزه) ملی افغانستان نگهداری شود.

این مجسمه‌ها تا زمان انتقال شان به افغانستان برای مدت کوتاهی در موزه بریتانیا به نمایش گذاشته خواهند شد.

سال گذشته یک ظرف نقره‌ای قدیمی و نادر متعلق به افغانستان که از قاچاقچیان در لندن ضبط شد به افغانستان برگردانده شد. این ظرف نقره‌ای حدود ۴هزار سال قدمت دارد.

قبل از این که دین اسلام به افغانستان بیاید بخش اعظم این کشور بودایی بود و آثار زیادی از آن دوره باقی مانده است.

منبع: بی بی سی فارسی