پیام نوروزی حزب اقتدارملی افغانستان به مناسبت آغاز سال نو خورشیدی 1399 و بعثت رسول اکرم (ص)

“یا مقلب القلوب و الابصار، یا مدبرالیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الی احسن الحال “

فرا رسیدن سال نو خورشیدی (1399) و عید سعید مبعث رسول اکرم (ص) در سوم حمل، بر تمام8 مردم افغانستان مبارک باشد. هرچند گردش سال و روزها یک روند طبیعی است، اما آغاز هر سال و فرا رسیدن بهار، امید و نیروی تازه ای را ایجاد می‌کند تا به پیشواز فصل نو و مرحله تازه تری رفت. امید است که همزمانی حلول سال نو با مبعث حضرت رسول اکرم (ص)، سال پیش روی را با میمنت و سلامتی و امنیت و سعادت همراه گرداند. سال نو خورشیدی (1399) در شرایطی فرا می‌سد که افغانستان در آستانه مهم ترین فراز تاریخ و تعیین کننده سرنوشت خویش قرار گرفته است. حزب اقتدارملی افغانستان ضمن تبریک سال نو و بهار نوروزی و تأسی به آموزه‌های رسالت پیامبراکرم (ص) به هم‌وطنان عزیز، نکات آتی را به مثابه مهم‌ترین ضرورت‌های تعیین کننده کشور در سال نو خورشیدی یاد آور می‌شود:

1-صلح و گفتگوهای بین‌الافغانی: تلاش‌های ملی و بین‌المللی برای دست یابی به یک صلح واقعی و عادلانه اینک در یک مقطع بسیار حساس و تعیین کننده رسیده است. به تعبیری دیگر تحقق صلح در شرایط کنونی دقیقا به نتایج و چگونگی نشست بین‌الافغانی بستگی دارد. بنابراین حضور در نشست بین‌الافغانی که تمام طرف‌های سیاسی در آن شریک هستند، یک وجیبه ملی را پیش روی مردم و دولت قرار داده است. حزب اقتدارملی افغانستان ضمن حمایت و استقبال از آغاز و پیشرفت‌های بدست آمده در روند صلح و گفتگوهای بین‌الافغانی،آرزو دارد که روند صلح و گفتگوهای بین‌الافغانی با درنظر داشت ارزش‌های قانون اساسی، دست آوردهای چندین سال گذشته، آزادی بیان، حقوق سیاسی و اجتماعی زنان و مطابق با آرزوهای واقعی مردم ما از یک آدرس واقعی و منسجم، و با برنامه و درایت قابل اعتماد سیاسی پیش برده شود.

2-شیوع ویروس کرونا: گسترش ویروس کرونا بعنوان یک آفت جهانی، متاسفانه جامعه ما را نیز درگیر خود ساخته است. خوش بختانه حکومت و مسئولین وزارت صحت عامه و دیگر نهادهای دولتی و غیردولتی، با وجود چالش‌ها و کمبودها، در مقابله با این ویروس و پیشگیری از شیوع آن، تصامیم و تدابیر جدی را روی دست گرفته اند-که شایسته تقدیر می‌باشد- با وجود آن، از حکومت و مسئولان صحی کشور انتظار برده می‌شود که برای حفظ جان مردم و تأمین سلامت آنان از هیچگونه اقدام موثر و تامین نیازها و ایجاد سهولت برای شهروندان در زمینه رعایت بهداشت و تداوی افراد مبتلا به ویروس کرونا کوتاهی نورزند. البته از مردم شریف افغانستان نیز خواسته می‌شود که در مبارزه با شیوع ویروس کرونا همکاری جدی با مسئولان وزارت صحت عامه داشته باشند. موفقیت براین آفت مهلک، فقط با مسئولیت پذیری همگانی امکان پذیر است.

3-پایان بخشیدن به تنش‌ها و شکاف‌های سیاسی: تجارب تاریخی و سیاسی نشان داده است که هیچ چیزی به اندازه اختلاف و شکاف‌های سیاسی و اجتماعی برای کشور خطر ناک نیست. در چنین شرایط حساس سیاسی که حفاظت از نظام سیاسی و ارزش‌های دموکراسی، اتحاد و همسویی همه جانبه را می‌طلبد، ادامه تنش‌ها و شکاف‌های سیاسی نه تنها مواضع مدافعان نظام سیاسی را تضعیف می‌سازد، بلکه بر چگونگی روند صلح و گفتگوهای بین‌الافغانی کاملا اثر منفی برجای خواهد گذاشت. بنابراین با در نظر داشت این مهم، حکومت و فعالان سیاسی بایستی هرچه زودتر درایت و درک سیاسی و هنر دیپلماسی را برای رفع این تنش‌ها و شکاف‌های سیاسی بکار بندند، و سعی کنند که صفوف سیاسی و اجتماعی مدافعان نظام سیاسی و ارزش‌های دموکراسی هرچه قویتر و منسجم‌تر در صحنه‌های سیاسی و مدیریت کشور ظاهر شود.

4-تأمین امنیت: موضوع امنیت برای کشور و جامعه به منزله آب حیات است. خوش بختانه نیروهای دفاعی و امنیتی کشور تاکنون با قدرت از نظام سیاسی و حفظ جان مردم عمل نموده اند؛ اما پیداست که با توجه به گستردگی ناامنی و تعدد دست‌های پیدا و پنهان در ایجاد ناامنی در کشور، چالش‌های جدی و بسیاری برای تأمین امنیت کشور وجود دارد. امید می‌رود که در سال نو خورشیدی نیروهای بیدار دفاعی و امنیتی در همکاری وسیع مردم و هماهنگی بخش‌های مختلف دولتی، امنیت کامل برای شهروندان کشور فراهم شود تا زمینه فعالیت‌های اقتصادی و اجتماعی و توسعه همه جانبه برای یک زندگی آرام و برخوردار از رفاه برای مردم افغانستان مساعد گردد.

حزب اقتدار ملی افغانستان، آرزومند است که سال نو خورشید (1399) برای مردم افغانستان، سال پایان خشونت و جنگ و سال دست یابی به صلح واقعی، سال حاکمیت قانون و پیشرفت اقتصادی و درخشندگی و برازندگی دولت و ملت افغانستان در عرصه داخلی، منطقه ای و بین‌المللی باشد.

حزب اقتدارملی افغانستان
کابل-اول حمل 1399

اعلامیه حزب اقتدار ملی افغانستان در پیوند به توافق نامه صلح میان ایالات متحده آمریکا و تحریک طالبان!

افغانستان بعد از چندین دهه جنگ، خشونت و ویرانی امروز شاهد یک رویداد تاریخی و مهمی بود که سرانجام با تلاش های نمایندگان ایالات متحده امریکا، و همکاری حکومت وحدت ملی و احزاب سیاسی افغانستان، موافقتنامه‌ای‌ میان ایالات متحده امریکا و طالبان در پیوند به صلح و ختم جنگ در افغانستان امضا شد.
مردم افغانستان امید وار بودند وهستند که گام به گام در جریان همچون توافق نامه و توافق نامه ها دیگر باشند از یک طرف مردم افغانستان حق دار هستند واز جانب دیگر حکومت افغانستان به عنوان یک طرف اصلی مذاکره کننده نقش فعال را باید ایفا نماید ودر این قسمت جامعه بین المللی به ویژه ایالات متحده امریکا در زمینه تسهیل کننده باشد.
امید واریم با آغاز گفتگو های بین الافغانی این نکات رعایت گردیده ودر نتیجه آن ما شاهد صلح دایمی،با عزت وسراسری در کشور باشیم .

اساسا صلح یک ضرورت حیاتی برای مردم افغانستان است و همه طرف‌ها از جنگ و خشونت، خسته شده اند و تنها راه بیرون رفت از این بحران، صلح و هم پذیری است که چندین دهه جنگ دهشت افگنی و کشتار، نشان دهنده آن است
حزب اقتدار ملی افغانستان
مورخ ۱۰ حوت ۱۳۹۸

گسترش اقتدار نظامی و نفوذ سیاسی روسیه در خاور میانه

اقتدار و حوزه‌ی نفوذ روسیه در منطقه و جهان در حال افزایش است. برتری تکنالوژی تسلیحاتی روسیه و استراتیژی این کشور در تعامل با کشورهای جهان، معادله قدرت را در  جهان تغییر داده است.

رقیب قدرتمند روسیه اما در عرصه سیاست‌های نظامی و تسلیحاتی، ایالات متحده امریکاست. کشوری که نتوانست با برنامه‌های تسلیحاتی و دیپلماسی نرم رئیس جمهور پوتین در شرق میانه مقابله کند. برنامه‌های حساب شده روسیه برای گسترش حوزه نفوذش در شرق میانه، مایه‌ی نگرانی و دلواپسی سیاست‌گذاران امریکایی شده است.  تازه‌ترین اقدام روسیه برای تجهیز سیستم ضدهوایی ترکیه، زنگی خطری بود برای ایالات متحده امریکا. ترکیه نخستین کشور عضو ناتو است که با سیستم موشکی اس 400  روسیه مجهز می‌شود. اینکه چرا دولت ترکیه از هم پیمان دیرینش امریکا سیستم دفاع ضد موشکی درخواست نکرد؛ پرسشی است که نیاز به موشکافی بیشتر دارد و در این نبشتار نمی‌گنجد. اما بحث جدیی که در این رابطه مطرح است. مساله روابط روسیه و اعتمادسازی این کشور در مطنقه و جهان است.

به رغم روابط خوب ترکیه با امریکا و به عنوان یکی از اعضای فعال ناتو به رهبری امریکا، این کشور در روابط خود با روسیه محتاط است. حتا در حادثه‌ی سرنگونی  جت جنگنده‌ی روسی، رجب طبیب اردغان شخصا به دیدار رییس جمهور پوتین رفت و از تنش میان دو کشور کاست.

جدای از اینکه، روسیه از نظر تکنالوژی تسلیحاتی در جهان حرف اول را می‌زند و بسیاری از کشورهای جهان خواستار تداوم و گسترش روابط با روسیه است.  راهبرد موثر این کشور در تامین سیاست خارجی و حمایت از کشورهای هم پیمانش، باعث شده تا کشورهای بیشتری که تاکنون با امریکا روابط استراتیژیک داشته، به روسیه تمایل پیدا کند.

مساله‌ی مهمی که در طی چند سال اخیر، بسیاری از کشورها تجربه کرده اند، بحث اعتماد سازی بوده است. امریکایی‌ها در ایجاد حس اعتماد با کشورهای هم‌سو و هم‌پیمان خود، چندان موفق نبوده است. سیاست‌های اخیر دولت ترامپ و تصمیم‌گیری‌های کوتاه مدتی که تنها منافع امریکا محور توجه است و به  منافع دراز مدت کشورهای هم پیمان توجهی نمی‌شود؛  سبب ایجاد حس بی‌اعتمادی بین دولت هم‌سو با امریکا شده است.

اما دولت روسیه در جانب مقابل، به اعتمادسازی  و حمایت قاطع از هم پیمانانش شهره است.  روسیه در بیش از یک دهه اخیر ثابت ساخت و به امریکایی‌ها و هم پیمانانش این پیام را رساند که می‌تواند نقش موثری را در سیاست‌های ملی و بین‌المللی بازی کند و ظرفیت و توانایی لازم را برای این کار دارد و این سیاست گذاری‌های موثر، بر گستره‌ی نفوذ دولت روسیه افزوده است.

روسیه یکی از مقتدرترین قدرت‌های بانفوذ در سطح منطقه و جهان است. بدون اینکه شعار دهد در عمل ثابت کرده که می‌تواند در عرصه‌ها سیاسی و نظامی هم پیمان خوب کشورهای دوست در منطقه  و جهان باشد. در جریان ده سال اخیر روس‌ها با حضور  نظامی، حمایت لوژستیکی و تسلیحات از هم‌تایان خود در حوزه شرق میانه نشان داد که می‌تواند اعتماد کشورهای منطقه را به خود جلب کند.

شکست داعش و گروه‌های افراطی در سوریه یکی از مثال‌های بارز اقتدار و هژمونی روس‌ها در شرق میانه است. امریکایی‌ها با تمام امکانات نظامی و با اینکه رهبری نیروهای ناتو را در جنگ شرق میانه نیز برعهده داشت اما استراتیژی نظامی این کشور و دیپلماسی سیاسی این کشور در مهار بحران در کشورهای شرق میانه با شکست روبرو شد.

امریکایی‌های تلاش داشت که با سقوط دولت‌های ملی در حوزه‌ی کشورهای عربی- افریقایی نظام هموسو با خودش را در منطقه سرکار بیاورد ولی به دلیل ضعف مدیریت، سقوط این دولت‌ها به قاجعه انجامید و امریکایی‌ها از مهار بحران عاجز ماندند. انچه را که امروز در یمن، لیبی، عراق  رخ داده است. یک فاجعه تمام عیار است و امریکایی‌ها در خلق این فاجعه کمک کرده است. اما تدبیری برای مهار بحران نداشته است. امریکا در سوریه نیز چنین برنامه‌ای را در سرداشت. اما سوریه با پشتیبانی روسیه، در مبارزه با داعش پیروز شد. گرچه که این جنگ منجر به ویرانی سوریه و کشته شدن ده‌ها هزار نفر شد. اما پیامش واضح و آن اینکه دولت اسد قرار است بماند و تسلیم شورشیان و حامیانش نشود.

سامانی/ تحلیل هفته

مردم و تاوان بی کفایتی!

روز گذشته کابل شاهد وقوع یکی از مهیب‌ترین روی‌دادهای تروریستی بود. در اثر انفجار مهیب روز گذشته ده‌ها تن از هم‌وطنان بخاک و خون کشیده شدند. پس از وقوع این روی‌داد تکان دهنده، گروه تروریستی طالبان مسئولیت آن را بعهده گرفتند. در واکنش به این حادثه مسئوولان حکومتی نیز فقط با صدور بیانیه تکراری و بی‌اثر در محکوم کردن این حادثه و عاملین آن بسنده ورزیدند. اما ده‌ها خانواده کابلی شب گذشته را، هم چون شام غریبان عزیزان خود، تا صبح بسر رساندند. البته روی‌داد مهیب روز گذشته کابل، فقط یکی از ده‌ها روی‌داد خونینی است که هم وطنان ما در گوشه و کنار کشور هر روز مصیبت و عزای آن را متحمل می‌گردند.
در ارتباط با انفجار مهیب روز گذشته نکاتی چند قابل یادآوری می‌باشد؛ هرچند که تکرار این فجایع و مسئولیت نشناسی دولت‌مردان به مرحله ای رسیده است که هیچ احساس و درد و درکی از وقوع چنین جنایت‌هایی حس نمی‌کنند و هیچ تذکری آنان را بخود نمی‌آورد و برای‌شان حایز اهمیت نیست!
-وقوع روی‌داد روز گذشته در کابل، یک جنایت آشکار ضدانسانی بود که از سوی گروه جنایتکار طالبان بوقوع پیوست. کشتار مردم غیرنظامی، بخصوص شاگردان مکاتب و کودکان معصومی که در هیچ باوری و مذهبی، کشتن آنان جایز نیست، اما در مذهب مزدورپروری و ضدانسانی طالبان، کشتار کودکان موجب افتخار دانسته می‌شود.
بنابراین انتظار می‌رفت که جامعه بین‌المللی، شورای امنیت، حکومت کابل و نهادهای حقوق بشری بصورت فوق العاده فقط به صدور اعلامیه محکومیت این حادثه بسنده ننموده، بلکه تدابیر و تصمیم‌هایی جدی و عملی را در محکومیت و مجازات عاملین این روی‌داد اتخاذ می‌نمودند.
-حادثه تروریستی روز دوشنبه کابل، در شرایطی بوقوع پیوست که نشست به اصطلاح صلح میان امریکایی‌ها و طالبان با خوش بینی زیاد در جریان بود. گفته می‌شود که امریکا تلاش دارد تا در نشست‌های بعدی حکومت کابل را نیز در این نشست شریک سازد، در مقابل حکومت کابل نیز که از شدت انزوا و به حاشیه رانده شدن در عذاب بوده است، از این موضوع استقبال نموده است. اما با وقوع حادثه یاد شده اگر، ذره ای احساس انسانی و مسئولیت پذیری سیاسی وجود داشت، نمایندگان امریکا بایستی بصورت فوری روند مذاکره را با طالبان متوقف می‌ساختند، و حکومت کابل نیز باید عدم تمایل خود را در نشستی این چنینی اعلام می‌داشت؛ و در مقابل روش و سیاست قاطع و فراگیر برای سرکوب و مجازات طالبان تروریست در عرصه سیاسی و نظامی اتخاذ می‌نمودند.
-پرسش اساسی که در وقوع چنین رویدادهای همواره مطرح بوده و تا هنوز بی‌پاسخ مانده است، این است که طالبان و تروریست‌ها چگونه قادر اند که حملات تروریستی خود را در امن‌ترین نواحی و مناطق پایتخت و بیخ گوش ریاست جمهوری بسادگی سازماندهی نمایند؟ نهادها و مسئوولان امنیتی و دفاعی کشور کجا هستند و چه می‌کنند؟ آیا فلسفه ایجاد سیستم و دستگاه استخباراتی و امنیتی کشور فقط برای تقابل‌های داخلی و خانوادگی است؟ چرا این دستگاه‌ها در برابر طرح‌های دشمنان نظام سیاسی عاجز و درمانده اند؟ سرقوماندانی قوای مسلح فقط برای فخر فروشی از این عنوان، هیچ مسئوولیتی دیگر ندارد تا بدان عمل کند و پاسخگو باشد؟ چرا مسئوولان نهادهای امنیتی و دفاعی در این زمینه مورد توبیخ و مجازات قرار نمی‌گیرند؟ در این رابطه باید تصریح کرد که صداقت و وفاداری رئیس امنیت ملی کشور در حفاظت از نظام سیاسی، زیر پرسش جدی قرار دارد و باید پاسخگو باشد!
-سخن آخر این‌که صلح و آشتی که مبتنی بر تضرع و بی کفایتی باشد، هرگز برای کشور و مردم امنیت و آرامش را به ارمغان نخواهد آورد، بلکه این دشمنان صلح و دموکراسی و نظام سیاسی هستند که از بی‌کفایتی و سوء مدیریت کنونی بیشترین بهره برداری را می‌نمایند. آنچه امروز درباره آشفتگی سیاسی و امنیتی و اقتصادی کشور شاهد آن هستیم فقط یک عامل اساسی دارد و بس و آن: بی‌کفایتی و سوء مدیریت حکومتگران کنونی که همه چیز را به باد استهزا گرفته اند! این مردم بیچاره و بدبخت افغانستان هستند که پیاپی تاوان سنگین سوء مدیریت و بی‌کفایتی زمامداران را می‌پردازند!
عبدالشکور اخلاقی

خانه ملت، محور وحدت است نه تفرقه!

دوره هفدهم مجلس نمایندگان کشور پس از تأخیر طولانی مدت و ناموجه در یکی از بدترین شرایط و حالات افتتاح گردید. این شرایط و حالات بد از هنگام شمارش آراء شروع و تا تعیین کادر اداری پارلمان، از جمله رئیس مجلس نمایندگان ادامه یافت. کشمکش و نزاعی که هفته گذشته پس از چند روز تاخیر در مورد تعیین رئیس مجلس نمایندگان به وقوع پیوست منزلت و زاویه نگاه جامعه و جهان را نسبت به مجلس نمایندگان کشور متاثر ساخت. هرچند اعضای مجلس نمایندگان جدای از جامعه بحران زده ما نیست، ولی نباید فراموش کرد کسانی که بعنوان وکیل در این مکان راه می‌یابند، مسئولیت تاریخی و اجتماعی و سیاسی و حقوقی دارند تا در زمینه بهبود بخشیدن به وضعیت جامعه از خود درایت و ابتکار نشان دهند.

در واقعیت امر، مجلس نمایندگان، به مثابه خانه ملت، محور وحدت است نه تفرقه. بدون شک ما در جامعه خود بنابه علل و دلایل گوناگون چالش‌های فراوانی داریم و شکاف‌های گسترده و عمیقی در صفوف سیاسی و اجتماعی و اقتصادی جامعه وجود دارد؛ اما خانه ملت مکانی است که اعضای آن با توجه به مفاد قانون اساسی و مسئولیت نمایندگی از مردم باید برای رفع چالش‌های یاد شده تلاش ورزند. انتظار همگان این است که مجلس نمایندگان بایستی مرهمی برای زخم ناسور جامعه بوجود آورد و روند نابسامان کنونی را مدیریت نماید. بسیار جای تأسف است با وجود این که مسئولیت‌های قانونی و ملی نمایندگان روشن است، و در زمینه کارکرد داخلی مجلس نمایندگان نیز کارشیوه‌های مشخص و تعریف شده وجود دارد، اعضای مجلس نمایندگان برای تعیین و تکمیل کادر اداری از جمله رئیس آن به شیوه‌های غیرمنطقی و استفاده از زور و یخن کشی توسل جویند. مجلس نمایندگان مکانی است که باید تمام کشمکش‌های جامعه در آنجا از مجرای قانون و منطق تعیین، و حد و اندازه و حقوق شهروندی و مجریان قانون حل و فصل گردد، نه این‌که خود به مرکز و سرچشمه نزاع و قانون شکنی بدل گردد. بنابراین بار دیگر انتظار برده می‌شود با توجه به پیامدهای تأسف بار کشمکش‌های هفته گذشته، نمایندگان محترم مردم به خود آمده و با در نظرداشت قانون و مقرره‌های داخلی؛ هم چنین با تکیه بر مسئولیت تاریخی وملی، بخصوص در شرایط حساس کنونی با عبرت آموزی از گذشته، کارشیوه و اندیشه ای را در پیش گیرند که به راستی مجلس نمایندگان، ممثل واقعی خانه ملت و محور وحدت جامعه گردد. دشمنان صلح و امنیت افغانستان تلاش دارند که از هر طریق ممکن بر دامنه بحران و بی‌اعتمادی‌ها بیافزایند. در این میان هوشیاری و درایت سیاسی وکلای محترم مردم در ناکام ساختن برنامه‌های شوم دشمنان و ایجاد فضای برادری و همدلی نقش بسیار موثر و ارزنده و تاریخی خواهد داشت. باید اذعان کرد که در نزاع و کشمکش جاری و تمرد از قانون و مقرره‌های داخلی، هم چنین تکیه بر احساسات سرکش و تسلیم شدن به پندارهای برتری جویانه و غیرمنطقی، هیچ برنده ای وجود نخواهد داشت. حتا هرکسی و کسانی در چنین شرایطی احساس پیروزی نمایند، در واقع بر شکست اعتبار و اتوریته و جایگاه خود مهر تایید گذاشته اند. برخی بدین گمان اند که دست‌هایی از بیرون در تلاش است که تا فضای مجلس نمایندگان را مسموم سازند تا بتوانند اهداف و منافع خود را تعقیب و عملی سازند. باید درک کرد که اگر نمایندگان محترم هوشیاری و مسئولیت شناسی خود را در برابر حقوق شهروندان و وظایف خویش دریافته و به آن متعهد باشند، هیچ فردی و مجموعه ای قادر نخواهد بود که اراده و خواست خود را بر اعضای مجلس نمایندگان تحمیل نماید.

باید به این باور برسیم که خانه ملت، تنها و آخرین ملجأ و امید مردم است. اگر این خانه را ویران سازیم، هیچ پناهگاه دیگری وجود نخواهد داشت و قوام نخواهد گرفت. مجلس نمایندگان مرکز قانون گذاری و نظارت بر عملکرد حکومت و دستگاه‌های اجرایی و قضایی و امنیتی است. وقتی این نهاد اساسی خود دچار فساد و از هم پاشیدگی گردد، چگونه می‌توان انتظار داشت که کارکرد سایر نهادهای ملی درست باشد.

عبدالشکور اخلاقی